Bir akşam yemeği. Yanlış bir kapı. Ve geri dönülmeyen bir an. Işılay Ömür, arkadaşlarıyla gittiği Laguna’da, görmemesi gereken bir şeye tanık olur. O geceden sonra susmak zorunda kaldığı gerçek, onu yavaş yavaş karanlık bir dünyanın içine çeker. Adını bilmediği, yüzünü unutamadığı bir adam ve anlamını sonradan kavrayacağı tek bir cümle vardır: “Ben bir Avcıyım.” Aile sırları, suç ve sadakatle örülü bir düzenin ortasında kalan Işılay, korkuyla aşk arasındaki çizginin sandığından çok daha ince olduğunu fark eder. Çünkü bazı karşılaşmalar tesadüf değildir ve bazı günahlar, sessizce işlenir.