
Karanlık Mirasın Ardında
Ertesi gün, Vlad, yerleşim yerlerine daha yakın bir köyde bir grup insanla karşılaştı. İnsanlar, onu yabancı ve tehlikeli bir varlık olarak gördü. "O, geleni ölümsüzdür," diyorlardı. "Bundan yıllar önce kayboldu. Ama geri döndü." Onların sözleri, Vlad’in içinde bir korku uyandırsa da, aynı zamanda eski hatıraları da çağırıyordu.
Bu küçük köydeki yaşlı bir kadın, ona yaklaşarak "Biliyorum, senin kim olduğunu... sen, bir zamanlar çok büyük bir varlıktın, ama şimdi..." diye söze başladı.
Vlad, kadının gözlerine bakarak, içinde bir şeyin kıpırdadığını fark etti. "Neden hala benimle konuşuyorsunuz?" dedi, sesindeki soğukluk ve öfke barizdi. Kadın, gözlerinde eski bilgelik taşıyan bir ışıkla, "Çünkü senin gücün, geçmişin lanetiyle birlikte geri döndü. Ama unutma, geçmişini bulmadan, geleceğini bulamazsın." dedi.
Bu sözler, Vlad’i başka bir noktaya taşıdı. Gerçekten de, geçmişi onu bir yokuş gibi yukarıya itiyordu. O geçmiş, hem ona gücünü vermişti, hem de onu son derece kırılgan bir noktaya getirmişti. Fakat bir şey vardı ki, bu geçmiş, onun her hareketini izliyordu. Gölgeler hala onun arkasında dolaşıyordu.
| Okur Yorumları | Yorum Ekle |