OTUZUNCU FİNAL BÖLÜMÜ

HASTANEYE SAHNESİ

Doktor hanım: tansiyon da normal siz ne yediniz

Reyhan: yani normal her gün yediğimiz yedik

Kara Eşref: normal yediğiniz mi yediniz hamileden önce yediğiniz mi yüklusunuz ona göre yiyin canim

Ceylan: ama eşrefim biliyorsun hasas dönemdeyiz şimdi burada ağlamaya başlarsak

Reyhan: yani abi iki lokmamiz mi gözüne battı ( gözleri sulanır)

Kara Eşref: şimdi anam bacım ben ne dedim tamam gardaşım dikkat etmeyin

Ceylan ve Reyhan ağlamaya başlarlar

Kara Eşref: ceylan kızıyorum ama niye ağlıyorsun

Ceylan: ben reyhan ağliyor diye ağlıyorum canim

Doktor güler

Kara Eşref:kiz sen niye agliyisin

Reyhan: kocam ortada yok ona ağlıyorum

Kara Eşref: Allahim Yarabbim

doktor hanim: doğuma çok az kaldı lütfen her hareketinize çok dikkat edin bey efendi hanım efendiler bu dönem biraz hassas olur lütfen telaş etmeyin

Reyhan ve ceylan ağlamaya devam.eder

Kara Eşref: ya eğer de bu şurada bir şey yaptıysam özür dilerim özür dilerim

Reyhan ve Ceylan ağlamaya devam eder

Kara Eşref: özür dilerim ha

Eve gelirler

Reyhan: eşrefim yok abi daha gelmemiş

Ceylan: Allah nerede bu adam

Kara Eşref: de hadi o zaman bize gelince alır seni şimdi aklım sende kalmasın

Reyhan: yok abi evde durumum aramalar

Ceylan: yok olmaz Reyhan hadi bize gidiyoruz

Reyhan: yok gelmiyim bacım yoruldum abimin yanında ayağımı uzatmam

Kara Eşref:He yine ben kabahatliyim iyi bahsedeyim bir şey olursa seslen

Reyhan:tamam abi

Kara Eşref:rifatla niye gitti ki bu Eşref sebatiyi niye almadı

Reyhan: bilmem

Kara Eşref: neyse hayırlı geceler

Kara Eşref ve Ceylan kendi evlerine gelirler

Kara Eşref: of gece gece ne korktunuz beni

Ceylan: ay delirdin mi eşrefim sen panik yaptın

Kara Eşref: ceylan kafa mı bulasın kiz kucağıma düştü bayildi

Ceylan: aman reyhanin bilmiyor musun hep poz poz

Kara Eşref: bunlar karı koca bir polimi çeviriyor değişin

Ceylan yatak odasının ışığını açar

Ceylan: yoksa çok merak etim abimi uykumda kaçtı artık sabah kadar oturum ben

Yastıklarin ayarlar

Kara Eşref: 1,2,3,4,5,6,7,8,9,10 ( sayar ve yatak odasına girer uyan ceylanin üstünü örter) of hayırlısıyla gelse bir çok mu taviz veriyorum ben bunlara acaba neyse Eşref az kaldi az kaldi ( Ceylan karnına dokunur )

Işı kapatır ve dışarı çıkar

Kara Eşref: sahurlukta bir şey yok mecbur dayancaz gene yumurtalı kavurmaya

Yadigar baba evi

Kutsi uyanır ve haritayı alıp sayma başlar

Küsti: bu kadar ses benim sesimi duyması mümkün değil

Yadigar baba : aggaaa ne işler çeviriyorsun bakim sne

Kutsi: ne işler ceviricem abi sütlü tatlı yaptım dada da

SABAH OLUR

Ceylan: Eşrefim abim gelmişmidir

Kara Eşref:bilmiyorum ceylan ben uyumaya gidiyorum

Ceylan: aağğ eşrefim

Kara Eşref:noldu ( diye arkasın dönünce ceylanın suyun geldiğinin görür ve hemen yanına koşar ) uzan ceylanım uzan

Kara Eşref: Reyhan ( seslenir)

BEŞ DAKİKA SONRA

Kara Eşref: iki saat gelmedin ha

Reyhan: he abi seninde sırtında yirmi kilo olsun gorum abi

Kara Eşref: vıdı vıdı etme vıdı vıdı etme he şadiye ana geldi

Şadiye Ana: kızım nefes al nefes

Kara Eşref: he hayati geldi hadi hasteneye gidiyoruz

Şadiye ana : tut kızım kalk hadi

Kara Eşref: ana sen Ceylanla arkaya bin

Şadiye Ana : tamam oğlum gel kızım uzan

Kara Eşref: Reyhan sen tek başına kalabilecek misin

Ceylan: aaag çok ağrıyor

Reyhan:kalırım abi

Kara Eşref: tamam bir şey olursa ara

Reyhan: tamam abi

Kara Eşref: hadi kendine yeğenim dikkat et

Reyhan: hadi sizde dikkat edin

Kara Eşref: hayati sür oğlum hadi

Hayati: tamam abi

CEYLAN,ŞADİYE ANA VE KARA EŞREF ARABA BİNER GİDERLER

HASTANE MÜŞADDE ODASI

Ceylan: eşrefim istiyorum ya

Şadiye Ana: kızım napıcan eşrefi

Kara Eşref: noldu ceylanım

Ceylan: korkuyorum Eşrefim korkuyorum

Kara Eşref: korkma ceylan hemen gecicek

Doktor hanım : isterseniz narkoz verebiliriz

Ceylan: evet olur narkoz veririn nolur eşrefim

Kara Eşref: olmaz ceylan aslan anasısın sen aslan anası hiç narkoz alır mı

Ceylan: nolur eşrefimm

Kara Eşref: aslan anası dedik ceylan ( der ve cıkar)

hayati: abi alsamıydı acaba ya

Kara Eşref: hayati ben hastaneye getirmicektim evde doğurtudu şadiye ana ceylan hastane gidelim diye ısrar edince getirdim

Hayati: ne evde doğum mu ( gözlerini açtı kocaman)

Kara Eşref: eskiler nasıl doguruyordu

YADİGAR BABA GELIR

Yadigar baba: naptiniz kadın

Şadiye ana: sen burayı bırak şimdi Reyhan evde tek onun yanına git adam

Yadigar baba: tamam tamam (Yadigar baba giderken Kara Eşref görür ve şadiye ananın yanına gider )

Kara Eşref: ana noldu Yadigar baba niye gelmiş

Şadiye Ana: ceylan doğum haberin alınca gelmiş Eşref bende reyhanin yanına gönderdim kıza baksın diye

Kara Eşref: iyi yapmışın ana der

Şadiye Ana: ben bir ceylan bakım (tam içeri gecicekken)

Kara Eşref: ana dur

Şadiye Ana: noldu oğlum der

Kara Eşref: ana ben mahalleye gidiyorum birazdan gelirim sen ceylan gittiğim deme daha da huysuzlanmasin

Şadiye Ana: tamam oğlum der

Kara Eşref: hayati gel mahalleye gidiyoruz

Hayati: geldim abi

Reyhan abisi uğurlar eve gelir doğum çantasını eksik bir kaç şeyi koymaya başlar ve kapı açar aşağı inip kapıyı açar

Yadigar baba: reyhan kızım nasılsın iyimisin

Reyhan: iyiyim baba oğlan için çanta hazırlıyorum gel buyurun

Yadigar baba: yok kızım ben sonra gene gelirim bir şey olursa ara tamam reyhan

Reyhan: tamam baba ararım

Yadigar baba gider Reyhan kapıyı kapatır,kapattıktan beş dakika sonra reyhanin suyu gelir telefonla sarı eşrefi ara ama sarı açmaz Rıfat arar Rıfat de açmaz

Sarı Eşref bayıldıktan sonra rıfatla beraber bir yol kenarına atarlar Sarı Eşref uyanır

Sarı Eşref: ula Rıfat kalk

Rıfat: noldu bize abi

Sarı Eşref: kalk Rıfat kalk intikam almaya gidicez kalk

Rıfat hemen abi

O sırada Kara Eşref mahalleye doğru giderken sinirlerin ve hayatın telefonda köntürü yok diye camdan atar

Rıfat: abi telefon buldum işimize yarar

Sarı Eşref: bak bakalım ula çalışıyor mu

Rıfat: ah be abi köntürü yok

Sarı Eşref: ula o zaman ne işimize yarayacak der

Sarı Eşref taksiyi durdurur ve tepecilerin evine gider

Reyhan suyu geldi ama kimseyi aramadı sadece Sarı Eşrefi aradi tam o sırada kapı çaldı

Reyhan: eşrefim ( diyerek kapıyı açar ve bayılır)

Kara Eşref: Reyhan Reyhan ( der ama uyanmaz içeri bir bakarki reyhanin olduğu yer su anlar ki reyhanin da doğum başlar)

Kara Eşref: hayati kapıyı aç çabuk

Hayati: kapıyı açar

Kara eşref hemen arkaya oturur ve reyhanin kucağı yatırmak için çeker tam o sırada sebati gelir

Sebati: abla Reyhan abla hayati noldu

Kara Eşref: nolduyu bırak sebati kapını oradan çantayı al hayati ne duruyorsun sür arabayı

Hayati ve Sebati: tamam abi

Sebati çantayı alır ve hemen araba biner Hayati Sebatin binmesi ile arabayı sürer hastaneye o sıra da Reyhan yarı baygın halliyle konuşur

Reyhan: eşrefim geldin mi

Kara Eşref: doğru bir Eşref geldi bacım ama sarısı değil karası geldi ( der ve anlından öper Reyhanin)

Reyhan: abi

Kara Eşref: abin öle söyle gülüm

Reyhan: abi Sarı nerede bana sarıyı bul abi

Kara Eşref: bulucam reyhanim bulucam ama önce sizi hastaneye götürum sonra sarıyı bulucam

Reyhan: ağ a abi bebeğime bir şey olmaz demi

Kara Eşref: ne sana nede bebeğine bir şey olmasın izin verirmiyim Reyhanim aa geldik zaten der

Sebati yolda Şadiye Ana arar ve onları anlatır Şadiye Ana da doktor ona bittenin anlatir ve ceylanın yanına gider doktor da sedyele kapıda reyhanin beklerler ve Reyhan gelir

Doktor: yatıralım hastayı

Kara Eşref: doktor bacıma sözünüm ikisi de iyi olacak der

Doktor: merak etmeyin Eşref bey elimizden gelin yapicaz

Kara Eşref: elinden gelinin fazlasını yap Doktor

Doktor: hemşire hanım ameliyat hane hazır mı

Hemşire: hazır doktor bey

Ceylan ameliyat haneden çıkarken Reyhan girer Kara ikisinin arasında kalır

Ceylan: reyhan eşrefim reyhan'an noldu ( korkan gözlerle)

Kara Eşref: bilmiyorum ha ha bilmiyorum

Ceylan normal odaya alırlar o sırada Şadiye ana Kara Eşref sorar

Şadiye Ana: oğlum Eşref noldu reyhan niye baygın

Kara Eşref: ana kahveye gitmeden birde reyhan bakım dedim kapıyı çaldım kapıyı acmasıyla bayılması esrefim diyerek bayılması bir oldu ana reyhan yanına gir sen ben ceylanin yanına Şükriye çağırdım reyhanın yalnız bırakma ana

Şadiye Ana: tamam Eşref oğlum sen ne yapacaksın

Kara Eşref: ben reyhan söz verdim ana Sarıyı bulucam bulucam bir de yumruk vurucam

Tam Şadiye ana bir şey diyecekken doktor çıkar

Kara Eşref: noldu doktor iyi mi ikisi de

Doktor: son anda getirmişsiniz Eşref bey yoksa ya bebeğe birsey olacakmış ya da kendine

Şadiye Ana: içeri girebilir miyim doğum da yanında olabilir miyim

Doktor: tabi buyurun

Onlar gider Kara Eşref lüzumsuz lütfüyu alıp tepecilerin yerini öğrenin içeri girer girmez Sarı'yi görür adamları döverken Sarı Eşref'in arkasından ona vuracakken Kara adama vurur Sarı arkasında Kara'yı görünce gülümser

Sarı Eşref: ula Kara nerede kaldın

Tam o sırada Kara Eşref Sarı ya yumruk atar

Sarı Eşref: noluyor ula niye vurdun bana Kara

Kara Eşref: sen dua et Reyhan ya da bebeğe bir şey olmasın yoksa bu yediğin yumruğu arasın Sarı

Sarı Eşref: ula Kara ne diyorsun sen noldu Reyhanıma bir şey mi oldu

Kara Eşref: Reyhan senin yüzüne bizden suyunun geldiğin saklamış lan doktor son anda girdiniz yoksa ikisin de birine bir şey olurdu dedi Reyhan benim kollarım baygın düştü lan alemdar ağa bize böyle mi öğretti Eşref hep aileniz önde tutun demedi lan sen nasıl emanetcisin Sarı

Sarı Eşref: ula bu kan şimdi reyhanin kanı mi Kara

Kara Eşref: he onun yürü Reyhan söz verdim Sarı'yi bulucam diye şimdi hastaneye gidicem gelcen mi yoksa mahalleyi kurtarmaya devam mı edicen ha

Sarı Eşref: ula Kara ne mahallesi beni Reyhan'ınma götür da

Kara Eşref ve Sarı Eşref Hayati Sebati Kara Eşref'in arabasına biner hastaneye gelirler Rıfat da arkalarından taksiden iner

Reyhan ve bebiş sağlıklı bir şekil de ameliyat haneden çıkarlar Ceylanla Reyhan aynı odaya alırlar bebişlerde 10 dakika sonra getiricez derler Şadiye Ana da Doktorla beraber gider bebişlerin yanına kızların kapısın yanında Yadigar Baba bekler bir şey olursa diye

Ceylan: bacım nasılsın ( der ağlamaklı bir ses tonuyla)

Reyhan: iyiyim bacım biraz ağrım var der

Ceylan: bacım niye boyle yaptın ya Eşrefim sana bakmaya gelmeseydi sana bir şey olsaydı ya da bebişe ALLAH muhafaza bizi çok korktun reyhan

Reyhan: bacım Eşrefimle gelmek istedim ama gelmedi iyiki abim gelmiş benim yüzüme oğluma bir şey olsa napardım ben

Ceylan: bak birşey olmadı bacım ikisiniz de iyisiniz hem şimdi eşrefim abimi bulur beraber gelirler (inşallah)

ODANIN GİRİŞ YERİ

Sarı Eşref: Yadigar baba Reyhanım nasıl iyimi bir şey olmadı değil mi

Yadigar Baba: sakin ol Sarı Reyhanda iyi oğlan da

Kara Eşref: baba nerdeler ya kızlar ozman

Yadigar Baba: kızlar içerde ( tam oğlanları doktor konrtrol ediyor dicekken eşrefler dinlemeden kızların yanına girerler)

Sarı Eşref: Reyhanım iyimisin Ceylenım sen iyimisin

Kara Eşref: Ceylanım iyimisin Reyhanım sen iyimisin

Reyhan: iyiyim abi ( tam Sarı eşref cevap vericekken üstundeki kanı görür) eşrefim noldu sana

Ceylan: abi noldu sana iyimisin

Sarı Eşref: iyiyim Reyhanım merak etme ufak tefek şeyler ( der ve Reyhanın anından öper )

Sarı Eşref: abin ne zaman kötü oldu ceylan ( der gülümser)

Kara Eşref: Sarıyı bırakın şimdi Ceylan çocuklar nerede

Sarı Eşref: ula bu Kara'ya baba olmak yaramış bak iki sözünden biri doğru

Kara Eşref: beh fossoh ben nediğim sen ne değin çocuklar yok sen hala konuş fossoh

Sarı Eşref: ula bak biri doğru dedim biri hala yanlış lahmi evet Reyhanım çocuklar nerede

tam Reyhan doktor konrtrol ediyor diyecekken Şadiye ana ve Yadigar baba çocuklarla içeri girer

Yadigar Baba: buradalar Eşrefler çocuklar

Sarı Eşref : oğlum ( der kucağına alır kundağının açar bir de bakar lioğlu esmer)

Kara Eşref: oğlum (der kucağına alır kundağının açar bir de bakar ki oğlu sarı)

Sarı Eşref: ula Kara al bu senin oğlan karıştırmışlar da

Kara Eşref: al gardaşım bana da benim oğlan diye yeğenim vermişler

Yadigar Baba: Eşrefler

Kara ve Sarı Eşrefler aynı anda: buyur baba

Şadiye Ana: çocuklar karışmadı onlar sizin oğlarınız

Kara ve Sarı aynı anda: ne eminmisiniz ana

Yadigar Baba: evet Şadiye doğru söyluyor Kara Eşref senin oğlan Sarı, Sarı Eşref senin oğlan Kara

Kara ve Sarı: ne ( diyerek birbirine bakarlar)

Ceylan ve Reyhan: hayırdır Eşref bey beğenmediniz mi

Reylan: Eşrefim sen oğlumuz Kara diye sevmicek misin?

Kara Eşref: doğru diyor bacım cevap ver Eşref

Ceylan: sen sevmicek misin Eşrefim oğlumuzu Sarı diye

Sarı Eşref: doğru diyor bacım cevap ver Eşref

Kara Eşref: hemen veriyorum tabi ki de sevecem ben bir sarı olarak seni sevmişim Ceylanım oğlumu sevmicem

Reyhan: Eşrefim sen sevmicek misin oğlumuz ( ağlamaklı gözlerle)

Sarı Eşref: ben daha çok severim oğlumuz Reyhanım

Şadiye Ana ve Yadigar Baba gülmeye başlarlar kızlar ve eşrefler anlamazlar

Kara Eşref: baba,ana neye gülüsiz

Sarı Eşref: Kara doğru diğiyi ne ya gülüyorsunuz da

Şadiye Ana: az kalsın kalpten gideceklerdi yamacı sen söyle ( ve gülmeye devam eder)

Yadigar Baba: tamam tamam biz size şaka yaptıkk ( der ve gülmeye devam eder)

Sarı Eşref: ula ne şakasu diyorsunuz bir şey anlamadım da sen anladun mu eşref

Kara Eşref:ben anladım eşref

Sarı Eşref: anladın bana da anlat da bu oğlanlarda niye bu kadar ağlıyor Reyhanım

Ceylan ve Reyhan: ana,baba bu yapılır mı ya ne kadar kötüsünuz

Sarı Eşref:ula bana da söylen artık

Kara Eşref: hay ben senin la bizim oğlanları değiştirmişler yani kısaca Sarı senin oğlun Kara da benim oğlan

Sarı Eşref: he anladım

Kara Eşref: he hele şükür anladın

Sarı Eşref: al ula yeğenim ver oğlumu

Kara Eşref: ver oğlumu al yeğenim

Yadigar Baba: Eşrefler adını ne koyucasınız

Kara ve Sarı: Alemdar ( derler ve birbirine bakarlar )

Kara ve Sarı ben koyucam kavgası ederlerken

Yadigar Baba: ay iştim Reyhan Ceylan ver kızım çocukları ( ikisine de senin adın Alemdar der) Eşrefler alın ikiside Alemdar

Kara ve Sarı kucaklarına alırlar ve kızların yanına oturular

OTUNCU BÖLÜM VE FİNAL

İLERDE ALEMDARLAR İÇİN BİR KİTAP YAZABİLİRİM EŞREF SAATİ 2 OLARAK