ilk yazım tarihi 28 Ocak 2022. Revize tarihi ise 9 Ocak 2026. Bir gecede hayatı altüst olan Leyal, kanlı ellerinin ardındaki gerçeği hatırlamaya çalışırken, bilinmeyen birinden gelen tehditkâr mesajlarla daha da karanlığa sürüklenir. Masumiyetle suçluluk arasında sıkışıp kalan Leyal, kimin kurduğu bu tuzağın içinde nefes almaya çalışırken en büyük düşmanının kendi zihni olup olmadığını sorgular. Gecenin zehri bir kez bedenine işledi… Peki, kurtuluş mümkün mü? `Bu bir sır olarak kalacak, merak etme.` `Mesajıma nereye kadar cevap vermeyeceksin, Leyal?` `Katilsin; bunu artık kafana yerleştir.` `Sessizliğe bürünmeye devam et.` `Yarın seni Galata Kulesi`nin orada bekliyor olacağım.` `Bu gece neler yaptığını tekrar gözden geçir :)`

Çocukluktan başladı onların aşkları, bir kolyeyle bağlandı kaderleri. 6 yaşında, kelebek kolye ile verilmişti; "büyüyünce seninle evleneceğim. " sözü.. Ve sonra yıllar geçti 20 yıl sonra buluştu tekrar kalpleri bir instagram hesabıyla. @𝙠𝙖𝙡𝙗𝙞𝙢𝙞𝙣𝙮𝙖𝙧ı𝙨ı_ Naber yabancı? @𝘾̧𝙖𝙜̆𝙡𝙖_𝘼𝙮𝙠𝙖𝙧 Kimsin? @𝙠𝙖𝙡𝙗𝙞𝙢𝙞𝙣𝙮𝙖𝙧ı𝙨ı_ Sana bir zamanlar bir şey vermiştim, hâlâ sen de mi? Çağla kaşlarını çatarak ekrana bakmaya başladı, kimdi bu yabancı, kendisiyle ne tür bir bağı olabilirdi? O an kelebek kolyesiyle oynamaya başladı, düşünceli olduğu zamanlar hep bunu yapardı. Çocukluk aşkları unutulur muydu? Ya verilmiş sözler.. Çocukluk aklı denerek önemsenmez miydi?

Bir yerde okumuştum: "Tepeden tırnağa yaralısın, sevmek senin neyine. " yazıyordu. Kalbime kazımak istedim bu cümleyi, çok dokunmuştu.

Tüm acımasızlığıyla dünyaya korku salmış bir kadın, O, mafyanın korkulan simalarından Arven Kara.  Aynı zamanda  çeteyi çökertmek için mafyanın içine sızmış, devlet için çalışan bir polisti. Cinayetlerini bir sanat eseri gibi özenle  işleyen bir seri katil,  kendisine verilen görevleri sorgulamadan  yapan bir paralı asker. Arşivin tozlu raflarında kapanmış  ve kaderine terk edilmiş bir dosya yeni bir cinayetin işlenmesiyle tekrar açılır.   Ama bu cinayet aslında  tüm bilinen yanlışların doğru,  tüm doğruların ise yanlış olduğunu gösterir. Ne karanlıktı ne de tam aydınlık,  ne iyiydi ne tam anlamıyla kötü.  İyi ve kötünün savaşı değildi,   bu gri kodların hayatta kalma mücadelesiydi.

Demir: Sessizleştin. Hazal: Oyuna adapte oluyordum. Demir: Bu oyun çok tehlikelidir Hazal, yol yakından uzaklaş. Hazal: Ne demek istedin? Altı yıl boyunca yüzünü hiç görmediğin biriyle konuşmak… Nasıl hissettirebilir? Bazı hatıralar, adını bilmediğimiz bir duygu da yaşatır; tıpkı güneş doğunca silinen gölge adam gibiydi o: kimliksiz hatıra sona erdi.

Karanlığın Kalbinde Bir mezarlık, bir genç ve bir sır... Kadir, hayatının en korkunç kabusunu yaşıyor. Elleri ve ayakları bağlı, gözleri kapalı bir şekilde mezarların arasında yalnız bırakılıyor. Kimliği belirsiz bir adamın intikam planının ortasında kalan Kadir, hem fiziksel hem de psikolojik olarak zorlu bir mücadeleye girişiyor. Geçmişin sırları ve babasının karanlık yüzü, Kadir`in hayatını sonsuza dek değiştirecek bir yolculuğa çıkarıyor. Korku, gerilim ve sürprizlerle dolu bu hikayede, Kadir hayatta kalabilecek mi? Yoksa mezarların ebedi sessizliğine mi karışacak? "Ben senin rakı masasındaki meze değilim Baba."