Uçurumun kenarındaydı. Ne bir adım ileri atabiliyordu , ne de bir adım geriye dönebiliyordu Elinde bir zamanlar anlam taşıyan solmuş bir gül; Başının üzerinde ise parçalanmış bir pusulanın gölgesi... Gökyüzü artık aydınlık değildi, tıpkı umut gibi tıpkı sevgi gibi... Rüzgar elbisesini savururken sanki geçmisini de sürüklüyordu. O artık yönünü değil, kendi kaybetmişti. Çünkü bazen yolu kaybetmek, bulmaktan da iyidir. Bu hikaye, kaybolanların değil bilerek düşmeyi seçenlerin, acılarından nefret ederek değil, onları bir parçası yapanların hikayesi.

“Bu sokakta yumruk değil, kelime atılır. Eğer bir cümleyi bitiremezsen... Seni bitirirler” Büyük Devletler Savaşından sonra devletler parçalandı.. Şehirler kıtlık, gaflet, susuzluk yaşadı, Riva’da bu sokaklardan birisinde yaşıyor... Yaşadığı yer “son sokak”.... Savaşlar hâlâ devam ediyor bombalar şehirleri ayırıyor... Bomba altında yaşam mücadelesi... Riva’nın Hikayesi... Wattpad`de 2 k olan kitabımı sizde okuyun!