Kendimi Japonya-Tokyo bileti ararken buldum. Çok heyecanlıydım. Orası Ellie ve Félix`in ülkesiydi. Sorarsınız şimdi "Ellie ve Félix kim?" Diye. Onlar benim karakterlerim. Aslında çok karakterlerim var. Çünkü aynı zamanda kendi kendime yazarım ve sürekli boş vakitlerimde yeni bölümler yazmak için sabaha kadar otururdum. Japonya`ya gitmek hayalimdi. Aslında duruma bakılırsa maddi durumumuz pek yoktu. Bedenim bu olanları kaldırmıyordu ve titriyordu. Çok geçmeden arkamdaki adam kolumu yine tuttu. Tuttuğu anda bağırdım. "Ben hastalıklıyım! Sana da bulaşır! Benden uzak dur!" bir yandan da kolumu çekiyordum. Gözlerimin içine bakarak; "Biliyorum.." dedi. Masumluğunu, sinsilik yer almıştı. "Seni de bu yüzden sürgün ediyorlar. Amca`nın asıl amacı seni sevmesi değil. Denek olarak görmesi." İç çeker. Çekerken de gözlerini devirir. "Benimle gel. Bende Japonya`ya gidiceğim. Sana yardım edebilirim. Bu hastalıktan kurtulursun." Koyu kahve, saçlarımı ve kahverengi gözlerimin yerine; açık, grimsi saçım ve yeşile yakın gözlerim vardı. Bu virüs... Hepimizin Dna`sını değiştiriyordu. Aynı ruh fakat değişen beden. Acıyı hissetmemem... Benim bir özelliğimdi. Merve`nin ki ise hassasiyet ve çok ciddiye alma. Emre`nin ki, ciddiye almayıp, çok gülme. Yiğit`in ki ise, fazla ego ve sinirlilik. Sare`nin ki, Ali`nin ki, Sarin`in ki, Cemre, Eda, Coşkun Hoca, Ece, Ayşe Teyze, Annem, kardeşim Aslı... Onlar... Onlarınki neydi? Onların sorunu neydi? Kim bu virüsü ortaya koymuştu? Bu işareti nerden hatırlıyordum? Yoksa biz... Biz asıl kuklalar mıyız? Kuklayı dışarıda ararken, içimizden çıkması... KİTAP KİTAPYURUDU, D&R, VE DİĞER UYGULAMALARDA SATILIYORDUR İg: ezgisudemir_

Bu senin öldüğün gündü, benim ateşböceğim. O gün gökyüzü griydi, ama içimde senin yokluğunun karanlığı, bulutları bile aşan bir ağırlık yaratıyordu. Seni yeniden diriltmek için gökyüzü olabilir miydim? Temmuzun dördünde, yıldızlarla süslenmiş karanlık bir gökyüzü gibi seni tekrar yaşatabilir miydim? Hepimiz öleceğiz, bu bir gerçek. Ama senin gibi bir ışığın sönmesi, dünyanın adaletini sorgulatıyor Terk ettiğim için üzgünüm. Bunu senin iyiliğin için yaptığımı düşündüm. Ama hiçbir zaman doğru hissettirmedi. Sen benim küçük Versay`ımdın, parlayan yıldızım. Hastaneye gittiğimde sordular: "Ceset atılsın mı?" Bu sorunun ağırlığı altında ezildim. "Hoşça kal," diyemedim sana, gökyüzümdeki yıldızım. Ne kadar tuhaf bir düşünceydi bu; seni bir elbiseye sarma, seni kucaklama ihtimali. Hayatını yaşamalıydın, sonuna kadar. Ama senin için artık bir son vardı. Bu senin öldüğün gündü, benim ateşböceğim. O gün gökyüzü griydi, ama içimde senin yokluğunun karanlığı, bulutları bile aşan bir ağırlık yaratıyordu. Seni yeniden diriltmek için gökyüzü olabilir miydim? Temmuzun dördünde, yıldızlarla süslenmiş karanlık bir gökyüzü gibi seni tekrar yaşatabilir miydim? Hepimiz öleceğiz, bu bir gerçek. Ama senin gibi bir ışığın sönmesi, dünyanın adaletini sorgulatıyor Terk ettiğim için üzgünüm. Bunu senin iyiliğin için yaptığımı düşündüm. Ama hiçbir zaman doğru hissettirmedi. Sen benim küçük Versay`ımdın, parlayan yıldızım. Hastaneye gittiğimde sordular: "Ceset atılsın mı?" Bu sorunun ağırlığı altında ezildim. "Hoşça kal," diyemedim sana, gökyüzümdeki yıldızım. Ne kadar tuhaf bir düşünceydi bu; seni bir elbiseye sarma, seni kucaklama ihtimali. Hayatını yaşamalıydın, sonuna kadar. Ama senin için artık bir son vardı. ... Gözlerimi kapattım ve içimden yükselen sesi Bilge`ye değil, doğrudan kendime fısıldadım: "Hayatımdaki herkesi kaybettim. Kime dönsem, ellerim boş kalıyor. Peki, en çok kendimi mi kaybettim?" ...

Ninjalar, kadim bir kehanet ve yaklaşan karanlık bir tehdit üzerine Athena ülkesini korumaya giderler. Ülkenin kaderi, onların çevik adımlarına ve keskin kılıçlarına emanettir. Ancak daha ilk adımlarında, beklenmedik olaylar zinciri başlar. Gölgelerden yükselen esrarengiz düşmanlar, onları sadece fiziksel değil, aynı zamanda zihinsel olarak da sınayan tuzaklar kurar. Athena`nın antik tapınaklarında, unuttukları güçlerin uyanışına tanık olurlarken, ninjalar kendi içlerindeki cesareti ve birlikteliği yeniden keşfetmek zorunda kalırlar. Peki bu tehlikeli yolculukta onları daha neler bekliyor?

Athéna’nın tapınaklarında uyanan güç, sadece ülkeyi değil, ninjaların ruhlarını da etkilemiştir. Emma’nın taşla kurduğu bağ, onu geçmişin gölgelerine ve unutulmuş anıların içine çekmektedir. Ancak bu kez tehdit dışarıdan değil—içeriden yükselir. Varlık, şekilsiz bir düşman olarak Ninjago’dan gelenleri taklit etmeye başlar; seslerini, yüzlerini, hatta duygularını. Gerçek ile yansıma arasındaki çizgi bulanıklaşırken, ninjalar birbirlerinden bile şüphe etmeye başlar. Cole ve Emma’nın bağı sınanırken, Lloyd geçmişin izleriyle yüzleşmek zorunda kalır. Jay ve Nya, Athéna’nın kadim teknolojileriyle uğraşırken, Zane ve Pixal varlığın kökenine dair karanlık bir sır keşfeder. Bu kitapta ninjalar sadece düşmanla değil, kendi kimlikleriyle de savaşır. Çünkü bazen en büyük tehdit... senin gibi görünen ama sen olmayan bir şeydir. Ve bazen... kendini tanımak, dünyayı kurtarmaktan daha zordur.