~7~gerçekler

selam nabersiniz bebeklerim bu bölüm kısa olma ihtimali var mlsf ama çalışıcam bu gün yayınlıyım. Bu arada bu bölümde elimden geldiğince Han ve diğer karakterleride belirtmek istiyorum bakalım nasıl olcak😚

İyi okumalar~

⟬⟭

Kuşların cıvıltısı, rüzgarın huzur verici sesi, yağmurun melodili sesi. Ve en önemlisi de elime sıkıca sarılan kaslı kollar... Benim huzur içinde olmamı güvende hiss ettirmemi sağlamıştı. Bu an hiç bitmesin diyordum içimden.

Gözlerimi açtığımda karşımda ki siyah saçlı dolgun dudaklı bir şaheserle karşılaşacağım aklıma gelmezdi. Bu beni mutlu hiss ettirmişti.

Günaydın Hwang hyunjin günaydın Lee felix. Bu günden sonra hayat size başka açıdan bakacak, güneş başka açıdan doğacaktı. Amma güzel şeylerin artdığı gibi sorunlarında artması bir olacaktı. Ama bu ikili bir olduğu sürece hiç bir sorun onları ezemezdi.

Gözlerimi açtığımda Hyunjinin büyük bir keyifle tatlı gülümsemesiyle beni izlediğini fark ettim. O kadar sexsiydiki bakışları... Saçımla oynuyor bebek gibi yüzümü inceliyordu.

~felix~günaydın...

Gülümsemiştim onun gibi. Fazla geciktirmeden hemen cevap verdi:

~hyunjin~Günaydın Lix. İyi uyudun mu?

Utanmıştım, sesi o kadar yumuşaktı ki dolgun dudaklarından zar zor çıkıyordu kelimeler. Bebek gibi konuşuyordu.

Bana öyle sevgi dolu bakması beni utandırmıştı. Aklıma dün gece ki anılar gelmişti. Acaba hatırlıyormudur? Ah aptal lix tabi ki de hatırlayacak adamı buz gibi suya soktun, siktin unutulur mu bu? Hem... Üstümdeyken hiçte sarhoş değildi ayılmış gibiydi. Yoksa nasıl inletirdi ki insanı...Aaaahğ neyse.

~felix~çok güzel uyudum. Sen nasıldın?

~hyunjin~bende en az senin kadar rahatdım. Hem uyurken hemde... Dün gece.

Kıkırdamıştı dediğinin ardından. Gözlerimi büyüterek. Altdan bacağımla götüne vurmuştum.

inlemesiyle oda gülücük, kahkaha seslerine boğulmuştu.

~felix~hadi kalkalım artık. Kahvaltı etcez.

Doğrulurken kolumdan tuttu ve göğüsüne düşmemi sağladı. Saçlarım boynuna değerken gozlerim dudaklatına kaymıştı. Hassiktir! Öpesim geliyor deli gibi. Ben fazla mı sexs bağımlısı oldum? Hyunjin bana iyi gelmemeye başlamış bu açıdan.

~hyunjin~biraz daha yatalım. hava soğuk,ısınmaya ihtiyacım var.

Ellerimi bulunduğu yerde sıkılaştırarak(boynunda) kafamı göğüsüne kilitledim. Uzun bir süre kucağında dışarıyı izlemiştim. Düzenli nefes alı verişi uyumamı sağlıyordu. Kendimi çok huzurlu hiss etmiştim.

Şimdi hepimizin merak ettiği o soruyu cevaplamanın zamanı geldi. Ben Hyunjine gerçekten aşığım. Onu sanarım tüm kalbimle seviyorum. Onu kaybetmekden deli gibi korkuyorum. Ancak onun beni sevip sevmediğini, seviyorsa da ne kadar sevdiğini bilmiyorum. Bunu ona sorduğumdaysa... Hep geçiştiriyordu.

~felix~senin bu gün işlerin yok mu?

Yumuşak ses tonuyla cevap vermişti.

~hyunjin~ım-ım hayır.bu gün evdeyim.

Gülümsemiştim onunla vakit gecirmek istiyordum çünkü.

İkimizde ortalığı toplamış savrulan kıyafetlerimizi giyinmiştik. (🤭)

Ben aşağıda kahvaltı hazırlaken hyunjin yukarıda duş alıyordu sanarım.

~hyunjin~bakıyorum da yeni evine alışmışsın civciv?

Arkamdan gelmiş, koca kollarını belime sarmalamış, kafasını boynuma gömerek öpücükler kondurmuştu.

Gülümsemiştim dedikleri üzere.

~felix~yine mi kahve içeceksin kahvaltı etmeden??

Dudaklarını ısırmış, gözlerini etrafta gezdirerek düşünüyordu.

~hyunjin~hmmm bu gün senin hatrına kahvaltı edicem güzelim.

Gülümseyerek masaya geçtik.

Sessiz geçen kahvaltının ardından en son konuşan ben olmuştum. Ona dün gördüğüm o dosyayı söylemem ne olduğuna dair soru sormam gerekiyordu. Kızacağına eminim ama bu benim zerre umrumda değildi!

~felix~sana bir şey sorcam

Karşısındaki yemeğine odaklanmış soyleyeceklerimi merakla dinliyordu.

~hyunjin~ hmm?

Cesaretimi toplayarak devam etdim.

~felix~dün gece yani seuldeyken ben senin odana girmiştim. Yani sen yokken gizlice.

Kafasını kaldırmış, çatık kaşlarla yüzüme bakıyordu.

~hyunjin~ne? Odama mı girdin? Ben yokken mi?

~felix~e-evet ama sadece merakımdan odan çok güzel gezmek istedim.

Sırıtmıştı ve ben bunu beklemiyordum.

~hyunjin~heh- söyleseydin seni daha önceden gezdirirdim. Hem belki... Aynı oda-

Kaşlarımı çatarak omzuna vurdum:

~felix~SAÇMALAMA! Yok daha neler

~felix~neyse konuya gire bilirmiyim artık?

~hyunjin~bekliyorum civcivim

~felix~ben senin odandayken yani çalışma odandayken istemeden... Bak gerçekten istemden gördüm... IıI şey bir dosya gördüm. Ve ne olduğunu merak etdim.

~hyunjin~Eee?

Tepkileri hem tatlı hemde korkutucuydu.

~felix~dosyayı açtıp okudum. Ve... Bir şey vardı Hyunjin. Han, seung, jeongine dair bir şey vardı. Ve bende.

~hyunjin~..... Bu konunun sonu nereye varacak çok merak etdim şimdi.

~felix~ Hyunjin... Han ve seung yaşıyormu? Jeongin ölmedi değil mi? Bak lütfen, lütfen onlar hakkında arkadaşlarım hakkında bana bir şey söyle. Onları çok özlüyorum.

Yüzü düşmüş sessizliğe bürünmüştü. Birşeyler biliyordu ve bunu söylemek istese de zorlanıyordu.

~felix~HYUNJİN BİR ŞEY SÖYLE BANA! YAŞIYORLAR MI?

~hyunjin~lix... Bunu sana söylemek çok isterdim ama yapamam.

~felix~bana inanmıyormusun? Ne demek soyleyemem?! Chan...o piçten mi korkuyorsun?

Lütfen Hyunjin...lütfen söyle.

~hyunjin~peki... Söylicem ama sakın,sakın başka şeyleri de kurcalama. Dediğimi yap yeter.

Hızla kafamı salladım ve şimdi söyleyeceklerini merakla dinledim.

~hyunjin~Han ve seung yaşıyor lix... Ve bunu Chan biliyor ve onları arıyor. Nedenini bende bilmiyorum. Başta birlikte ilerilemiştik abimle, niyetimiz birdi.

Seni, hanı, jeongini, seungun işini bitirmekti. Ama birden abim pılanı değiştirdi. Benim seninle ilgilenmemi,Han ve seungun jeonginin işini kendisine bırakmamı istedi. Başta pek umursamamıştım. Ama sonra abimde ortadan kaybolmuştu. Ve 2-3 günden sonra Han ve seungun ölmediği haberini aldım. Ve işin garip yanı da Chanın bundan haberi olmamasıydı. İki ihtimal var dı. Ya Han seung kurtulmuş, kaçmıştı ya da Chan yine bir bokluk peşindeydi.

~felix~jeongin peki? Dosyada onun arandığı yazıyordu onun ve benim?

~hyunjin~Jeongin muhtemelen kaçmış çünki abim ondan pek bahs etmiyordu plan içerisindeyken.

~felix~sence Chan Han ve seungu saklamış ola bilir mi?

~hyunjin~bilmem... Belki de Bu da bir oyundur? Han ve seung seni arıyor ola bilir lix.

~felix~sen peki Hyunjin neden bizi öldürmek istedin ne yaptık biz sana? Ben...ben sana ne yaptım?

~hyunjin~bak lix... Hiç birşey bilmiyorsun. Ve hiç bir şey zannetdiğin gibi değil. Benim Han-la yada diğer üyelerle bir derdim yok. Ben sadece Mecburen Abime ayak uydurmaya çalışıyorum. Babam kanser hastasıyken yani ölmeden 1 yıl önce tüm işi Chan-a devretmişti. Ve benimde ona yardım etmemi onun lafını iki etmemeli olduğumu söylemişti. Babamda sikik herifin tekiydi zaten Abimle bir olup tüm sülaleyi dolandırıyordu.

Mecbur kaldım lix... Bende sizin gibi olmayı çok isterdim Han, seungmin,jeongin sen... sizinle olmayı çok istemiştim. Ama dediğim gibi piç abim yaşadığı sürece bu mümkün değil. Ve şimdi şimdiye kadar yaptığım tüm şerefsizlikleri telafi etmeye çalışıyorum.

Ve eğer Han seung jeongini bulursak beşimiz bir oluruz. Ne dersin?

Dedikleri üzere gülümsemiş elini tutmuştum.

~felix~Umarım hyunjin umarım her şey biter. Ama lütfen lütfen dikkatli olalım. Kendi kazdığımız kuyuya kendimiz düşmeyelim.

~hyunjin~ merak etme civcivv.

(Fikir yok kestirmeden devamkee)

Akşam olmuş hyunjin gelen aramayla apar topar evden ayrılmıştı. Hyunjinin dediğine göre bizim buraya gelmemizin sebebi Chanın aslında beni aramasıydı. Dosyada yazıldığı gibi.

Bahçede korumalardan zorla izin alarak havayı içime çekiyordum. Acaba neler olcak diye düşünmekten yaşlanmıştım.

İçeriden gelen korumayla hızla kafamı kaldırdım.

~güvenlik~Hyunjin bey arıyor buyurun

Gülümseyerek uzattığı telefonu hızla aldım.

~felix~teşekkürler.

[TELEFON KONUŞMASI]

~hyunjin~Felix!

~felix~hyunjin noldu?

~hyunjin~ hazırlan acele et bomba bir haber var!

~felix~ noldu lan gene?

~hyunjin~az sonra öğrenirsin hazırlan kapıda bekliyoruz.

~felix~bekliyoruz?... Alo hyunj-

Telefonu kapatmıştı çoktan. Hemen içeriye geçmiş hazırlanmıştım.

Garaja çıktığımda Hyunjin ve minho arabada beni bekliyorlardı. Minho ne alakaydı şimdi?

~minho~selam

~felix~selam? Noluyo ne bu acele

~hyunjin~Gidince anlarsın.

Aniden Gaza basmış evden uzaklaşmıştık.

~1saat sonra~

Karanlık olduğundan dolayı yol pek gorünmüyordu. Geldiğimiz yer terk edilmiş mahalleyi anımsatıyordu.

~felix~Hyunjin noluyo neresi burası?

~minho~sabırlı mı olsan acaba? Sabahtan beri dır dır dır dır kafam şişti amına koyayım sus bi.

~felix~kes lan sana mı sordum?

~hyunjin~kesin kavgayı yeri mi cidden şu an?!

~hyunjin~minho! Sen arka kapıdan dal ben felixle önden gircem.

~felix~Lan nereye giriyoz nereye dalıyoz noluyo biri anlatırmı artık?!

~hyunjin~HAN VE SEUNG BURADA LİX! Oldu mu? Rahatladın mı?

Donup kalmıştım dediklerine ne demek burada? Ne işleri vardı böyle bir yerde?

Birşey söylemeden arabadan inen hyunjini takip etdim.

Her yeri kapalı olan garip bir binadaydık ve en garibide Han-la seungun burada olmasıydı? Chan onları burada mı tutuyordu şimdi?

Hyunjin binanın önünde durmuş etrafı Kolaçan ediyordu. Daha sonra yavaşca kırmızı paslanmış, demir kapıyı çekti. Açılan kapı ardından Seung hızla dışarıya fırladı.

Beni görür görmez boynuma sarıldı. Onu o kadar çok özlediğimi bana sarıldığı an hiss etmiştim, kokusunu içime çektiğim an. Tıpkı beni kurtardıkları o ilk günkü gibi hiss etmiştim.

~felix~SEUNGMİN..... SİKTİR NEREDEYDİN SEN İT HERİF!

Kahkaha patlatmıştı bide şapşal.

~seungmin~Buradayım işte? Ne o ağlayacakmısın birde?

Beline geçirmiştim elimi sert bir şekilde.

~seungmin~aaahy dur lan ilk günden ne saldırıyon?

~felix~tamam lan tamam boğdun bırak, bırakta azıcık Hana sarılayım.

Ayrılır ayrılmaz gözlerim Han-ı aradı. Neredeydi benim quokkam?

~felix~Han nerede?

Kapının diğer tarafından, minhoya tutunarak gelen Hanı gördüm. Bacağını yaralamıştı anlaşılan. Sakar!

~felix~Han!

Koşarak sarılmıştım küçük çocuk gibi.

~han~felix... İyi misin? Bir şey yaptılar mı sana? (Siktiler sadece hanitom🤗kwenchana)

Kafamı olumsuz anlamda salladım.

~felix~ ben iyiyim iyiyim. Sen? Sen iyi misin bacağına ne oldu?

Gülümseyerek yanıtladı hemen:

~han~haah... Sorun yok)) küçük bir kaza sadece.

~hyunjin~ hadi gidelim artık. Soğudu hava iyice.

Hepimiz birimizn kolua girerek hızla arabaya bindik. Han bacağını incittiği için minhoya tutunuyordu. Ben ise hyunjinin elinden tutmuştum.

(Parktamısınız lan ne bu cilve?)

~hyunjin~ee nereye gençler?

~felix~eve?

~hyunjin~eve mi? Kutlamıyıcak mıyız?

~felix~saçmalama şu an yeri mi herkes yorgun Han şu an ölüyor ayak üstünde.

~hyunjin~vallaha Han gayet halinden memnun gibi...

Dediği üzerine sırıtmıştı arkayı işaret ediyordu gözleriyle.

Kafamı arkaya çevirdiğimde Han çoktan yerini almış, kafasını minhoya yaslamış mışıl mışıl uyıyordu. Minhoda çoktan uyumuştu. Üçümüzde gülmüştük bu ikilinin haline.

~felix~ Çok tatlı görünüyorlar kıyamam.

~hyunjin~aynı biz...

Kaşlarımı çatarak bakmıştım oğlanın yüzüne.

༒

Eve varmış koltukta bir koşeye savrulmuştuk. Ben hyunjinin kollarında seungmin diğer tarafta yastığı kucaklamıştı. Han ise sızlayan bacağı yüzünden sinirleri bozulmuş acısını minhodan çıkarıyordu. İkili kavga ederken seungmin bıkkın bir ifadeyle onları izliyordu.

Ve bende Hyunjini... Hyunjin de gözlerini kapatmış hayatını sorguluyordur muhtemelen.

Şu an o kadar mutluydum ki. Sonunda kendimi gerçekten güvende hissettmiştim. Arkadaşlarım, sevdiğim, herkes yanımdaydı. Ama tek bir kişi eksikti.... Jeongin.

Umarım kısa bir sürede onada kavuşuruz. Tek dileğim şu an bu.

Hyunjinin dediği gibi. Hepimiz bir olursak herşeyin üstesinden geliriz.

Güç birliktedir sonuçta öyle değil mi?

⟭⟬

Bittiğğ sonundaa ağağa tehtit alıyordum la ksjsjsjsjsjajs iyi okumalar umarım beğenmişsinizdirr

Bebeklerimm

Bu üçlü çok güçlü🙃

Minsung💐🤌💍