03: Ufak Bir Öpücük

"Onu ben alırım"

Jisung gözlerini açamayacak kadar yorgundu. Hissettiği tek şey birinin kollarında taşındığıydı. Gözlerini hafifçe araladığında Changbin'in onu eve taşıdığını gördü. "Yorgunsun, uyu hadi."

Changbin'in bu cümlesinin bile uykusunu getirdiğini fark etti. "Yürüyebilirim Changbin."

Jisung hayatta olduğuna inanamıyordu. Lee Know’u sandığından çok daha fazla özlemişti ve evren ona onu sadece bir kez daha görme şansı sunuyordu. Jisung, bedeli ne olursa olsun bu şansı değerlendirecekti. Ona sadece bir kez sarılacaktı, bu onu öldürebilirdi bile. Belki de sadece rüyalarında ona sarılıyor, onu yaşıyordu ama onu sadece uzaktan görebilecek olsa bile bunu yapardı.

"Peki onu nasıl bulacaksın?"

"Sadece uyu. Bunu düşünemeyecek kadar yorgunsun."

O sırada Chan elinde kahveyle içeri girdi. "Kahve kadar güzel bir şey yok. Mümkün olsa kahveyle evlenirdim."

"Yani Seungmin ile değil..."

Bang Chan içtiği kahve boğazına kaçınca öksürmeye başladı. "CHRIS!"

Chan, Seungmin'in endişeli gözlerinin içine bakıyordu. "İYİ MİSİN?"

Chan, etkilenmiş bir ifadeyle Seungmin'e baktı. Gereğinden uzun süren göz temasından sonra Seungmin başını çevirdi. Hyunjin, Changbin’in koluna hafifçe vurdu ve Jisung’a kapıyı işaret etti. "Tamam, biz kaçar. Artık sadece bakışıyor musunuz yoksa daha fazlasını mı yapıyorsunuz, orasını bilemeyiz."

"HWANG HYUNJİN!"

"Tamam be, sustum."

"İyi geceler." Jisung onlara göz kırptı. Seungmin gözlerini devirip ona döndü. Bang Chan ile yalnız kaldıklarında ikisi de sessizdi. Sessizliği duvardaki saatin tik takları bozuyordu. Gece yarısını geçmişti. "Jisung'un söyledikleri doğru muydu?"

"Ne dedi ki?"

Bang Chan başını Seungmin’e doğru çevirdi. Çünkü Seungmin, Jisung’un ne dediğini gayet iyi biliyordu. "Ahh, yani... Sanırım öyle."

"Sadece cevap ver."

"Hayır. Yani... evet."

Chan, gözlerini kaçıran Seungmin’e kaşlarını çatarak baktı. "Bana bak." Seungmin başını çevirdiğinde kalp atışları hızlandı. Göz göze gelmek bir kalp krizine neden olabilirdi. Gözleri yeniden Seungmin'inkilerle buluştu ve yumuşak bakışları Seungmin'in üzerinde gezindi. Bu durum hoşuna gittiği için gülümsedi ve Seungmin'in yanından kalktı.

"Nereye gidiyorsun?"

Bang Chan kaşlarını çatarak ona baktı. "Bu saatte uyumaktan başka ne yapılır?"

"Beni de bekle."

Seungmin, küçük adımlarla ona doğru koşarak onu takip etti.

"Benimle olmak için başka bir bahanen de olabilirdi, Seungmin."

"Seninle olmaya çalışmıyorum."

Bang Chan, hızla Seungmin'in bileğini kavrayıp onu duvara yaslarken muzipçe sırıttı. Yaklaştıkça nefesi duyulabiliyordu; Seungmin'in kalp atışları yeniden hızlandı, nefesi kalbine çarpıyordu. "Normalde de bu kadar heyecanlanır mısın, yoksa aşık olduğun adamın baskısı mı soluk alışverişini hızlandırıyor?"

Ne diyeceğini bilemedi. Birkaç saniye Bang Chan'a baktı, sonra gözlerini kaçırdı. "Ne saçmalıyorsun sen-"

Seungmin’in cümlesinin yarım kalma sebebi Bang Chan’dı. Bang Chan, dudaklarını ilk kez onunkilere bastırdığında nefesini tuttu. Şaşırmıştı ve karşılık veremiyordu. Sonra gözleri tekrar buluştu. "Beni elde etmek o kadar kolay değil, köpekçik."

Merdivenlerden yukarı çıkan Bang Chan'ın arkasından bakakaldı. Birkaç saniye sonra telefonuna gelen bildirimle başını eğdi.

Chan Hyung: Kim Seungmin dışında kimse beni elde edemez.

Gülümsedi ve merdivenlere doğru yöneldi. Jisung onu kolundan çekince odanın kapısını kapattı. Seungmin gözlerini devirerek Jisung’a baktı. "Birini mi kaçırıyorsun? Adımı söyleseydin kendim gelirdim."

"Neydi o öyle?"

Seungmin kaşlarını çatarak Jisung’a baktı. "Ne neydi?"

Jisung kapının yanına baktı ve fısıldamaya başladı. "Öpücükten bahsediyorum."

Seungmin hafifçe sırıttı ve Jisung’a baktı. "Bak şimdi..."

Seungmin olayı Jisung’a anlatırken, aynısı Bang Chan’ın da başına geliyordu. Merdivenlerden yukarı çıkarken Hyunjin ve Changbin tarafından kıstırılmıştı. "Bunun bu kadar çabuk ilerlemesini beklemeliydik."

Bang Chan sırıtarak onlara baktı. "Hadi uyuyun artık. Yarın konuşuruz."

"Sana da iyi geceler, 'Seungmin'in Chan'ı'!"

Changbin ve Hyunjin kendi aralarında gülerken Bang Chan onlara doğru ilerledi. Yolda yazdığı mesajı okumaya devam etti. Onu gerçekten sadece Seungmin mi elde edebilirdi?

Yazarın notları:

Bu bölümdeki 5204 kelimeye gerçekten inanamıyorum. Ortalama 5 sayfa ve muhtemelen heyecan verici bir artış. Bu bölümden sonra hikayemiz biraz daha gelişmeye başlayacak.