18: Ses

Felix yorgun bir gecenin ardından uyumak için odasına giderken, arkasından birinin seslenmesiyle durdu. "Hey, Yongbok-ah!"

Arkasını döndüğünde Jisung sessizce ona yaklaşıyordu. "Jisung hyung? Bir sorun mu var?"

"Seninle konuşmam lazım."

"Olur."

"Benimle gel."

Jisung ve Felix sessizce oturma odasına gittiler. Herkes uyuyordu, bu yüzden ses çıkaramıyorlardı.

"Bana Minho'nun öfke sorunları hakkında daha fazla şey anlat."

"Şey..."

"Hadi Lix. Senden duyduklarımı asla kimseye söylemeyeceğim."

Felix yutkundu ve omuz silkti. "Bazen sinirlendiğinde bağırıyor ve odadaki eşyaları kırıyor. Kimseyle konuşmuyor ya da yemek yemiyor. Bazen öfkelenip bana vurmaya çalışıyor ama vazgeçip odadaki eşyaları fırlatıyor. Yani kimseye zarar vermiyor. Bazen de çok kırıcı konuşuyor. Ama ben alıştığım için kırılmıyorum."

"Neden bunu daha yeni öğreniyorum? Nasıl daha önce fark etmedim?"

"Fark edilecek bir şey yok. Sadece dikkatli ol. Çünkü bazen çok kırıcı olabiliyor."

"Tamam Lix, hadi uyuyalım!"

Jisung, Felix'i odasına kadar geçirdikten sonra herkesi kontrol etti. Ancak Minho'nun kapısı kilitliydi. Bir anlam veremedi ve kendi odasına gitti. Kapıyı sessizce kapattı. O kadar yorgundu ki bir an önce uyumak istiyordu. Yatağa girdi. Uyumak için gözlerini kapattığında, aniden bir sesle gözlerini tekrar açtı. Sesler ritmik bir şekilde devam ediyordu. Bir süre sonra sesler gürültüye dönüştü. Jisung hızla yatağından kalktı.

Changbin gözlerini ovuşturarak koridora çıktı. "Neler oluyor?"

Hyunjin uykulu sesiyle yanıt verdi. "Yine kim kavga ediyor?"

Jisung, Minho'nun kapısının açılmadığını görünce odadan dışarı fırladı. "MİNHO!"

Jisung Minho'nun kapısını zorluyordu ama kapı kilitliydi. "MİNHO, AÇ KAPIYI!"

Chan ve Seungmin de uyanıp koridora geldiler.

"Herkes burada, neler oluyor?"

"Bu gürültü de ne?"

"MİNHO, LÜTFEN KAPIYI AÇAR MISIN?"

Jisung hâlâ kapıyı itiyordu. Chan, Jisung'u geri çekti. "Minho, beni duyabiliyor musun? Kapıyı açabilir misin?"

Herkes panik içindeyken, Felix koridorun duvarına yaslanmış onlara bakıyordu. Sakin bir sesle konuştu. "Kapıyı asla açmayacak."

Herkes Felix'in bu rahatlığına bakarken, Felix uykusuz gözlerini ovuşturarak kapıya doğru yürüdü. "Hyung, kapıyı açmayacağını biliyorum ama burası bunun için doğru yer değil. Çünkü Jisung birazdan sinir krizi geçirmek üzere. Sessiz ol ve uyu."

Felix odasına doğru yürürken konuşmaya devam etti. "Hepiniz gidip uyuyun, o da yarım saate kadar uyumuş olur. İyi geceler."

Felix odasının kapısını kapattığında herkes koridorda kalakaldı. Chan sessizliği bozdu. "Felix'in dediğini yapmalıyız. Minho'yu bizden daha iyi tanıyor."

Changbin seslerin kesildiğini fark edince nazikçe Jisung'un sırtına dokundu. "Hadi Jisung-ah. O uyuyor. Sen de uyumalısın!"

Seungmin, uykulu gözlerle Chan'ı odaya girmeye zorladı.

Hyunjin söylenerek odasına yürüdü, "Yarın bir saat fazla uyuyacağım."

Changbin duvara yaslandı. Jisung'a odasını işaret etti. "Sen odana girene kadar burada bekleyeceğim."

"Ama..."

Changbin, Jisung'un kolundan tutup onu odaya ittirdi, "Sana da iyi geceler Jisung."