43: Alınmak

“Peki, Felix bu hastalıktan haberdar mı?”

“Muhtemelen evet, ama ne zaman söyleyeceğimi söylemiyorum.”

“Bu neden oluyor?”

“Yoğun stres. Onun yaşadığı şey normal değil. Hayatımıza aniden girdi. Zaten uyku problemi ve dengesiz bir beslenme alışkanlığı vardı. Daha önce terapiste gitmesini teklif etmiştim, ama reddetti. Bazen gece oluyor, ama endişelenecek bir şey yok. Sadece stresli.”

Seungmin sordu: “Neden stresli?”

“Bilmiyorum.”

“Gerçekten nedenini anlamıyorsun mu? Hepsi benim suçum. Eğer sizden biri Yeonjun’la ilgili bir şeyden korkuyorsa, bu benim suçum.”

Jeongin mırıldandı: “Seungmin, bu senin suçun deği-”

Hyunjin öfkeyle ayağa kalktı: “Evet, suç senin. Hepsi senin yüzünden. Sen olmasaydın Lix Yeonjun’dan bile haberdar olmayacaktı, ama sen geldin ve bizi bu boka sürükledin, Seungmin.”

Chan ayağa kalktı ve Hyunjin’in yanına yürüdü: “Ne söylediğine dikkat etmen gerek Hwang Hyunjin.”

“Ya etmezsem?”

“SEUNGMİN NEDEN FELİX’İN STRESLENMESİNİ VE KÖTÜ HİSSETMESİNİ İSTESİN Kİ? DELİRDİN Mİ SEN?!”

Hyunjin, Chan’dan gözlerini ayırıp kapının yanında duran Felix’e döndüğünde gördüğü manzara hiç de hoş değildi.

Hyunjin yanına koştu: “Lix… neden uyumuyorsun? İyi misin?”

Felix sonra Minho’ya döndü. Söyleyecek çok şeyi vardı ama sessiz kaldı.

Sonra Hyunjin’e baktı. Hyunjin ona yalvarır gibi bakıyordu.

Hiçbir şey söylemeden odadan çıktı ve kapıyı çarparak kapattı.