FİNAL BÖLÜMÜ

"Ne demek mefta?"

"Bayağı ölmüş işte. Yeji dedi."

"Nasıl ya?"

Tam o sırada kapı çalındı. Jeongin, kapı daha açılmadan içeriye doğru seslendi: "Yeji geldi!"

Jeongin kapıyı açar açmaz Yeji içeri daldı.

"Yeji! Neler oluyor?"

Yeji hızla çantasını karıştırdı. Elindeki fotoğrafı kapıp herkesin görebileceği şekilde havaya kaldırdı.

"S*ktir..."

"O mu bu?"

"Evet, bu Yeonjun."

Fotoğraf hala paketindeydi.

"Bana verir misin?"

Yeji fotoğrafı Minho’ya uzattı, Minho da alır almaz incelemeye başladı.

[Minho] "Araba mı çarpmış buna?"

[Yeji] "Hayır. Alkollü araba sürmüş."

[Jisung] "Nereden biliyorsun?"

[Yeji] "Sunghoon söyledi. Sanırım... her şey bitti artık."

[Hyunjin] "Neyse ki bizden biri gitmeden o g*t herif geberdi. Çok şükür."

[Seungmin] "Aynen öyle. Yeji, kahve?"

[Yeji] "Olur."

[Hyunjin] "Bu arada, dünkü maçı izlediniz mi?"

[Changbin] "İzledim, rezaletti."

[Hyunjin] "Bunlar da beraber izliyorlar. Siz kesin takılıyorsunuz."

[Changbin] "Biraz daha abart istersen Hyunjin. Sadece maç izledik alt tarafı."

[Jeongin] "Herkes birbiriyle manita olmuş zaten. Her gün öpüşüp s*vişiyorsunuz. İğrenç şeyler ya, ben gelemiyorum böyle işlere."

[Yeji] "Sevgili olmak için illaki öpüşüp s*vişmek gerekmiyor."

[Jeongin] "Tamam, susun artık. Midem bulandı."

[Minho] "Jeongin, biz Jisung’la bunu her gece yapıyoruz. Alışman lazım."

[Jisung] "Hey, namusuma laf getirme Lee Minho!"

[Changbin] "Bundan sonra birini öldürürsem, manita yapmayacağım."

[Hyunjin] "Sevgilin olduğunda bunu söyleme de kalbi kırılmasın."

Yazar Notu:

Ve son olarak... Hikayemiz bu kadardı. Biraz tuhaf bir final oldu ama sonuçta final işte. Diğer hikayelerimle ilgilenmem lazım çünkü 51. BÖLÜMÜ MÜ YAZDIM BEN?! Bunun gibi bir sürü fanfiction yazıyorum. İsterseniz hesabıma göz atabilirsiniz. Bu hikayeyi sonuna kadar okuyan, yorum yapan ve beğenen herkese çok ama çok teşekkür ederim. Sizi seviyorum. Bir sonraki fanfiction’da görüşürüz! 🫶🏻