Nileg İmparatorluğu`nda konuşmak yasak, özel güçleri kullanmak ise ölüm sebebi. Elise Timone, Nileg İmparatorluğu`nun ezici gölgesinde doğmuş, Toprak Halkı arasında yaşayıp sisteme hizmet eden sıradan bir kız. Tıpkı diğerleri gibi bu sistemden ve imparatorluğun kölesi olmaktan rahatsız olsa da asla sesini çıkaramıyor. Bir gün bir ses ortaya çıkıyor ve bu ses hem Nileg İmparatorluğu`nu hem de sistemi değiştirmek adına bir yol açıyor. Bastırılan hayaller yeniden ortaya çıkıyor, duygular yeniden ortaya çıkıp umut yeşeriyor. Sesin ardından ortaya çıkan şarkı, sadece bir yankı olmakla kalmıyor bir isyanın da başlangıcı oluyor.

Karışık güçlere sahip ve esen biri YELPALİST dir.

İnsanların dışlandığı, ırkların yok edildiği bir dünyada tahta oturan kral, gücünü kanla mühürlemiştir. Kendi amcasını öldürecek, yeğeni uğruna bir halkın sonunu getirecek kadar acımasızdır. Bu karanlığın ortasında bir insan kız vardır—ait olmadığı bir dünyada, nefes alması bile bir suçken. Onun varlığı dengeleri bozar. Kralın zalimliğiyle, bastırılmış duygular arasında sıkışan bu hikâye; güç, ihanet ve yasak bir çekimin sınırlarında dolaşır. Aşk burada bir kurtuluş değil, felaketin ta kendisidir. Bu kitap, karanlıkla romantizmin birbirine karıştığı bir dünyaya açılan kapıdır.

Ölümcül Işık, her yeri yakıp geçti. Ölülerin yaşayanlardan hayat çaldığı, rayından çıkmış bir dünya. Okyanusun derinlerinde, çelik duvarlarla çevrili acil durum sığınağı Pelagorn... Nesiller boyunca kimse buradan çıkmadı. Ta ki, bir grup genç, kendilerine vaat edilen "yeryüzüne dönüş" şansını yakalayana kadar. Ama karşılaştıkları dünya, anlatılan hikâyelerden çok uzaktı. İlkel bir düzen, birbirleriyle çekişme içindeki hanedanlıklar ve derinlerde uyuyan kadim güçler... Tüm bu kaosun ortasında, iki genç arasında doğan tehlikeli ve derin bağ, yalnızca kendi kaderlerini değil, dünyanın geleceğini de değiştirebilecek kadar güçlüdür. Yeni dünyada hayatta kalmak için kime güvenebileceklerini öğrenmek zorundasın.

İnsanların içinde bulunan bir güç,kendisini tanımayan,hayatta ki amacını sorgulayan bir kız.Onun peşindeki farklı bir evrene sahip,kızı hiç görmemesine rağmen nefret eden bir şövalye. Karşılaşınca birbirlerini tanımamalarına tersine düşman olduklarını anlamaları.

Her yıldızın gölgesinde bir sır gizlidir... Unutulmuş geçmişler, mühürlenmiş gerçekler ve yitirilmiş ruhlar şimdi yeniden uyanıyor. Kırılmış bir zaman çizgisi, birbirine dokunan bütün evrenler ve tüm dengeleri altüst eden gizemli bir güç... Karanlık yaklaşırken, kim olduğumuzu​ ​hatırlamak bile bir savaş haline gelir. Gücün bedeli ağır, yolun sonu belirsiz. Ama bazen bir kıvılcım, sonsuzluğu değiştirmeye yeter. Gözlerini kapat yada kapatma... Çünkü bu sadece bir başlangıctır. Şimdi hazırlanın gençler hikayemiz başlıyor...

Her şey, Daryon’un Suçtonu Adası’na sürgün edilmesiyle başlar. Okyanus kıyısında Noira ile karşılaştığında, kaderin onu nasıl bir çıkmaza sürükleyeceğinden habersizdir. Planlarını uygulamaya devam eder. Noira onun için bir engel değil, saklanması gereken bir sırdır. Noira ise her şeyden habersizdir. Zamanı geldiğinde Daryon’un asıl amacını anlayacaktır; fakat o ana gelindiğinde kader çoktan kararını vermiş, her şey için geç kalınmıştır. "Kontrol geldiğinde hisler kaybolur. Hisleriniz olsa bile, onları yitirirsiniz. Unutmayın; kontrol güçtür. Etkisi altına aldığı kişiyi bedel ödetmeden bırakmayan bir güç."

Seçim şansı sunulmayan bir kız çocuğu. Öyle ki yalanlarla büyümüş, kendi toprağına ait değil, insanlara güvenmiyor, beynine sadece kan işliyor. Aldryn`ın sadece kendisine ait olduğunu söylüyor. "Babam yok, annem yok, kardeşim yok, bir eşim yok, ait olduğum bir toprak bile yok, evimi bilmiyorum. Söylesene şövalyem ne yapacağım ben?" Şövalyenin adımları sert ve kendinden emindi. "Benim kraliçem nelere göğüs germiş, biliyor musun?" İlk defa böylesine dolan kızıl gözlerime bakıyordu. Kalbime zarardı. "Nelere germiş şövalye? Söyle, söyle ki beni buna inandır. Çünkü artık korkuyorum." Gözleri saçlarıma daldı. Yine ve yine karanlığı ve kötülüğü andıran saçlarıma. "Öyle bir kraliçeymiş ki o, kalbim onun tek bir sözüne diz çöküyormuş. Benim kraliçem bedeli ağır bir zaferi yaşıyormuş."

Bir gün elin kana bulandığında, onu durdurup durdurmamanın sana ait bir karar olmadığını anlarsan ne yaparsın? Kan Sahibi, cadılığın büyü değil taşıma olduğu bir soyun hikâyesi. Bu kanda güç yok. Hatıra var. Günah var. Acele var. Bir adam, aklını ve bilimi siper ederek yaşarken, kendi kanının kendisine ait olmadığını fark eder. Bu fark ediş bir inançla değil, geri dönüşü olmayan bir eylemle başlar. İçinden gelen sesler delilik değildir; susturulmuş bir mirasın sabırsızlığıdır. Bu kitap sana cadıları anlatmaz. Sana, bedenini senden önce tanıyan bir şeyi anlatır. Okurken şu sorudan kaçamayacaksın: Bana ait olmayan bir şeyden sorumluysam, ben hâlâ masum muyum?

Zemheri adı gibi kara kışlara göğüs germişti ancak en değerlisinden kalbine gelen bir bıçak darbesi onu yerlebir etmişti.Dünyasına çok uzak olan bu yerde bir başınaydı. Zemheri o bıçağı kendine silah yapmıştı. Bir başkası tarafından yaratılan karanlığına kendisi bir ışık bulabilecek miydi? Büyük çaresizlikler kalbini esir almıştı.Kalbi karşı çıkabilecek miydi Zemheri karakış demekti

Dayanamıyorum, bu ızdıraba artık dayanamıyorum. Kaç kez öldüm? Kaç kez geri döndüm? Her seferinde biraz daha fazla acı, biraz daha az insanlık. Adım Atilla. Bir sabah gözlerimi açtığımda kendimi tanımadığım bir dünyada, tanımadığım bir bedende buldum. Ölüm döngüsüne hapsolmuşum. Kılıçla kesiyorlar, yakıyorlar, boğuyorlar, parçalıyorlar… Ve ben her seferinde aynı yere, aynı ana geri dönüyorum. Ama bu kez farklı bir şey var: Hatırlıyorum. Her ölümü, her çığlığı, her damla kanı hatırlıyorum. Abim yanımda öldü. Alya beni kurtarmaya çalışırken gözlerimin önünde eridi. Felix… Felix artık insan değil. Ve ben? Ben her döngüde biraz daha karanlığa gömülüyorum. Bu dünya beni kırmaya çalışıyor. Jutsu, Lilith, kristaller, yasak kitaplar, lanetli kılıçlar… Hepsi benim için burada. Hepsi beni sonsuza dek bu cehennemde tutmak için. Ama çok yakında öğrenecekler: Ölüm artık benim lanetim değil. Silahım. “Bir daha öldüğümde, bu sefer gülerek öleceğim. Çünkü bu kez sıra onlarda.” ⚠️ Uyarı: Bu hikâye sizi rahatsız edecek. Bazı bölümler okurken nefesiniz tutulacak. Bazı ölümlerden sonra kitabı kapatıp bir süre bakmak istemeyeceksiniz. Ama kapatamayacaksınız. Çünkü Atilla bir kez daha gözlerini açtığında, siz de onunla birlikte geri döneceksiniz. #darkfantasy #ölümdöngüsü #isekai #acımasız #kanveintikam Hazırsan, döngü başlıyor. Hoş geldin. Bu sefer kim ölecek?

Halktan bir kadın asker.Yeniden soylu olarak doğarsa...

Kendi rüyalarını ve gerçeklik algısını kaybetmiş ve bir gurup çetenin içindeki kasırga ya kendini kaptırmış bir kız mı:KASIRGA...🖤🎶🎻🎧🎵🌑🌪️

Bu kitap fantastik bir kitaptır. Eski zamanlarda geçer, hepsi kurgudur. Sürpriz shipler bulunur.

BERDEL aşk zorluk

~İki ülke, iki varis, iki kayıp ruh #minsung #omegaverse #bl #hyunlix #chanmin #jeongbin

200 yıl önce gerçekleşen savaş yoksulluğu, yoksulluk baş kaldırıları, baş kaldırılar ise inançsızlığı doğurmuştu. Kızılkum, küskün toprakların üstüne inşaa edilmiş bir çöl şehri haline gelmişti. Geçen yüzyıllar orada bir şey değiştirmemiş, Buhara cadılarının laneti baş göstermeye devam etmişti. Yıkılan krallıklarının her köşesini almak için yemin etti Yula. Kurtuluş için, Kaybettikleri için, İntikam için.

Suikastçılar Okulu İki ana karakter... Onların hikayesi... Annesinin gözleri önünde öldürülmesinin ardından intikam yemini eden Loren Sword, kendini üç yıl boyunca eğiterek acımasız bir suikastçıya dönüşür. Annesini öldürenlerin taşıdığı şimşek ve ok dövmesini takip ederken hem geçmişiyle hem de karanlıkla yüzleşir. Yaralı Kurt Tavernası’nda tanıştığı Darklen, geçmişte o geceye dair bildikleriyle Loren’in hayatına beklenmedik bir yön verir. Gizemli bir davetle Suikastçılar Okulu’na kabul edilen Loren, burada yeni dostluklar, düşmanlar ve sırlarla dolu bir dünyaya adım atar. İntikam, güven ve duygular arasında sıkışan Loren için bu okul, yalnızca bir eğitim değil; kaderini belirleyecek bir başlangıçtır. Suikastçılar Okulu Bade Yalçın

Her şey bir astronomi dersinden daha çoklu evren tezim yüzünden atılmamla başladı... Ben Arya Yıldırım başıma gelenlere siz bile inanamayacaksınız...

“Bazı isimler fısıltıyla anılır, çünkü yankısı felakettir.” Tanrıların unuttuğu bir aşk, ölümsüzlerden gizlenen bir çocuk ve kadim bir lanetin ilk kıvılcımı... Valhara’nın derinliklerinde, gölgeler yıllardır bir sırrı saklıyor. Kimin doğduğu değil, neden doğduğu sorulmalı. Zamanın yankıları hâlâ duvarlarda çınlarken, kayıp bir ilahın varisi yeryüzünde yürümeye başlar. Ve onun uyanışı, sadece kehanetleri değil, tanrıların bile kurallarını yerle bir edecektir. Valhara, kanla yazılmış bir yeminle yeniden şekillenecek. Ama bazı uyanışlar kurtuluş değil, hatırlanması yasaklanmış bir başlangıçtır.

Bu dünyada herkes masum doğar. Ama on sekiz yaşına geldiğinde kaderin mühürlenir. Melekler, şeytanlar, kurt adamlar ve vampirler… Dört tür. Dört inanç. Dört ayrı nefret. İnsanlar, on sekiz yaşına bastıklarında bu türlerden birine dönüşür. Herkes ailesinin türünü alacağını sanır. Ama gerçek her zaman öyle değildir. Bazıları yanlış bedende, yanlış kaderle uyanır. Ve o anda savaş başlar. Melekler kendilerini kutsal sayar. Şeytanlar dışlanmış ama güçlüdür. Vampirler korkulan, kurt adamlar ise arada kalmış türlerdir. Hiçbir yere ait değillerdir. Ve bir de periler vardır. Yasaklı. Sevilmeyen. Kimsenin ciddiye almadığı, yok sayılan bir tür. Ama bazen en tehlikeli olan, en çok küçümsenendir. Unutulan Tür, kaderin seçtiği değil, seçmeye zorladığı bir dünyada kimliğini arayanların hikâyesi.

KRALLIĞIN SON GÜLÜŞÜ

İçimde bir şey yer değiştirdi. Nefesim istemsizce durdu. Duvarın içinde ince bir boşluk açıldı. Taş değil. Arası. “Bunu sen mi yaptın?” dedi. “Bilmiyorum,” dedim. Boşluk bir anlığına genişledi. Sonra kapandı. Sessizlik geri geldi. “Bir daha olursa,” dedi Kieran, “Üçümüz de güvende olmayız.”

Açıklama işte ne bakıyon

Yıllar sonra ilk defa kurgu yazma cesaretinde bulundum kitap boyunca ağlamaya hazır olunn;)