Umay Özrtürk ve 3 yıllık aşkı olan Alp Yaman Umay`ın aşkı sadece ekranda mı kalıcak yoksa imkansızlar ön yargıyamı dönüşücek¿?

İki insanın arasındaki bağ nelere çözüm olabilir? Veyra ve Talyen ikilisinin arasındaki bağlar gözle görülmeyecek kadar derinlerdeydi. İkisi de farkında değildi ama bu onların yaşamasının tek yoluydu.

Unutulan bir ruh Tanrı`nın sırlarını çözebilir mi?

Cordiella babasının sırlı vefatından sonra ailesiyle İskoçya`ya taşınur ve orda tanışacağı insanlar kaderini değiştirir ya da olması gerekenleri gerçekleştirir

Layra o gün herzaman ki gibi suikastçılığını yapacaktı taki karşısına çıkan bu adam hayatında çok büyük rol oynayacaktı ve bilmen atmıştı adımlarını o okula

Bir aşk,bir ihanet Ve kaybolan bir krallık. Hella kalbini kaplayan aşk duygusunu Kralın ihanetiyle küle çevirmekten çekinmez. Bu ihanet bir aşkın ve Gölgeler Evreninin sonu olur. Ancak her son yeni bir başlangıcı doğurur. Kötülük sustu, suyun dinginliğinden ve ateşin yakarışından bir lütuf doğdu. Anna… Anna duyduğu sesin peşinden gider ancak böyle bir karmaşıklık karşısında neler olduğunu şaşırır. Bir orduyu yenmek kolaydır, zor olan kendinle savaşacak cesareti bulmaktır. Peki Anna’yı kendinden koruyacak cesaret ne zaman doğacaktır? -Ateş ve su bir arada yaşayamaz, pes et -Sonuna kadar savaşacağım,Hydra’nın ateşi beni söndüremez. -Sen onlar gibi değilsin kendine güvenemezsin. -Ne demeye çalışıyorsun? -Su ateşe güvenemez, güvenirse buhar olur.

Efil Ak ❤️ Barış Tuna Atay

``Hepsi palavra!`` diye tiz bir çığlık attı Liliana, çığlığı gecenin karanlığında boğulurken nefesini kalbin atışıyla senkronize etmeye çabaladı.Ama o susmuyordu: ``Yuva güvende olduğun yerdir. Sıcak, güvenli ve sonsuz bir sevgiyle seni sevmeye hazır... ``Bilindik ezberlenmiş sözler... Nefesi soğuk gece ufak sisli haleler bırakarak dalga dalga yok olurken bakışlarını tek noktada kenetlemeye çalıştı. Perde kalkmıştı ve gerçek gün gibi ortadaydı: onun için artık yuva güvenli yer değildi. Son nefesini verene dek kaçması gereken bir gulyabaniydi!

Bir yazarın kendi kitabının içine hapsolması.

Doğu ve Batı uzun yıllardır birbirine düşmandır

Bir prensesin maskeli baloda gördüğü ve bir daha görmediği o gizli adam...

YAZARLAR: AYŞE MUTLU FATMA ZEHRA KARABİBER

"Bir tiranı devirmek için bir canavar yarattım. Şimdi ise o canavarın altın kafesinde yaşıyorum." ​Modern dünyadan bir kaza sonucu bu orta çağ karanlığına savrulan bir stratejist: Vargus. Ömrünü madenlerde bir "hiç" olarak geçirmeye mahkum edilmiş, intikam ateşiyle kavrulan bir "piç" prens: Caelum. ​Vargus, hayatta kalmak için elindeki tek kozu kullandı; modern dünyanın soğuk mantığını ve savaş taktiklerini Caelum’un damarlarına zerk etti. Onu bir suikastçıya, bir diplomata ve en sonunda tacı kanla geri alan bir krala dönüştürdü. ​Ancak bir şeyi hesap edemedi... ​Caelum 20 yaşına bastığında, sadece krallığı değil, yaratıcısını da fethetmek istedi. Artık mürşit ve mürit arasındaki çizgi silindi. Sadakat, karanlık bir saplantıya; dostluk ise kaçışı olmayan altın bir prangaya dönüştü. ​Bir imparatorluk yükseliyor, bir dünya dize geliyor... Ama bu zaferin bedeli, Vargus’un kendi yarattığı kralın gölgesinde mahkum kalması mı olacak? ​"Beni sen var ettin Vargus. Şimdi benden gitmene izin vereceğimi mi sanıyorsun?"​

Kdkdkdkdkd Dkkdkdkdkd

..... .... ... Senin bir suçun yok..

Oku ve öğrenin.

“Açgözlülük, yedi gezegeni kana boyadı. Krallar taç uğruna halklarını ateşe attı. Ve gök, onların hırsıyla yarıldı.” O vakit iki kadim kız kardeş yükseldi: Noras, çekirdeklerin hâkimi. Saras, yıldızların koruyucusu. Birlik olup savaşı susturdular, kralları sürgün ettiler, ve tahta oturarak düzene hükmettiler. Ama zamanla Noras’ın kalbinde güç açlığı büyüdü. Sistemin biricik yıldızı Pomiwa’nın ışığını sömürmeye başladı. Bunu gören Saras, onu Bamas’a sürgün etti. Fakat sürgün, karanlığı öldürmedi. Noras, gezegenlerin çekirdeklerini emerek eskisinden daha korkunç bir kudretle geri döndü. Ve Saras anladı: Bu savaş artık tahtla kazanılamazdı. Kaçmadan önce Solares’in kadim büyüsünden altı kız çocuk doğurdu. Onları altı gezegene sakladı. Ve umudunu onların kaderine bıraktı. Şimdi kehanet şöyle der: “Altı kız uyandığında, yıldız yeniden konuşacak. Kız kardeşlerin yarım bıraktığı kader Ateş kan ve seçimle tamamlanarak Solares Ya yeniden doğacak... Ya da son kez çığlık atacak Solares Serisi-1 / ilk kız çocuk

Kötüler iyiliği zayıflık olarak gördüğü için mi kötü olmuştu, yoksa iyilik denen şey gerçek olmadığı için mi? İyi okumalar.

"Bizi yaktıkları ateşin küllerin kendime bir taht kuracağım." Draeven Krallığında kadınlar varlığını soyut olarak sürdürmek zorundadır.Düşünmek,konuşmak,büyü yapmak ve nicesi... Yakılan örgüt liderinin Aelira Vireth`i yeni lider olarak seçmesi ve Vireth soyu tüm kartların yeniden dağıtılmasına sebep olacak. Peki Aelira bu yolda beklediğini ve beklemediğini bulabilecek mi?

Cevap vermeden tekrar sandalyeye oturdum ama Özgür hala bir cevap bekliyor gibiydi. "Ben sana özel hayatın hakkında soru sormuyorum. Sen de sormazsan sevinirim." Alayla tek kaşı havaya kalktı. "Yok ya?" dedi gülerek. "Hani ben seni evime aldım? Kimin neyi olup olmadığını bilmek hakkım?" Omuz silktim. "Ee ben de senin evine geldim. Kimin evinde kaldığımı bilmem gerekir normal şartlar altında. Ama bir o normal şartlar altında değiliz." Üzgünüm Özgür ama ben gezegenimden kovuldum. Bizim normal ile herhangi bir alakamız yok. Güldü. "Haklısın." Avuç içleriyle yüzünü ovuşturdu. Konuşurken sesi boğuktu. Büyük ihtimalle ağrı çekiyordu gece aldığı alkol yüzünden. "Başım o kadar ağrıyor ki. Kafamı duvardan duvara vurmak istiyorum." Dediğinde yanılmadığımı anladım. Onaylamazca başımı sağa sola salladım hızla. Bu sefer de bu şekilde mi intihar edecekti?! Trenden bile daha korkunçtu bu ölüm şekli! "Önermiyorum. Yapma. En azından ben buradayken." Güldü tekrardan. "Peki. Yapmam." Ben bir şey daha söyleyecekken duyduğum miyav sesiyle gözlerimi Özgür`den çektim. Dün geceki kedi gelmişti! Mır mır diyerek yanımıza geldiğinde hemen ona yakın olmak için yere eğilmiştim. O sırada da Özgür konuşmaya başladı. "Canı isteyince girer çıkar eve. Giriş katta ya ev. Ondan. Korkmazsın, değil mi?" Başımı sağa sola salladım. "Yok, korkmam." Çenesini sevdim. Böyle kaşır gibi yapınca daha iyi gibiydi. Hoşuna gittiğinden kendini elime daha çok bıraktı. "Tüh," dedi. "Eğer korkuyorsan evden gitmeni söyleyecektim." Kaşlarımı çatarak ona baktığımda o beni umursamadan mutfaktan çıktı gitti.

O kalenin duvarlarına o yazıyı yazdığım gün hiç bişeyden haberim yokmuş gibi yapmayı rol edindim yaralarımı kendim sararak savaşa gittim

Elyndor Krallığı , mutlu sakin ve huzurlu bir krallıktı. Tâ ki 400 yüzyıl önceye kadar.

Aria ,babası tarafından adaletli ve saygın birer kraliçe olabilmesi için yetiştirilmiştir.Peki Aria bu görevi layıkıyla yerine getirebilecek mi? Yada babasının onuru koruyabilecek miydi?

Dalya o gün sadece dönme dolaba binmek istemişti. Nereden bilebilirdi hayatının o gün tamamen döneceğini ✨

Sevdiğiniz adam tarafından öldürülüp, adı olanların yaşadığı yere gönderilseydiniz… ne yapardınız? Orada kalıp bir ölü gibi var olmaya devam mı ederdiniz? Elara etmedi. O, geri dönmeyi seçti. Onu öldüren adama… sevdiği adama… kendi elleriyle son vermek için. Ama dönüşün bir bedeli vardı. Neydi bu bedel? Ve şimdi… iblisler ve ruhlarla dolu bir dünyada, kendi gölgesinden bile kaçamazken tek bir soruyla baş başa: Bir insan bir şeytana âşık olabilir mi? -ALINTI- “Bu… bu hata, olmaz. Yapma, bu yanlış… günah. Tanrı sana yine ceza verir, yapma.” Beni dinlemedi. Belimdeki ellerini sıklaştırdı, sırtımı duvara; kendisini ise bana yasladı. Hissettiğim baskı ve dudaklarından dudaklarıma oluşan o tatlı ama bir o kadar da yakıcı olan meltem, bütün zihnimi boşaltmıştı sanki. Kalbimin atışlarını kulaklarımda duyarken, onun duymadığını umut ettim. Kafasını biraz daha eğerek göz göze gelmemizi sağladı. Burnunu yanağıma yaslayıp derin bir nefes aldığında benim soluğum kesilmişti. Burnunu yanağımdaki o derin çukurdan çekmeden, boğuk sesini işittim: “Yanlış mı, hata mı… yanılıyorsun, Elara. Şu an yapacaklarım senin için bir hata ya da yanlışsa, benim var oluşumdan beri yaptığım tek doğru. Ve günah mı?” dedi alay eder gibi. “Bir şeytan asla günah işlemez, Elara. Onlar zaten saf bir günahtır. Ve inan bana, insanlara ve buradaki tüm ruhlara yaptırdığım o günahlardan en basiti ama aynı zamanda en ulaşılmazı seni öpmek. Bütün günahlardan daha güzel ve daha cezbedicisin benim için. Tanrı bunun için bana ceza verecekse; senin o güzel tenine, kokuna, gözlerine, sözlerine, dudaklarına ve benliğine karşı gelemediğim için, aklımdan binbir türlü düşünce geçtiği için beni cezalandırırsa—ki bu da tanrının en büyük günahı olur—bırak yapsın, beni cezalandırsın. Sen buna değersin.” Sözleri içime işlerken, bakışları ruhumun en derinlerine uzanırken, parmakları altındaki tenim alev alev yanarken… sözlerini bitirir bitirmez dudaklarını dudaklarıma sertçe bastırdı. Hissettiğim şeyle aklım başımdan giderken, sadece ona… onun dudaklarına ve benliğime, ruhuma sızan zehrine odaklandım. DİKKAT!! Bu eserde yer alan tüm karakterler, olaylar ve evren tamamen hayal ürünüdür. Metinde geçen “tanrı”, “şeytan”, “iblis” gibi kavramlar kurgusal bağlamda kullanılmıştır ve herhangi bir inanç ya da değerle ilişkilendirme amacı taşımaz.