Mira`nın sessizliği ve dışarıdan gördüğü Atlas`ın gerçekte öyle biri olmadığı ile sıradışı hikaye.

Kitapbima hepinizi bekliyorum:)

masum değiliz, hiçbirimiz…

tek istediğim dans edip hayalimi yaşamaktı...

Ben kimmiyim; ben öylesine biriyim sizin gibi nefes alabilen ve konuşabilen bir küçük kızımm(17 yaşinda bir küçük kızz

Korkuyordum... Canavarlardan yada perilerden değil, İnsanlardan korkuyordum. Yanlız olmaktan korkuyordum. Hatta belkide Günlerden bile korkuyordum. Peki ama neden? Bunlardan niçin korkuyordum, inanırmısınız? Bunun sebebini bende bilmiyordum. Önümde kocaman bir yol var. Ama yürüyemiyorum Çünkü ordada insanlar var. Ve ben korkuyorum. Peki siz, siz bana yardım edermisiniz? Bu koca yolda birlikte yürüyelim ister misiniz?

Bırakılan hayatlar ve söylenen yalanlar . Geride kalanlar ve onlarla kalan anılar .

Yıllar önce bir yangında birbirinden kopan bir aile hikayesi.

Siz: Karının yatağından çıkıp benim tenimdeki kokuyu silmeye çalışma. Ben senin kaçamağın ya da "orospun" olmayacağım Ateş. ​Ateş: Bir daha kendine o lafı yakıştırırsan yemin ederim çıkarım karşına, seni nefessiz bırakana kadar öperim. Durmam için yalvarırsın bana. ​Siz: Karşıma çıkman için önce beni bulman gerekiyor. ​Ateş: Emin ol ki bulurum. ​Siz: Bulamazsın. Ateş: Şu an yatağında uzanmış, tavanı izlerken bu cümlenin imkansızlığına inanmaya çalışıyorsun. Ama unutma, ben senin nefes alışındaki o kesikliği bile ezbere biliyorum. ​Siz: Sadece tahmin yürütüyorsun. Beni tanıdığını sanman ne kadar acınası. ​Ateş: Seni tanımıyorum, seni yaşıyorum. Aramızdaki mesafe sadece bir yanılsama. Şimdi... Ateş: Bana bir fotoğrafını at ​Siz:Atmayacağımı, buna asla cesaret edemeyeceğimi biliyorsun Ateş. Ayrıca neden atayım? Kendi karınla yetinmelisin. ​Ateş: Ahu ile beni aynı cümleye kurman sadece vaktini boşa harcatır. Ben senin şu anki halini merak ediyorum. Saçların hala nemli mi? ​Siz:İnadımın bu kadar kolay kırılmayacağını öğrenmiş olmalısın. ​Ateş: Kolay olan hiçbir şey benim ilgimi çekmedi, biliyorsun. Eğer atmazsan, yarın kapının önünde bizzat çekmek zorunda kalırım. ​Siz: Tehditlerin artık beni korkutmuyor. Ateş: Öyleyse neden mesajı okur okumaz doğrulup oturdun? Neden telefonunu sıkan parmakların titriyor? Ben senin korkun değil, gerçeğinim. ​Siz: Sen sadece zihnimdeki bir yanılsamasın. Ateş: O zaman neden o yanılsamanın her kelimesi canını yakıyor? Neden başka birinin ceketine sığınarak benden kaçmaya çalışıyorsun? (00:33) ​Siz: Kaçmıyorum! Sadece senin o boğucu dünyandan nefes almak için dışarı çıkıyorum. Başka tenler, başka kokular... Belki de benim sandığım kadar vazgeçilmez değilsindir, Ateş. ​Ateş: Ne zırvalıyorsun sen?

Formula 1`de geçen bir kurgu

0293***:Hola hermosa abogada ,quiero conocerte lo maş pronto posible. Laren": Manyak mısın be?kimsin? canına mı susadın? 0293*****:Nos veremos pronto cariño ,no te preocupes Laren": Yabancı numaradan olmasa hemen bulurdum seni. 0293****":¿Cree que soy una persona tan estúpida que ne revelo a sabiendas ?Me subestima ,abogado .Sólo usted puede salvarme de eşe caso. Laren ":Engel atıyorum yine yazıyorsun pis şerefsiz bekle sen elimden çekeceğin var.

“Bazı kapılar yanlış çalındığında hayat değişir… Gökçe’nin hikâyesine hazır olun.” bu benim ilk kitabım lütfen bunu bilerek okuyun

Karanlık bir dünyanın içinde doğmuş olan, saf ve temiz kalbiyle elindeki küçük umut ışığıyla karanlık dünyadan kurtulmaya çalışan masum Masal ve onu bu karanlıktan kurtaracak olan umut...

17 yılın sonunda gerçek ailesine kavuşan Alya önceden çektiği acıları unutabilcek mi acaba ?

Onyedi yıl boyunca hayat, Efsun için sadece aşılması gereken keskin engellerden ve dinmeyen bir fırtınadan ibaretti. Adı gibi büyüleyici ama bir o kadar da hüzünlüydü hayatı; her mevsimi kış, her günü bir vazgeçişti.Çocukluğunu kimsesizliğin soğuk duvarları arasında, hayata dair umutlarını tek tek kaybederek bıraktı. Tam her şeyin bittiğini sandığı anda, bir el uzandı ona; kalbinin kırık parçalarını birleştiren dostluklar ve imkansız bir aşkın sıcaklığıyla yeniden nefes almaya başladı.​Ancak kader, Efsun Güz için en acı senaryoyu en sona saklamıştı. ​Yıllardır her gece hayalini kurduğu, "neden bırakıldım?" diye sorduğu gerçek ailesi kapısına dayandığında; Efsun`un yorgun ruhu artık bu ağır kavuşmayı taşıyamayacak kadar bitkin düşmüştü. Unutulan Veda; son nefeste gelen bir mucizenin, telafisi olmayan keşkelerin ve bir genç kızın sessiz vedasının hikayesi. Bazı vedalar asla unutulmaz, çünkü onlar aslında hiç yaşanamamış kavuşmaların mezarıdır.

Abisinin arkadaşını kendi abisi gibi gören aynı zamanda da ona kıl olan Mihra bir süre sonra istemsizce hisler beslemeye başlar. Mahir de Mihra’ya karşı boş değildir. Başta sadece denemek amaçlı olsalarda kısa bir süre sonra bir araya gelmeleri için büyük bi sebep çıkar..

Bazı insanlar hayatına gürültüyle girmez. Ne büyük cümleler kurar, ne de iz bırakmak için uğraşır. Sadece bir an durur, bakar… ve geçer. Arelya için bu, sıradan bir gündü. Baran içinse fark etmemesi gereken bir bakıştı. İkisi de bunun bir başlangıç olduğunu bilmiyordu. Bu hikâye, söylenmeyen cümlelerin, ertelenen adımların ve zamanında fark edilen küçük anların hikâyesi.

Tostlarımla anormal hayatlarımız

Bu adamın örgüte ihnanet etmeyeceği tartışma konusu ama ona güveniyorum o ihanet etmez onun aşağılık biri olmadığına eminim

Doğduğunda yetimhaneye sol göğsünde bir izle bırakılan Lidya’nın bu iz yüzünden sürükleneceği gerçekleri görmeye hazırmısınızız;))

Ekim, sevilmemeyi küçük yaşta öğrenmişti; sessizliğin içinde büyüyen bir çocuktu. Yaman ise hayatın en karanlık yüzünü, babasının annesini gözleri önünde öldürdüğü gün tanıdı. Küçük kardeşiyle birlikte hayatta kalmayı öğrenirken, çocukluğunu kaybetti. İkisi de yaralıydı, ikisi de eksikti. Ama aynı karanlığın içinden geçerken birbirlerine tutunmayı öğrendiler. Bu hikâye, kötü bir hayatta bile insanın başka bir insanda nefes almayı bulabileceğini anlatıyor. Bazen kurtuluş, kaçmak değil; aynı acının içinde el ele durabilmektir. Bazen insan birine âşık olmaz. Sadece onunla ayakta kalabildiğini fark eder.

Tek kişi iki farklı hayat,ölüm sizlerle birlikte,sizce ölüm ne kadar yakınımızda peki ya bu lakabı alan biride bize yakın mıdır ?

Bir isim, hayatımızı nasıl değiştirir? Hiç düşündünüz mü? Ben çok düşündüm. Aklım erdiğinden beri ismimi düşündüm. Hayatımı düşündüm . Neden? dedim. Ama bu işim içinden çıkamadım. Artık çıkmakta mümkün değil. Ben kim miyim? Ben Ateş Koroğlu. Ve bu da benim nasıl ateşlerde yanıp köze dönüştüğümün hikayesidir. Koroğlu ailesinin 4. Prensi, veliahtı olan Ateş Koroğlu. Her şey iyi hoştu ama küçük bir ayrıntıya kadar ben erkek değilim. İsmini, cinsiyeti ve hayatını erkek gibi yaşayan ve bu hayata zorlanan bir Ateş değil. Ben bir KÖZ`üm. Ateşlerde yanıp ve yakan bir kız iken, Ateşlerde yanıp ve yakan bir erkek olmak zorundayım. Peki kalbim. O ne olacak? Ya aşık olduğum adam. Yakmak zorunda olduğum adam. Bir kız iken , erkek arkadaş olmak. Olmak zorunda kalmak. Hepsi ve daha fazlası... Yakalım mı? Yanalım mı? Hikayeme hoş geldiniz.

Bazen yeni bir kişi eskilerden daha iyidir. 11. sınıfa yeni gelen çocuk...

Kalp sadece sevmekten ibaret miydi? Seven dahimi sever miydi? Sevmek kolaydır ama gerçek sevgiyi yaşatmak zordur Gerçek sevgi ne mi güven saygı sevgi sadakat ama hepsi karşılıklı Olması gerçek sevgiyi değil cenneti yaşamaktır Karşılıksız sevgi ise daima yıpratır bende bu evlilikten birini yapmıştım. ******************************************************************** Kutay Tuna Çelik çok zengin ve büyük oldukça tanınan bir mafya, aynı zamanda Rus kökenli bi çok dil bilen kendi şirketinin sahibi. ailelerinizin isteği üzerine evlendirildiniz fakat bunun altında yatan gerçekler vardı. Kutayın affetmemekte yemin ettiği ihanetti onu bir gün ihanet edildiği bi kişiyi affettiğini görmek o kişiyi gerçekten sevmiş olurdu.Kutay sinir hastası ve psikopat biridir bazı durumlarda, onu sakinleştirmek imkansız denecek kadar zordur. Leyla hep masum ve şirin biriydi , güzeller güzeli ve iyi kalp bi doktordu fakat babasının verdiği kararla o halinden eser kalmamıştı zayıf noktası babasıydı zengin bi hayat ve çocukluk geçirmişti ve ona hayatta bütün imkanlar sunulmuştu hep istediğini yapabilen güçlü bi kadın olmuştu ama bu onun gerçek aşkı bulabileceği anlamına gelmezdi., Hayata en korktuğu şey zayıf noktasından vurulmasıydı ve güvensizlik ne olursa olsun bunları affetmeyi sevmeyecekti kaderini kendi elleriyle belirlemiş bir kadın kızlar annesinin kaderini yaşar…