Düşünsene 3 yıldır beklediğin , sevdiğin insan doğumda ölüyor.... Aslında her şey onun gelmesiyle başladı. Beni sevdi. Kendine bağladı. Ama sonra... Bu kitap iki doktorun aşkını anlatır ve ani bir olay ile bu aşk kısa bir anlığına sona ericek ( merak etmeyin yeniden başlıcak ) Gerçekten okumanızı tavsiye ederim okuyanlar çok beğendi yorumlarda devamını tahmin edinnnnn

Bir göçmenin travmatik pişmanlık öyküsü...

“Geçmişini biliyorum, ve sen dediğimi yapmadan geçmişinden kaçamayacaksın Sandra. Belki de Alya demeliyimdir.”

Rüya, yine bir gün çalıştığı kafedeyken arkadaşı Ela, erkek arkadaşıyla beraber Rüya`nın yanına gelir. Biri daha gelir o kafeye. Ela, Rüya ve abisi Uraz`ın olduğu masaya oturur. Ela ve Uraz, Rüya ve Gece`nin kaynaşması için onları yalnız bırakır. Gece, Rüya`nın kim olduğunu bilmeden onunla çok güzel vakitler geçirir ve birbirlerine alışırlar. Öyle çok alışırlar ki birbirlerinden ayrılmaz hale gelirler. Artık Gece`nin Rüya hakkında her şeyi bilmesi gerektiğini düşünen babası, Demir Gece`ye her şeyi söyler ve Gece hem Rüya`yla hem de babasının koruduğu diğer kişiyle ilgilenirken işler epey karışır. Bu fırsatı kollayan Rüya`nın babası Yusuf, Rüya ile Gece`yi ayırmak için Rüya`nın aklını çelmeye çalışır. Aylar sonra amacına ulaşan Yusuf araya 5 yıl kadar uzun bir mesafe koyar. En büyük amacına ulaşmasına saatler kala biri gelir, Rüya`yı ölse dahi bırakmayacaklardan biridir. Rüya`yı oradan kurtarır ve girdikleri o bahçede gördükleri kişi her şeyin başlangıcıdır.

Mafya kurgusu seviyorsan sevebilirsin:)

Yangın..ölüm.. Karanlık geçmiş

Hassas bir bünyeniz varsa okumanızı tavsiye etmem + "Söylesene insan verirmiy di sevdini ölüme, zülüme, kıyıma ben niye burdayım bir kıyımın içinde niye susuyorsun ALAZ Kandağ söyle ben niye burdayım."

Çok şanssız bir adamın dramatik hikâyesi...

Ağlarken kardeşinin açık bilgisayarını gören Mine bilgisayara bakar ve bir yayıncının yayın yaptığını görür sesi gelmediği için kulaklığı takar ve birden ekranda kendisini görür... Belki de bu adam onun hayatını değiştirecektir? *** Açık olan bilgisayarda bir yayıncı yayın yapıyordu. Kulaklığa bağlı olduğu için sesi duyamıyordum. Oyuncu koltuğuna oturup kulaklığı taktığımda ekranda kendimi görmüştüm. Bu bilgisayarda kamera özelliği mi vardı? Yanlışlıkla canlı yayından çıktım herhalde diye düşünürken karşımdaki adamı fark ettim. Bu adam kimdi? "Evet bir izleyicimizi yayına aldık..." Adam beni fark ettiğinde bir anda sustu ve yüzüme bakıp yutkundu. Ekrandan kendime baktığımda ağlamaktan kırmızı olmuş yüzüm ve gözlerim vardı. Hatta gözyaşlarım resmen kirpiklerime şekil vermişti.

“Kaderin çok kötü.” Herkes ona bunu söyledi. Daiki Kurosawa, küçük yaşta bu kelimeyle yüzleştiğinde bir karar verdi: Kader diye bir şey yoktu. Acılarla dolu çocukluğu, onu mükemmeliyetçiliğe sürükledi. Hayatını kendi kurallarıyla şekillendirmek istedi. Ama her ne kadar kusursuz bir düzen kursa da, kalbinin bir köşesi hep eksikti. Bu eksikliği, sevgiyle tamamlayacağını düşündü. Ama belki de… inanmadığı kaderin, ona söyleyecek başka sözleri vardı. --- ✨️ Bu kez hikâye, bir erkeğin kalbinden anlatılıyor. Aşkın, pişmanlığın ve arayışın gölgesinde; kendi kaderini yazmaya çalışan bir adamın hikâyesi.

Bir kaybolma olayı sayesinde yolları birleşen Umay ve Alaz`ın hikayesi...

Arya birgün çocukluk arkadaşı olan Ada`nın özel koruması Mirza Uluç`a aşık olur ama bilmezdi ki bu adam nişanlı olduğunu...

Bu kitap; unutulmuş çocukların, yarım kalan umutların, ve “güçlü olmak zorunda bırakılan” insanların hikâyesi. Bir bakış, bir suskunluk, bir kaçış… Bazen insanı ayakta tutan şey umut değil, dayanma alışkanlığıdır. Yarım Kalan Umut, sessiz acıların bağırmadan da anlatılabileceğini hatırlatan, okuyanın kalbine yavaşça dokunan bir roman. Okurken kendinle karşılaşabilirsin. Ve bazı yaraların yalnız sana ait olmadığını fark edebilirsin.

İki kumar.Çifte kumar.Birisi zehrini bulaştırdı diğeri sevgisini.İşk kumarda kaybettim ama ikinci kumarda yüklü miktarda kazandım…

Doğduğunda terk edilen engelli bir kızın hikayesi

Lise çağındaki bir kızın iki kişi arasında yaşadığı çelişki.

Yolların değil yılların ayırdığı bir aşk hikayesi 💔💔💔💔

"Zehra ve Alaz" Güneydoğu`nun taş sokaklarında yankılanan ayak sesleri... Bir yanda ailesi için her şeyi göze almış, gururlu ve asi Zehra... Diğer yanda geçmişi karanlık, geleceği ise tehlikelerle dolu Alaz... Zehra`nın kalbi, yıllar önce kaybettiği güveni yeniden hissetmek üzereyken, Alaz`ın geçmişinden gelen Lara her şeyi alt üst eder. Birbirlerinden vazgeçemeyen iki yürek, sırlarla, intikamla ve tutkuyla sınanır. Zehra`nın abisi ise ailesini korumak için karanlıkla anlaşma yapar, bilmeden onları ateşe sürükler. Bu, aşkın sadece güzel sözlerden ibaret olmadığını anlatan bir hikâye... Bu, aşkın bazen kurşun kadar ağır, bazen bir bakış kadar hafif olduğunu fısıldayan bir roman...

Ben gece ailem için kukla olan bir kızım

Sahte kalplerde esas aşklar aranmaz

Bazı insanlar sevmez. Bazıları ise ancak kaybettikten sonra öğrenir. O, onun için ailesini karşısına aldı. O ise bir tartışma anında onu kapının önüne bıraktı. Bir gece, tek bir öfke cümlesi bir kadının hayatını yerle bir etti. Sokaklar sessizdi. Park lambaları soğuktu. Ve yanlış insanlar her zaman doğru zamanı bulur. O mesajı aldığında artık hiçbir şey geri alınamayacaktı. Çünkü bazı sevgiler özürle düzelmez. Bazı kayıplar yaşarken cezaya dönüşür. Bu bir aşk hikâyesi değil. Bu, geç kalmanın bedeli. “Ben seni yaşarken sevdim. Sen beni öldükten sonra seveceksin.”

Hayatın dönüm noktası anne ve babadir

Bir yasak aşk. Hem tutkulu hem tehlikeli. Günah sevap çatışması. 20 yaşında hayatının baharında bir kız neden kendinden 15 yaş büyük evli bir adam aşık olur ki?

Bazıları kendi hayatını kendileri seçebilirler ama, ya o hayatta sevdiği adama aşık olan bir kuzenleri varsa....

Her neyse, ben hep alıştım. Buna da bir süre sonucunda alışırdım, sonuçta tanrı insanları unutmamasıyla mükelleflendirseydi alzheimerler var olmazlardı. Herkesin kapatacağı veya üzerine yara bandı yapıştıracağı yaraları olurdu değil mi? Tek yaralı kişi ben olamazdım. Koskoca dünyada tek ben olmamalıydım değil mi? Benim gibisi, yaralarını saklayanından evrende çok vardır değil mi? -DAZAY’ ‘Simyal’