“Kumsal hadi mızıkçılık etme çekiyorum.” “Ya ben çekecektim fotoğrafı Allah’ın kıtı.” En son Deniz ve benim kavgama dayanamayan Ayla “Yeter be. Kumsal kırk yılın başında kız kıza bir fotoğrafımız olsun diye bu cahilleri tembihlemişim hadisene.”diye beni azarlayan Ayla’nın sözü bir bağırma sesiyle yarıda kesilmişti. “ALLAH BELANI VERSİN BATI!!!” diye resmen ciyakladı Deniz.

İlk kirabım elimden geleni yapcagım şimdiden iyi okumalar

Yanlız kalan kızın gece kuş grubu ile karşılaşan kızın hikayesi

Berdel için her zaman bi kurban vardır...

Ayçıl Derge`nin en büyük konseri vardı o gece. Ama son konseri olacağını kimse bilmiyordu.. Sahnede vefat ettiğinde ise minik kızı Ahter, kızının babası ve milyonlar onsuz kaldı.. O gece babasını da kaybedince yetimhanede büyüdü. Seneler sonra adını değiştirerek Türkiye`nin en prestijli güzel sanatlar okuluna gizlice sızacak, o diplomayı alacak ve annesini onurlandıracaktı. Ama tek bir sorun vardı; bu okuldan sadece tek bir kişi diplomayla ayrılacaktı, ve beklenmedik bir düşmanın ortaya çıkması tüm planlarını suya batırabilirdi.. ********* "İyi biri olmak bu kadar zor mu senin için!", diye haykırdım bir anda; üzerime dökülmüş yeşil çayı temizlemeye çalışıyordum. Hiç bir şey demeden pislik gibi sırıtıyordu. Sonunda sessizliği bozarak yavaşça yaklaştı; "İkimizde kötüyüz," Sağ işaret parmağını göğsümün ortasına doğru tutarak kalbimi işaret etti:" Ama ben daha kötüyüm, o yüzden diplomayı anca rüyanda görürsün, küçük yıldız", sonra omzuma hafifçe çarparak ilerledi... Arkasından "Ezel!" diye seslensem bile beni duymamıştı. Artık emindim, o diplomayı ona verirsem bende annemin kızı değildim! (ilk kitabımdı çok mantık hatası varr `-`)

Bir Nefretin proje ile dönüşümü

Slm Yeni kitabı yazmaya başladım umarım beğenirsiniz

"Kelebeğin ilk gülüşü ,fırtınanın en sessiz sırrıydı"

Bir antrenör... Bir boksör... Yasadışı bahisler... 🥊🥊

"Yenilgi senin için bir zayıflık mı Aren Çakır?" "Yenilgi değil Utku yenilmek bir zayıflıktır." "Açıkla," dedim sert bir sesle. Kaşlarını çattı. "Anlamadım." Hafifçe üzerine eğildim. "Yenilgi ve yenilmek arasındaki farkı açıkla." Kelimeleri tek tek vurguladım. Arkasını dönüp gitmeye başladı."Yenilmek kişinin elinde olan bir davranıştır," dedim sesimi yükselterek. Bu Aren`i durdurmaya yetmişti."Yenilmek vazgeçmektir, acizliği kabul etmektir, savaşı terk etmek, tutsaklığı seçmektir. Ahmakça!" "Yenilgi ise hezimete uğramaktır Aren. Başarısız olursun, yenilirsin. Bir savaşa girersin, mağlup olur, yenilirsin. Elindeki her şeyi yitirirsin, yenilirsin." Derin bir nefes verdim dudaklarımın arasından. "Ama vazgeçmezsin ne kendinden ne de kendi rızanla kabul ettiğin o uğurdan." Çekingen adımlarla bana doğru döndü. “Tüm yüreğinle senden bir cevap istesem verebilir misin? O kadar cesaretin var mı yoksa gözyaşı zırhını çıkarmaya niyetin yok mu? Yenildin mi, yenilgi mi?" Başını aşağı eğdiğinde gözleriyle göz göze geldim. "Öyle kötülükle dolusun ki öyle acıyla bütünleşmişsin ki katran karası kalbini kırmaya kalkınca biri, kendini korumak için bıçaktan keskin sözlerle zırhlanan sensin. Tüm yüreğinde cesaretini toplayabilir misin yoksa duyguları toplayabilecek bir yüreğin bile yok mu?"

Çocukluğundan itibaren setlerde gözleri kamaştıran Kaya ile küçüklüğünü ailesi ile birlikte videolar, vloglar çekerek set hayatına yeni adımlar atan, kadınların umudu Minel` in imkansızdan doğan masalı...

Melis Ata Türkiyenin sayılı milyarderleri den birinin kızıdır ama onun hayatında geçen olayları hiç kimse bilmez

Lidyanın erkek arkadaşı tarafından taciz edilmeye başlamasıyla başlıyor

Yalnızlığın en çok hissedilen yeri kalabalığın yanıdır...

Duru üvey annesi tarafından hiç bilmediği biri ile evlendiriliyordu bunu kabul etmişti çünkü evleneceği kişi babası gibi bir mafyaydı fakat tam düğüne yarım saat kala kaçırıldı ve olanlar oldu bir aşk üçgeninin içinde takılıp kalmıştı

Şuan beni bitirdiklerini sandıkları için rahatlardı fakat acılarımın üzerine basarak etrafı yangın yerine çevirdiğimde bakalım napacaklardı

1980 yıllarında İstanbul`un Yeşildere adındaki bir mahallesinde yaşayan 3 çocuğun hikayesi...

• “Karadeniz’in hırçın rüzgarları arasında, geçmişin karanlığıyla mücadele eden iki yabancının hikayesi… Yılgı ve Arzen, çaresizlikle umut arasında sıkışmış hayatlarını, anlaştıkları bir evlilikle yeniden şekillendirmek zorundadır. Aşk, dram ve macera dolu bu yolculukta, her adımda gizlenen sırlar ve düşmanlar onları beklemektedir.”

Ailesinin onun yerine gücü seçtiğini gören ve hiçbir suçu olmadığı halde onu suçlayan ailesini terk eder. Tam kimsesiz kaldığını düşünürken kan bağı olmasa bile onu koruyan seven süt ailesinin yanına taşınır. Ama Gülcenin asıl hikayesi onun hayatını değiştirecek ve onu bir bakışıyla, gülüşüyle kendine bağlayan tek herkesin korktuğu onu gördüğünde yönünü değiştirdiği Giray Yıldırım ile tanışınca bir başladı.

Güneşin Denizi gördüğü ve deniz ondan büyük olmasına rağmen ona sırılsıklam aşık olduğu ama güneşin 1 ay sonra farklı bir şehire okumak için gideceği gerçeğiyle yüzleşmesi gerekir ama güneş mesafelerine engel olmadığını biliyordur bu yüzden sadece bekler

Bilmediğim bir eve girdim en fazla ne olabilir ki...

Geçmişten kalan ihanetler onun yanın da ise hiç bir zaman yıkılmayacak dostluklar ailelerinin izinden giden ama hiç bekelnmedik bir anda bir araya gelen bir ekip Güven Gevherinin çocukları , Ezel birdirin çocukları ve Ecevit kordağın çocuklarından oluşan bir yer altı ekibi

Yine rast geldim bu amansız dalışlara, uzaklara, hayallere ama en çok sana. Belliydi zaten kalamayacak oluşun, gitmene hazırdı bu sonbahar..🍂

“Bazıları kötülüğün kanla temizleneceğini düşünür. Ama biz biliriz ki kan… sadece toprağı besler. Asıl ceza, yaşamaktır. Ve biz… yaşatırız.”

Bir kaç dakikanızı ayırıp bakar mısınız, seveceğinize eminimm Güneşin küçük bir çevresi vardır. Yetimhaneden arkadaşı canan, onun kocası ege ve onların oğlu çağlar. Bide sinan var güneşin eski sevgilisi. Bir gün onu kaçırır ve gece nasıl olduğunu bilmeden 22 sene ileri gider. Sizce sonra neler olabilirr Kurgudan küçük bir konuşmaa Müsadenizle bende üstümü değiştirebilir miyim" Diye sordu. "Git değiştir ben napıyım" dedim "Kolum" dedi gülerek. Anlamayarak kafamı salladım. "Kolum,yani kolumu alabilirmiyim hanımefendi" Gözlerimi koluna çevirdim, kolunu tutan elim orda kalmıştı. Bir hızla geri çektim. Saçlarımı kalkan görevinde önüme getirdim. Göz göze gelmesek daha iyiydi. Hem gece bizi öyle görse belkide yanlış anlardı. "Neyse, ben aşağı iniyorum. " dedim ve merdivenlerden aşağı inmeye başladım. Arkadan gülen sesini duymamla gözlerimi sımsıkı kapattım. Neden böyle oluyodu şuan. Ben çağlardan utanıyordum çağlardan.