"anıl hava yolları"

hellosuu ben geldimmm💅

napıyorsunuz bakalımmm

sınır dolmadı ama yüne bölüm attım bakın değerimi bilinn

sınır:50 oyy

bir de bir şey soracağımm

bol bol yorum yapar mısınız ballarım lübteenn

başlıyoruummm🌟

SUDE’DEN

Elimi yüzüme dayadım ve karşıdaki manzarayı seyretmeye başladım.

Karşımdaki Anıl, artık saymayı bıraktığım kadehini içerken bana bakıyordu.

“Neye daldın öyle?” diye sordu.

“Bu şehrin manzaraları çok güzel,” dedim kafamı ona çevirirken.

Sırıttı ve, “Bu şehrin manzaralarından daha güzelini gördüm,” dedi.

Merakla ona bakarken, “Nerede gördün?” dedim.

Kafasını az önce izlediğim manzaraya çevirdi. Sonra da bana.

“Aynaya baktığını sanıyordum.”

Dediğiyle yutkundum ve gözlerimi ondan kaçırdım. Elimi saçıma götürdüm.

“Teşekkürler,” dedim.

Dirseklerini masaya dayadı ve bana yaklaştı.

“Bir de utanınca kızaran yanakların yok mu?”

Yok arkadaşım, yok.

Kafamı çevirdim. “Sarhoşsun,” diye mırıldandım.

Kafasını salladı.

“Karşımda sen varken nasıl ayık olabilirim?”

Yuh hayvan. Öyle bodoslama girilir mi?

(...)

Eve geldiğimizde Anıl’ı kendime yaslayarak içeri soktum. O da elini omzuma atmış, beni kendine çekiyordu. Aslında şu an bıraksam yürüyebilirdi ama bunu neden yapayım ki?

Odasına çıktığımızda Anıl’ı yatağına oturttum.

“Ben çıkayım, sen giyinirsin,” dediğimde, “Hayır,” dedi. “Giyinemem.”

“E ne yapayım Anıl, üstünü ben mi değiştireyim?” dediğimde kafasını sallamasını beklemiyordum.

“E yuh. Arsızlığın böylesi.”

Aslında arsızlığı hoşuma gidiyordu ama bu aramızda sır olarak kalsın.

“Çıkartacak mısın?”

“Saçmalama,” dedim, elimi belime koyarken.

Hâlâ bana baktığını görünce ofladım ve ona doğru bir adım attım. Ellerim gömleğinin ilk düğmesini buldu. Heyecanıma rağmen kontrol etmeye çalıştığım parmaklarım yavaşça ilk düğmeyi açtı. Zihnimdeki düşüncelere göz devirdim ve tüm konsantrasyonumla yaptığım işe devam ettim.

Bunları yaparken Anıl’ın bakışlarının üzerimde olması her şeyi daha da zorlaştırıyordu açıkçası.

Gömleğini üzerinden çıkardığımda yapılı vücudu karşıladı beni. Onu ilk görüşüm değildi ama nedense onu süzme isteğiyle dolup taşmıştım.

“Ben durayım mı?” dediğinde kafamı kaldırıp ona baktım.

“Hı?”

Ellerini yatağa yasladı ve yüzüne çapkın bir gülümseme yerleşti.

“Biraz daha bekleyeyim mi diyorum.”

“Neden?” dedim ve nefes almak adına ondan birkaç adım uzaklaştım.

Omuz silkti.

“Beni daha ne kadar süre izleyeceksin?”

Gözlerim açılırken, “Yuh,” dedim.

Böyle bodoslama sorulur mu ya?

“Giy üstünü, ben çıkıyorum,” dedim kapıya giderken.

“Sen giydirmezsen giymem,” dedi küçük bir çocuk gibi.

“Ne bok yersen ye o zaman, Anıl,” dedim ve hiddetle dışarı çıktım.

Aklım ve kendi sağlığım için bu adamla bu kadar uzun süre beraber kalmamalıydım.

Salona gittim ve bir bardağa su koydum. Kalçamı tezgâha yaslarken aklıma yine Anıl geldi. Yüzümde saçma bir gülümseme oluştu.

Odama çıktığımda aklıma Anıl geldi — aslında hiç çıkmamıştı. Acaba üstünü giymiş miydi?

Odasının kapısını yavaşça açtım ve kafamı içeri uzattım.

Ah, bu çocuk cidden aptaldı. Bıraktığım gibi yatağa uzanmıştı.

Geldiğimi duyunca doğruldu.

“Hoş geldin.”

“Giy üstünü,” dediğimde omuz silkti.

“Giymeyeceğim.”

Derin bir nefes aldım.

“Giy,” dedim.

Beni cevapsız bırakınca bezmiş bir şekilde dolabına ilerledim. Aldığım beyaz tişörtle yanına gittim. Tişörtü önce kafasından, sonra da kollarından geçirdim.

Parmak uçlarım tekrar vücuduna dokununca yanmaya başlamışken zihnim odadan çıkmam için bana neredeyse yalvarıyordu.

“Bitti,” dedim ve doğruldum.

Yüzündeki o gülüş yine istediğini almanın sevincini yansıtıyordu.

“Teşekkürler,” dedi.

“Önemli değil,” dedim. “Ben gideyim o zaman.”

Ayağa kalktı.

“İyi geceler.”

ebeeeyytt nasıldııı

umarım beğenmişsinizdirrr

oyy verdin dimisiiii

sizleri seviyorumm 💋🤍