"tanışma"

selamm yine benn😝

umarım bu kurgum tutarr

sınır:40 okuma 15 oy ve 20 yorum

başlama tarihin🎠🎠

yorum yapan herkese çook teşekkür ederimm 🌝

başlıyorumm

"banane anne ya sen tek git" dedim yatağımda doğrulurken.

"kızım biliyorum istemiyorsun gelmek ama ben ve fatih amcanın hatrına gel" dedi annem.

oflayarak yatağımdan kalktım ve dolabımı açtım. içinden pembe dekoltesiz bir elbise aldım ve giydim. çok abartılı olmasına gerek yoktu.

selam bu arada. ben sude, 24 yaşındayım. ve şuanda annemin nişanlısıyla yemek yemeğe gidecektik. fatih abiyi seviyordum ama oğlunu daha hiç görmemiştim ve tanışmakta istemiyordum. bir abimiz eksikti o da olacaktı.

"hazır mısın kuzum?" diye sordu annem.

"hazırım anne geliyorum" dedim ve çantamı alıp odamdan çıktım.

"kızım bak lütfen anılla zıtlaşma" dedi.

evet anıl selim. kendisi fatih abinin oğlu tabiri caizse benimde üvey abim olur kendileri. onunla sadece bir kez karşılaşmıştık o da annemlerin nişanındaydı ama ayaküstü konuşmamıza rağmen ona ısınamamıştım.

aynadan kendime baktım ve son bir kez kumral saçlarımı geriye atıp evden çıktım.

mekana girdiğimizde ortam şık ve sadeydi.

bizi gören fatih abi ve anıl ayağa kalkıp bize baktılar. fatih abinin yüzünde her zaman ki o sıcak gülümseme varken anıl boş ifadeyle bize bakıyordu.

"hoş geldiniz" dedi fatih abi.

annem yüzündeki gülümsemeyle karşılık verdi. "hoş bulduk canım"

bense önce fatih abiyle sonra anılla tokalaştım. yüzüme zoraki bir gülümseme yerleştirirken "selam" dedim. aynı şekilde o da yapmacık bir gülümsemeyle "selam" diye karşılık verdi.

esmer saçlarını dağınık bırakmıştı. üzerinde beyaz bir gömlek ve siyah bir pantolon vardı. kollarını katladığı için damarlı kolları göze çarpıyordu.

itiraf etmeliyim gerçekten yakışıklıydı. eğer onunla başka bir şekilde karşılaşsaydık ondan hoşlanma olasılığım oldukça yüksekti.

(yorum yappp)

annemler düğünleri hakkında konuşurken bende kısa bir süreliğine anıla bakmak için kafamı çevirdiğimde bana baktığını gördüm. benim onu incelediğim gibi o da beni inceliyordu.

"o zaman en kısa zamanda bizim eve taşınıyorsunuz" dedi fatih amca.

yazar notu:

anılla aynı anda "ne?" dedik. kafalarını bize çevirdiklerinde anneme baktım ve "anne ne diyosunuz ya?" diye sordum.

"kızım ama artık biz evli sayılırız bu yüzden aynı evde yaşamalıyız" dediğinde "ama-" diyecektim ki annem beni böldü. "aması yok sude" dediğinde ofladım.

anılda soran gözlerle babasına bakarken fatih abi "evde konuşuruz oğlum" dedi.

yok yok gerçekten ciddilerdi.

gece sıkıcı ilerlediği için masadakilerden izin alıp mekanın bahçesine çıktım.

bir duvara oturdum ve başımı kaldırıp derin bir nefes aldım. kendi evimizden ayrılmak istemiyordum ama annemide tek bırakmamam lazımdı.

telefonumu çıkartıp melise yazdım.

siz:acil buluşmamız gerekk

siz:taşınıyoruzz

melsem:nereye gidiyon lann

siz:fatih abilere

melsem:aboo iş baya ciddi

siz:ya ya ne demezsin

siz:bir de oğlu var ağlıycamm

melsem:OHA

meslem:EN SEVDİĞİM WATTPAD KONUSUU

meslem:ŞİMDİ SİZ İLK BAŞTA BİRBİRİNİZİ SEVMEYECEKSİNİZ

melsem:AMA SONRA BİRBİRİNİZE AŞIK OLACAKSINIZZ

siz:aşkım sen su yerine başka bişey mi içtin ne alaka aşk meşs

melsem:hayır hayırr bu en klişe ama tatlı romantizm konusuu

siz:melis delirtme beni

meslem:off tamam bee

melsem:kapatıyorum daha dizimi bitiricemm

siz:tamamamm

(yorum yapmayı unutmaa)

konuşmayı bitirdikten sonra kafamı kaldırdım ve bana doğru gelen anılı gördüm. doğruldum ve gelmesini bekldim.

"tekrardan selam" dediğinde bende "selam" dedim.

"biliyorum ikimizde birbirimize ısınamadık ama aynı evde yaşayacaksak en azından normal iki insan gibi olabiliriz birbirimize karşı" dediğinde kaşlarım havalandı. açıkcası ondan böyle ılımlı bir tavır beklemiyordum.

kafamı yavaşça salladım "haklısın, her ne kadar gerçek abi kardeş gibi olamayacak olsakta en azından düşman gibi olmamızada gerek yok" dediğimde o da kafasını salladı.

elimle duvarı işaret ettim. "oturmaz mısın?" diye sordum.

yanıma oturdu ve cebinden bir paket çıkarttı.

"içer misin?" dediğinde kafamı salladım. "kullanmıyorum"

"peki" dedi ve cebinden çıkarttığı çakmakla sigarasını yaktı.

"tadı güzel mi?" diye sorduğumda kafasını salladı.

"o zaman niye içiyorsun?"

sigarasını eline aldı ve dudaklarındaki havayı dışarı bıraktı. "bilmem"

"yarın annemlerin düğünü var" dediğimde kafasını salladı.

(oy verdin mi bakimm)

"sen hep böyke konuşmaz mısın?" diye sorduğumda bana baktı. "bazen sessizlik daha güzeldir" dediğinde kafamı salladım.

sigarası bittiğinde yere attı ve bana baktı. "içeri geçelim mi?" diye sorduğunda duvardan atladım. "hadi geçelim soğuk oldu"

içeri girdiğimizde annem ve fatih abi gülerek bir şeyler konuşuyordu. onları görünce yavaşladım ve dudaklarımda küçük bir gülümseme oluştu. çok güzel duruyorlardı.

yanlarına vardığımızda annem bana baktı ve "eşyalarımız fatih abinlere taşınmış bu gece onlardayız" dediğinde şaşırdım. bu kadar çabuk mu gidiyorduk?

kafamı yavaşça salladım ve önüme döndüm.

telefonu elime aldığımda mahirden dört cevapsız çağrı ve bir sürü mesaj geldiğini gördüm.

mahir:sude aç şu telefonunu

mahir:neredesin?

mahir:evinizdeki eşyaları nereye götürüyorlar

mahir:sude sana aç şu telefonu dedim

mahir:bana bak delirtme beni

mahir:neredesin bu saatte

mahir:bana haber vermeden nereye gittin?

mahir:sen bir eve gel görüşeceğiz seninle

siz:mahir ne saçmalıyorsun ya?

siz:taşınıyoruz

mahir:nereye?

mahir:benim neden bundan haberim yok?

siz:fatih abilere

siz:her şeyimi sana bildirmek zorunda değilim biliyorum dimi

siz:sen benim sevgilimsin sahibim değil

(yorum yapmayı unutmaa)

son mesajı attıktan sonra göz devirdim ve telefonu kapattım. iyice haddinden çıkmıştı.

mahirle iki aydır beraberdik ama içimde ona karşı bir sevgi yoktu. o kendini beğenmiş narsist bir köpeğin önünde gideniydi ve ona tapmamı istiyordu. neden hala onunla sevgiliyim inan bende bilmiyorum ama şuan gerçekten onu düşünmek istemiyordum.

kafamı çevirdiğimde sinan oturduğu yere sinmiş bana bakıyordu. göz göze geldiğimizde bana göz kırptı ve telefonuna geri döndü.

neden bilmiyorum ama bir süreliğine kalbim hızlandı. hayır sude saçmalama istersen.

yemek bittikten sonra nekandan ayrıldık ve fatih abilere gittik.

bizim evimiz sade dubleks bir evdi ama onların ki trubleks bir evdi. hayır anlamıyorum bu evde sadece oğluyla ikisi yaşamıyor muydu? peki bu ev niye bu kadar büyüktü?

içeri girdiğimizde bizi uzun bir hol karşılıyordu ardından da geniş bir salon. gerçekten içersi tam şampiyonlar ligiydi.

koskocaman bir salon vardı ve üst kata çıkan merdivenler vardı. üst kat ise balkon gibi korkuluklarla sarılmış ve aşağı kata bakıyordu.

woaw bu ev gerçekten güzeldi.

"oğlum sudeye odasını göster" dedi fatih abi.

"gel" dedi anıl. onu takip ederek yukarı kata çıktım.

"burası senin" dedi kapıyı açarken.

(yoruumm)

içine girdiğim oda sade ve şıktı. gri yatak takımları gardırop kitaplık ve çalışma masası vardı içeride.

"teşekkürler" dedim anıla.

"bir şey değil" dedi odadan çıkarken. "bu arada yan taraf benim odam eğer bir şeye ihtiyacın olursa" dediğinde kafamı salladım.

nasıldıdııı 🌚

umarım beğenmişsindirr

oy verdin mi bakimm

seviliyorsunn 🤍