Space

Prenseslerin odasına geldiğinde açıkçası herkesin uyuduğunu yada en azından çoğunun uyuduğunu düşünüyordum. Yanılmıştım. Prensesler toplaşıp beraber birşeyler konuşuyorlardı. Dinlemek için aralarına girdim. "Gerçekten olabilir mi? " "O daha çok küçük" "Bizi kurtarabilir mi? " "Peki şuan nerde? " Bunun gibi laflar havada uçuşuyordu ama kimin için denildiğini duyunca adeta beynimden vurulmuşa döndüm. "Space " Dediklerine göre kaçmıştı. Drake'in bundan haberi var mıydı? Bence yoktu. Sahi Space yerimizi birine anlatsaydı ve kurtarılmaya gelselerdi ne olurdu? Ben de kurtulur muydum? Yoksa hapse mi düşerdim? Muhtemelen hapse düşerdim. Drake'in dedikleri aklımı kurcaladı. "Başına gelebilecek en iyi ihtimal benim, ben seni bıraksam da bu iş seni bırakmaz. " Bunları sorgulamak için belki çok geç kalmıştım ama Drake'in sadece kaçmamam için bahane ürettiğini düşünüyordum. "Prenses Lara? " Düşüncelerimde boğulmuştum ve yanımda bana muhtemelen bir kaç kez seslenmiş olan prensesi yeni fark ediyordum. Başımı Sea 'ye doğru çevirdim ve gülümsedim. "İyi misiniz?" Sea kapıya dönüktü ben ise duvara doğru hafif yaslanıyordum, prensesler ise hiç birşey farketmiyecek kadar konuşmaya dalmıştı ve kapıdaki silüeti görmüyorlardı. Sea 'ye geri döndüm. "Evet teşekkürler, sadece biraz dalgınım. " Kızın tekrar konuşmasına fırsat vermeden kapıya doğru yöneldim ve kapıdaki geri çekildi. Odadan görülmeyecek bir noktada durdum ve Drake' e ne var dercesine bir bakış attım. Gözlerini kıstı. "Git ve Space' i bul" "Bulunca ne yapmamı istiyorsun? Zaten herşeyin senin ve benim başımın altından çıktığını anlayacaktır. " "Bitir onu" Ne? "Ne?" Bunu beklemiyordum tamam bir kaç kere bu günaha batmış olsamda bunlar sadece kendini korumak içindi. Kiralık ve emir alan bir katil değildim ben! "Dediğimi duydun, git ve güneş doğmadan geri dön" Gerçekten zeki olduğunu düşünüyordum ama beni yanıltıyordu. "Drake salak mısın? " Tamam bunu demedim ama bakışlarımdan anladığını düşünüyodum. "Benimde onunla kaçmayacağımı nasıl eminsin? " "Kaç ve gör, koşarak geri döneceksin. Tabi.. Sana böyle bir travma bırakmak istemem ama sabrımı zorluyorsun Lara" Dediklerinden bişey anlamıyordum. Bana durmadan bunları söylüyor ama her zaman ki gibi anlamını söyleniyordu. Neydim ben, ultra dehşet mükemmel zeka mı? "Bunu yapmayacağım" "Öyle mi?" "Öyle" "Neden?" "Çünkü ben kiralık bir katil değilim" "Bende değilim" "Ama sen bir katilsin" "Sen değil misin? " "Hayır, ben sadece kendimi savundum" "Öyle mi?" "Evet, öyle" "Alina nerde o zaman?" Yutkundum, beynimden vurulmuşa döndüm. Lanet olsun ki haklıydı. Alina yı öldürmüştüm. Bunu Drake den saklamayı mı düşünüyordum ki? Bilmiyorum. Çocukça davranmışdım. Çocuklar kimseyi öldürmez ki. Yaptıklarımın karşılığını düşünmemiştim, sadece yapmıştım. Peki neden? Drake'in yanına fazla yaklaşıp beni sinir ettiği için mi? Tam bir aptaldım. Bunları düşünmek kaşlarımın çatılmasına sebep oldu ve Drake' e ne kadar yakın olduğumu fark ettim. Nerdeyse hiç boşluk yoktu. Ona başımı kaldırarak bakıyordum. Hem gözükmemek hemde birbirimize meydan okurcasına tartıştığımız yada hesap sorduğumuz için birbirimizin üzerine gitmiştik ve farkında bile değildik. Geri çekildim artık aramızda bir iki adımlık bir mesafe vardı. "Gidicem" "Ve geri döneceksin" diye ekledi