My new family

Flashback

Yıl 2016'di... Jisung,15 dakika önce geldiği yetim hane odasında oturuyordu. Ağlamaktan gözleri kızarmıştı. Çok yorgun ve bitap bir haldeydi. Babası ona yine ölesiye dayak atmıştı. Araya annesi de atlamıştı ama oda dayak yemişti. Komşular,daha fazla bu olaylara katlanamayıp en sonunda şikayet etmişlerdi... Şikayet sonucunda Jisung'u,ailesinin elinden almış ve yetim haneye getirmişlerdi... Annesinden ayrılmak istemiyordu. Annesi onu her harükalde korumuştu ama şu an... Şu an annesi yanında degildi. Bu durum aklına gelince bir kere daha gözleri doldu Jisung'un. Daha 7 yaşındaydı. Ama yaşanmışlığı yaşından büyüktü..

Nakil işlemleri çoktan bitmişti. Yanına onun yaşlarında ufak tefek bir çocuk geldi. Anındada konuşmaya başladı;

F(Felix):meraba!

J(Jisung):m-meraba

F:yeni mi geldin? Adın ne? Kaç yaşındasın? En sevdiğin renk ne? En s-

Derken ondan biraz daha büyük olan çocuk konuşmaya başladı;

B(Bangchan):hey Felix biraz sakin ol! Görmüyormusun daha yeni gelmiş çocuğu darlıyosun!

Jisung'un önünde,merakla bekleyen çocuğun yüzündeki gülüş yavaşca solup,yerini sinirli bir yüz ifadesi alınca konuşmaya başladı;

F:ya hyung! Merak ediyorum!

B:sakin ol ama biraz

F:tamam sakinim ya!

Sonrasında Jisung'a dönerek;

F:ben Lee Felix buda abim Bangchan

J:b-bende Jisung memnun oldum

F:ismin çok güzelmiş Jisung!

B:o zaman aramıza hoş geldin Jisung

F:sen..kaç yaşındasın pekiii??

J:y-yedi

F:aaa bende!

B:dokuz yaşındayım ben

F:Bangchan hyung içimizde en büyüklerden biri

J:memnun oldum

Jisung'dan;

Bu çilli çocuk çok iyi kalpli. Benim ana okulundaki arkadaşlarım böyle değildi. Genelde nedenini bilmedigim türden şeylerle benimle konuşmuyordular ama bu çocuk ve abisi... Neden bu kadar iyi?

..... Aradan 8 yıl geçmişti... Ben Han Jisung. Buraya gelmem üzerine tam tamına 8 yıl geçti. Şu an 15 yaşındayım. Felix de aynı şekilde. Bangchan hyung ise 17 yaşında. Bir dahaki yıl buradan çıkacak büyük ihtimalle Felix'i de işe başladıktan sonra alıcak ve ben tek kalıcam... Bu gün yine... Evlat edinmek için insanlar geliyordu. AMA ŞU ZAMANA KADAR HALA BURDAYIM VE BIKTIM SANIRIM ARTIK! Ya bu gün de burada kalırsam!? Artık delirme aşamasındayım. Tamam,güzel evet. Ama burda... Bir ailem yok... Bunun eksiği hep hissediliyor... Felix ve Bangchan hyung var evet ama... Bir ailem olsun istiyorum artık ben...

Biz düşünürken içeriye yüzünde vatan gülüşü olan bir kadın,yanında aynı onun mutluluğunda bir adam ve benden biraz büyük bir çocuk girdi... Kadın sırayla hepimize göz gezdird

i ama... Gözleri bana takılı kaldı. Sonrap ise bana yaklaşarak konuşmaya başladı;

Bayan Lee(Minho'nun annesi):sen... Adın nedir??

Ani gelen soruyla şoke olup cevapladım;

J:b-ben Han Jisung

Kadın tekrar bana bir gülümseme sundu ve arkasındaki adama dönerek "Jisung... O olsun" dedi. O an sanki bütün sesler kesildi benim için. Yanlarındaki çocuk ağzını han kapısı gibi açıp babasına döndü ve olumsuz anlamda başını salladı iki yöne... Çok yakisikli ve kusursuz olan yüz hatları dışında herhangi bir sorun yoktu... Ama çok yakışıklıydı...

Sonrasında yanıma yüzünde mutsuz bir ifade ile yaklaşan Felix geldi. Yüzündeki ümitsizlikle bana dönerek sordu;

F:Jisung... Gidecekmisin??

J:Felix... Kaç yıldır bu anı bekliyorum...

Derken arkadan Bangchan hyung yaklaştı ve;

B:Felix üzülme

B:yakında bizde çıkıcaz buradan

B:o zaman Jisung'u istediğin zaman görebilirsin

F:cidden mi!???

B:e tabii

B:hem numarası da var bizde

J:Felix lütfen üzülme bak tamam mı?

F:tamam tamam

F:AMA FIRSAT BULDUĞUN ZAMAN GELMEZSEN SENİ DÖVERİM!!

J:tövbe bismillah delirdi civciv sıfatlı

F:tamam mı ya dalga geçme

J:tamam söz veriyorum gelicem

Jisung ve Felix sarılmıştı. Sonra ise yurt müdürü Jisung'a eşyalarını toplamasını söylemişti. Bu sırada Bay Lee,Bayan Lee ve Minho Jisung'un hazırlıklarının bitmesini bekliyordu. Çok bir şeyi olmadığı için hemen hazırlandı ve 'yeni ailesinin' yanına gitti.

J:Bayan Lee

Bayan Lee:evet Jisung

J:ben... Ben hazırım

Bayan Lee:o zaman gidelimm!

M(Minho):anne cidden mi!?

Bayan Lee:kapat çeneni Minho

M:off!!

Bayan Lee'ye eğilerek fısıldadım;

J:sanırım... Oğlunuz beni istemiyor...

Bayan Lee:ahh sen onu takma

J:öyle diyorsanız...

Yaklaşık 1 saat içinde eve varmışlardı... Jisung gördüğü manzaraya şok olmuştu çünkü ev saray gibiydi.

J:bayan Lee... Burası... Burası ne kadar da büyük

Bayan Lee: büyük biraz evet

Bayan Lee:hadi bakalım Jisung sen Minho ile odana geç. Bizim işe gitmemiz gerekiyor. Minho sana evi gezdirir iş çıkış saatlerimizi de söyler.

J:tamam Bayan Lee

Jisung'dan;

Bay ve Bayan Lee gittiğinde yanımdaki donuk iradeli arkadaşla kaldım. Annesi yada babasına benzemiyordu huy olarak. Ama cidden Bay Lee gibi yakışıklı olduğu kesin

M:Jisung mu adın?

Dedi buz gibi bir ses tonuyla...