2.Bölüm/Yeni başlangıçlar

Piste iniş yapmamla beraber Adem Albayı karşımda görmem bir oldu. Karşısına geçip

"Üsteğmen Bilge Bozkurt/Mardin Görev başarıyla tamamlandı komutanım " diye gür bir sesle konuştum.

Bağırdım desen daha doğru olur ama neyse.
Adem Albay kışla da irtibatta bulunduğum tek kişiydi. Kimliğimi bilen sayılı kişilerden biriydi.

Adem Albay "Evine hoşgeldin asker " diyince "Sağ olun komutanım " diye bağırdım.

Lafıma geldin sonunda.

"Bilge önce dinlen sonra raporlarla beraber odama gel. Konuşacaklarımız var. "

"Emredersiniz komutanım "

Albayın yanından ayrıldıktan sonra kışlada ki odama geçip güzel bir banyo yaptım. Normal de 10 dakika da çıktığım banyodan 1 saatte çıkmak hayatımın şokunu yaşamama neden oldu. Bu kadar oyalanmış olamam diye geçirdim içimden. Tabii iç ses durur mu? Hayatta durmaz!

6 aydır görevdeyiz ne yapalım kir içinde ölelim mi ?

Tek başına öleceksen ben varım.

Yok sen olmadan ben hiçbir yere gitmiyorum.

Seni öldürmenin bir yolu yok mu?

Hayır ,Kuzguncuğum sen nereye ben oraya.
Hızlıca raporları hazırlayıp Albayın odasına gittim. Kapıdaki er Albayın beni beklediğini söyledi. Kapıyı tıklaytıp içeri girdim.

"Üsteğmen Bilge Bozkurt/Mardin Emredin komutanım "

"Geç otur Bilge. Bu bir emirdir. Raporları masaya bırak."

Raporları masaya bırakıp oturdum. Anladığım kadarıyla konu önemliydi...

Hazırlan geliyor bomba.

"Bilge uzun zamandır görevdeydin. Bu sürede bazı gelişmeler yaşandı. Üstten gelen emirlerden dolayı görev yerin değişti. Ayrıca artık bir time girmek zorundasın."

Uzun bir süredir timlere girmemek için uğraşıyorum. Bunun olacağını tahmin etmiştim.

"Komutanım görevlendirme ne zaman geldi?"

"5 ay önce geldi. Ama görevde olduğun için sana bilgi vermedik."

"Görev yerim neresi komutanım" aslında bazı tahminlerim vardı ama yinede sordum.

"Hakkari. 2 hafta sonra göreve başlaman gerekiyor ama istersen uzatabilir."

"Yok komutanım gerek yok. Timin ismi ne bilginiz var mı?" Albay kafasını ağır ağır salladı "Barut timine gireceksin. Bildiğim kadarıyla şu anda komutanları ile rütbeniz aynı." Bana kısacası tim komutanı olacaksın diyordu.

"Anladım komutanım. İmzalamam gereken belgeler varsa şimdi imzalayabilir miyim komutanım?"

"Daha sonra da gelip imzalayabilirsin. Ne bu acele? "

Adamda haklıydı şimdi daha yeni gelmişsin ne bu acele diye sormadan edemiyorum.

"Komutanım evrakları imzalayıp yola çıkacağım. Annemi biliyorsunuz onun yanına uğrayacam sonra da Hakkari' ye gidip yerleşmem gerekiyor. Komutanım hakkınızı helal edin. Çok yardımcı oldunuz."

"Ne hakkı asker. Görevimiz bu. Eğer bi hakkım varsa helal olsun."

"İzninizle komutanım çıkabilir miyim?"

"Tabii ki çıkabilirsin. Kendine iyi bak asker bu devletin sana daha çok ihtiyacı var."

"Emredersiniz komutanım." diyip çıktım. Yaklaşık bir saat sonra askeriyede çıkış yaptım. Eşyalar zaten bavuldaydı o yüzden evrak işlerini halledip çıktım.

Ankara'daki olan uçak yarım saat sonrayı ben de bu sırada Suzan'ı aradım.

Suzan benim yetimhane de beraber büyüdüğüm arkadaşımdı. Şu anda Hakkari'de , küçük bir hastanede çalışıyordu. Oraya gideceğim için çok sevinecekti.

'Alo Bilge sen misin?'

'Benim. Nasılsın?' Şu anda inanmadığı için şoktaydı.

Sence de haklı değil mi? Bir anda ortadan kayboluyorsun sonra da ben geldim diye ortaya çıkıyorsun. Oh ne ala memleket!

'Ay döndün mü? Yaralı mısın? Neredesin oraya geleyim ya da sen gel. Kızım konuşsana meraktan çatlayacam şimdi.' Yine nefes almadan konuşuyordu.

'Suzi önce derin bir nefes al.' Nefes almaya başladı 'Şimdi ver.' Nefesini verdi.

'Sakin misin '

'Evet, sakinim. Şimdi sorularıma cevap bekliyorum.'

'İlk olarak evet, döndüm. Yaralı değilim. Şu anda havalimanındayım. Senin gelmene gerek yok 3 gün sonra Hakkari'ye gelicem.'

'Ay yok senin gelmene gerek yok ben gelirim. Şimdi görev çıkar git gel yapamazsın.'

'Görev çıkarsa oraya gelmem gerekiyor.'

'Niye geliyorsun kızım senin Görev ye- Bir dakika yoksa görev yerin burası mı?

'Evet, göreve orada devam edicem. Artık beraberiz!'

'Ay çok şükür be yalnızlıktan kurtuluyorum. Önce Ankara'daki mi gideceksin?'

'Evet, hatta 5 dakikaya uçağa binicem.'

'Tamam. İnince haber ver!'

'Veririm şimdi kapatıyorum. Hadi görüşürüz.'

'Görüşürüz. Kendine iyi bak. ' diyip kapattı anons yapılmasıyla uçağa geçtim.

Her ne kadar olanlardan sonra bir time girmek istemesem de hayat bizleri yeni başlangıçlar yapmaya zorluyordu.

Belki de herkes için hayırlı olan buydu...