3.Bölüm/Gecmiş

Geçmiş

"Anaanne, annem ne zaman gelecek?" Ananem bıkkınlık nefes verdi. "Bilmiyorum, Bilge" kafamı salladım.

İki dakika geçmemişti ki tekrar sordum. "Anaanne, babam ne zaman gelecek" "Bilgem daha iki dakika önce sordun ya kızım bilmiyorum dedim ya."

"Ama Anaanne ben onu annem için sormuştum şimdi babam için sordum aynı olmuyor ki." Dedim bilmiş bilmiş.

"Bilge televizyon da çok güzel bir çizgifilm var dı onu izlemek ister misin?" Kafamı hızla aşağı yukarı salladım. "Şimdi gidiyorsun sana vereceğim şifreyi girip televizyon izliyorsun tamam mı?"

"Tamam, anaanne."

Ananemin bana verdiği şifreyi alıp televizyona girdim. Normal de çizgifilm izlememe izin vermediği için onu bunaltıyordum o da bana izin veriyordu. İzin aldığım için gelen mutlulukla oturdum televizyonun karşısına televizyonun açılması bir dakikayı aldı.

Televizyonun açılmasıyla karşımda babamı görmem bir oldu. Ama babam yukarıya zincirlere bağlıydı. Niye bağlamışlar ki babamı? Hem babam tek başına değildi onunla beraber babamın asker arkadaşları ve annem de vardı. Ne yapıyorlardı orada?

"ANAANNE! Babamla annem televizyona çıkmış. Gel izle!" Acaba oyun mu oynuyorlardı?

Televizyona bu sefer yüzü kapalı bir adam girdi. Anlayamadığım şeyler söyledi sonra silahı babamlara doğru yöneltti. Bu sırada içeriye anaannem girdi.

Anannem "Yavrularım" diyip ağlamaya başladı. Niye ağlıyordu ki? Oyun oynuyolardı işte!

Televizyondan annemin sesi gelmeye başladı yapma diye bağırıyordu. Sonra silah sesi geldi babamın karnından kanlar gelmeye başladı. Sonra bir kez daha silah sesi geldi 3 defa tekrar etti bu ses. Sesler geldikçe babamdan daha fazla kan geliyordu.

Ağlıyordum baba diye bağırıyordum ama fayda etmiyordu annem de ağlıyordu. Sonra anaannem yere düştü. Anaanneme bakamayacak kadar ağlıyordum.

Ne zaman ağlamamaya başladım bilmiyorum ama anaanneme baktığımda yerde uyuyordu. Yani başına gittim yanında diz çöktüm.

"Anaanne uyan! Babam kanıyo birşey yapmamız lazım. Anaanne uyan!Babama gitmeliyiz. Babam beni bekliyor. Gitmem lazım uyan! Uyan nolur uyan gitmemiz lazım. ANAANNE UYAN! LÜTFEN UYAN!"

Ne kadar süre geçti bilmiyorum ama anaannem bir türlü uyanmıyordu. Sonra kapı zili çaldı. Komşumuz Melahat Teyze gelmiş olmalıydı. Kapıyı açtım.

"Melahat teyze anaannem uyanmıyor diye ağlamaya başladım. Melahat teyze hızla içeri girdi. Sonra birileri geldi anaannemi alıp götürdüler.

Melahat teyze yanıma gelip başın sağ olsun dedi anlayamadım.

Anaannem gitmişti bir daha dönmemek üzere gitmişti.

Babam gitmişti bir daha dönmemek üzere gitmişti.

Şimdi ne olacaktı? Ölecek miydim yaşayacak miydim?