6. Bölüm

Sabah 6'da otelden çıktım. Yılların alışkanlığı bir anda geçmiyordu. Önce 'kaydımın olduğu spor salona geçtim. Yaklaşık iki saat spor yaptıktan sonra çıktım. Otele geçip duş aldım. Önce annemin yanına geçtim ama kendisi bugün dışarı çıkmak istemediği için yanından ayrıldım.

Kızı olduğumu hatırlamadığı için direkt yanına giremiyordum.

Bir yabancı gibi davranmaktan sıkılmadın mı?

Sıkılmıştım ama bir kaç kez yanına girdiğim de kriz geçirmişti. Ben de bu olmasın diye dışarda olduğunda yanına gidiyordum.

Şu anda holding deyim. Holding dedemindi ama kendisi bir anda ortadan koybolduğundan annemle dayıma kalmıştı. Annem akli dengesini yitirdiği içinse bana kalmıştı dayım desen şu anda hangi ülkede olduğunu bile bilmiyordum.

Dayım uzun süredir bir dünya turuna çıkmıştı.

Kaçıncı olduğunu ben saymadım sen saydın mı?
Açıkçası onun amacı dünya turu değil gerçeklerden kaçmaktı. İlk dünya turundan döndüğünde anaannem kalp krizi geçirdiği için vefat etmiş, babam şehit olmuş, annem akli dengesini kaybetmişti. Ben de yetimhanedeydim.

Dayım bunlarla yüzleşmek istemedi.

Belki de bencillik yapmıştır Bilge. Seni yetimhanede alıp seninle vakit geçirebilirdi ama o kaçmayı seçti.

Demir Holding Türkiye'nin en büyük holdinhlerinden biriydi. Normalde uğramazdım ama bazı imzalar gerektiği için Adem Amca beni çağırmıştı.

Adem Amca yıllardır holdingi yönetiyordu. Hem o memnundu hem de biz.

Dedem gittikten sonra anaannem işleri ona vermişti o da yıllardır bu holdingde olmaktan memnundu.

İmza işlerini halletmiştim. Şu anda Adem amcayla karşılıklı oturmuş kahve içiyorduk.

'Eeee, kızım ne kadar lalıyorsun burda?'

'Yarın gidiyorum Adem amca. Zaten annemi görmek için gelmiştim.'

'Bu kadar erken mi kızım? Keşke biraz daha kalsaydın. Hem işlerin nasıl gittiğine bile bakmadın."

"Adem amca işlerin başında sen varsın merak etmeme gerek yok. "

"Olsun kızım ben bugün varım yarın yokum. İşlerin nasıl yürüdüğünü bilmen lazım."

"Tamam amca önemli olan yerleri mail olarak atarsınız ben de onlara bakarım olmaz mı?"

Adem amca içine sinmiyormuş gibi başını salladı.

"Adem amca biliyorsun ben askerim her an şehit olabilirim. Yarınım yok. Biliyorum emekli olduktan sonra benim işlerin başına geçmemi istiyorsun ama bu imkansız.

Hem tek varış ben değilim ki fayım da var. O gelince konuşuruz işlerin başına geçer."

"Bahsetme o hayırsızdan. Onun daha kendisine hayrı yok bir de işlerin başına mı geçecek? Hayata olmaz öyle şey!"

"Aaaa, Adem amca niye öyle diyorsun? Halbuki o seni çok seviyor. "

"Aman olmaz olsun öyle sevgi. Ne arar ne sorar sonra da seni çok seviyorum amca! "

Adem amcayla dayım arasındaki bağ çok güçlüydü. Adem amca dayım gittiği için kızgındı.

Biz de öyle.

"Aman be amca boşver onu sen. Amca artık Hakkari'de görev yapacağım fırsat bulduğum her anda gelicem ama anneme arada bir uğra olur mu?"

"Nergis senin annense benim de kızım. Elimde büyüdü. Merak etme sen gözüm hep üstünde."

"Eeee, o zaman bana müsaade. Kendine iyi bak amca. Bir kayıp daha kaldıramam."

"Bakarım kızım sen de kendine iyi bak. Arada ar beni."

"Ararım amca hadi görüşürüz." Diyip yanından ayrıldım.

Onun yanında sürekli rol yapıyordum ama yine de bazen başıma üşüşürdü.

Holdingten çıkmamla Suzan'ın araması bir oldu. Arabaya geçip telefonu açtım.

"Bilge ben aşık oldum!"

Ne? Ne aşkından bahsediyor bu?

"Ne oldun ne oldun? Bir daha söyle anlayamadım da. "

"Aşık oldum. Hem de ilk görüşte."

"Aşk değildir o sen yanlış anlamışsındır. "

"Bilge! Aşık oldum diyorum neyini anlamıyorsun!"

"Tamam be kime aşık oldun?"

"Bilmiyorum"

Bu mal nasıl aşık oldu acaba?

"Tamam nasıl aşık oldun?"

"İlk görüşte"

Ya sabır ya selâmet!

"Suzan beni delirtme! Kim diyorum nasıl gördünde aşık oldun diyorum neyi anlamıyorsun canım arkadaşım?"

"Haaa, öyle desene." Ben ne diyordum acaba "Asker. Bugün yaralı olarak geldi. Dikiş attırıp gitti. Ben de arkasından öylece baktım!"

"Tamam, Suzi. Gelince konuşuruz tamam mı?"

"Tamam, görüşürüz. " Diyip kapattı.

Umarım bana kötü gelen ona iyi gelirdi...