Kankırmızısı 1: Gerçeklik Algısı ~10. BÖLÜM~

Paris'e geleli 4 gün geçti aradan ve bugün o büyük gündü, planımızı devreye sokacağımız o gündü. Daha demin kahvaltımızı yapmıştık ve Ilgaz kimin hangi görevi yapacağını anlatmak için bizi salona toplamıştı. Herkes yerine geçince Ilgaz klasik olarak anlatmaya başladı ''Şimdi planı devreye sokabilmek için Afet çevredi tüm kamera kayıtlarına sızdı ve o kamera kayıtlarından Afet ve Kumsal evden bize kulaklık ile destek vericek. Ayrıca Cansel sen evde dinlenebilirsin şimdilik seni plana dahil etmiyicem. Her neyse Mayıs, Selis, Cenk ve ben hepimiz siyah maskeleri takıp binaya giricez ve Cenk sen kapıda her türlü duruma hazırlıklı bekleyeceksin ne olur olmaz yanında bıçak olsun. Mayıs ve Selis bi kerecik olsun birlikte hareket edin ve evdeki odalara aynı anda bakın biriniz önden gitsin diğeriniz arkadan elinizde kurusıkı olsun korkutmak amaçlı. Ben ise elimdeki bayıltıcı ile Çiçek'i bağıltıcam daha sonra aşağıda Tutku ve Tulip arabada bekleyecek. Tulip sen arabayı sürersin ve Tutku da bizi arabanın dışında olabilecek her şeye karşı bekler. Bu işin sonunda Çiçek'i yani şimdilik en masumları elimizde olucak ve ilk Ekin'i halledicez. Ama şimdilik hedefimiz Çiçek'i kaçırmak gerisini depoda konuşuruz. Haydi herkez iş başına'' dediği an herkes kafasıyla onaylayıp harekete geçti. Cenk, Cansel'e teselli cümleleri verip odaya yatırdı ve maskesini takıp bıçağı cebine sakladı. Biz de Mayıs'la neredeyse hiç muhattap olmadan belimize silahları alıp evden çıktık.

Evden çıkmadan eve son kez baktığımda Kumsal ve Afet masada tüm bilgisayarları kurmuştu. Bizde aşağı indik, aşağı indiğimde Tulip şoför koltuğunda oturmuş ön koltuktada Tutku vardı. Özel taksilerden kiraladığımız için arkası genişti, Cenk, Mayıs, Ilgaz ve ben rahatça sığabildik. Arabaya bindiğimizde kulaklıkları kontrol ettik çalışıyordu. Harekete geçtik Kumsal kulaklıktan yolu Tulip'e tarif ediyordu, Tulip'te ona göre gidiyordu. Biz de o sırada maskelerimizi taktık ve Ilgaz da elindeki bayıltıcıyı pamuğa döktü ve pamuğu avucunun içine otutturdu. Biz bunlarla ilgelenirken Ilgaz kafasıyla hadi der gibi yaptığında sırayla indik. Binaya girer girmez 3. kata çıkıp 8 numaralı dairenin kapısını Mayıs elindeki bir kaç aletle açtı, ve sessizce içeri girdik. Cenk kapıda bekliyordu, Ilgaz Çiçek'in odasına yönelirken bizde Mayıs'la birer birer odalara bakıyorduk, kapıyı o açıyordu ben de anında içeri dalıyordum, o da arkamdan giriyordu. Bu şekilde tüm odalara baktık boştu ve Ilgaz'ın yanına gittik.

Ilgaz'ın yanına gittiğimizde oda boştu.

Hepimiz şaşkındık Kumsal kulaklıktan ''Arkadaşlar çok oyalanmayın tuzak olabilir buraya gelin öyle konuşalım bu konuyu'' dedi, biz de birbirimize bakıp kafamızla onayladık ve tam çıkacakken Ilgaz ''Durun'' dedi Mayıs ''Ne oldu?'' diye sorunca Ilgaz masadaki bilgisayarın önündeki mektubu gösterdi. Şok olmuştuk mektubun üstünde KANKIRMIZISI yazıyordu. Ilgaz'a ''Açsana'' dedim titreyen sesimle, Ilgaz açıp okudu ''Konuşmak için buraya gelin yazıyor, altta da tarih ve bizim depoya çok yakın bi adres var'' dediğinde hepimiz şok olsakta Mayıs ''Tamam sakin hadi çıkalım burdan sonra konuşuruz'' dediğinde hepimiz çıktık. Kapıda Cenk ne oluyor gibi bi bakış atınca Ilgaz ''Çıkalım anlatırım'' dedi ve hepimiz aşağı inip arabaya bindik Tulip ''Neler oluyor'' dediğinde ''Şimdi eve sür sonra'' dedi Ilgaz ve Tulip eve sürdü kimse yolda ağzını açmadı. Herkes düşünceli bi şekilde Ilgaz'ın elindeki mektuba bakıyordu. İçimizde bi ajan vardı bu çok belliydi, yoksa böyle bir şey yaşanma ihtimali de yoktu ve bu ajan konusunda tüm şüphelerim Mayıs'taydı, eve varır varmaz da bunu hiç çekinmeden dile getirecektim zaten. Ben bunları zihnimden geçirirken eve varmıştık, direk eve girdik, herkez oturmuş bizi bekliyordu. Ilgaz direk lafa girdi ''Bu ne?'' diyip sinirli bi şekilde nefes alıyordu. ''Çok açık değil mi içimizde bi ajan var'' dediğimde Ilgaz bana döndü ''Mümkün değil''

''Gayette mümkün işte Mayıs en baştan beri biriyle gizlice konuşuyordu ve yazışıyordu. Çok belli işte ajanın kim olduğu'' bunu söylediğim gibi Ilgaz'ın sesi yükselmişti ''Saçmalamayı kes Selis'' derken Mayıs lafını kesti ve benim üstüme yürüyerek ''Bence de bi ajan var o da en başından beri bana ajan diyerek dikkatleri üsünden çekmeye çalışan Selis olabilirmi?''

''Ne saçmalıyorsun be sen ben bu gruptan birine zarar gelmemesi için en baştan beri çaba gösteriyorum''

''Ve o çabalar kendini iyi rolüne bürümek için değildi yani öylemi?'' dediği an Ilgaz lafa atladı ''Tamam yeter bu kadar ikinizde fazla oluyorsunuz, şimdi lideriniz olarak emrediyorum herkez odalara dağılsın ve akşama kadar dinlensin. Akşama herşeyi konuşucaz ama şimdi herkez odalara'' dediği an Mayıs'a kafasıyla işaret yaptı ve Mayıs bana sertçe bakarak gitti ''Siz de gidin hadi'' dedi Ilgaz. Bende odama gidecekken kolumdan sertçe tuttu ''Napıyorsun'' dediğim an ona baktım sinirliydi beni zorla balkona çıkardı ve kapıyı kitleyip bana döndü ''Bir daha Mayıs'a herhangi bi iftira atmıyıcaksın'' dedi. ''Ama o da aynısını yaptı''

''İlk sen başlattın ama''

''Ne yani o Mayıs'ı bana savunuyormusun?'' tam lafa giricekken onu konuşturmadım ve ''Neden ha neden söylesene neden, neden bu muameleyi ona değilde bana yapıyorsun. Söylesene bay lider ne var onunla aranızda'' diyip iyice dibine girip sinirle gözlerine baktım ''Neden en başından beri onu koruyorsun seviyor mus'' diye cümlemi bitiremeden dudaklarımda bir baskı hissettim, gözlerimi yumdum ama ben bunu yaşamaya hazır değildim tüm bu planlar bittikten sonra terk ediceğim biriyle, hayır hayır asla bu yanlışı yapmazdım. Kendimi geri çektiğim an beni belimden tuttu, sinirim iyice fullendiği an onu sertçe ittim ve ''Napıyorsun sen'' dedim ona hayal kırıklığı ile bakan gözlerle. O ise sadece ''Özür dilerim sen öyle diyince bi anlık tutamadım kendimi" diyebilmişti. ''Senden artık nefret ediyorum Ilgaz Kaya hem de bu zamana kadar hiç nefret etmediğim kadar'' diyip ona iğrenerek baktım ve orayı terkettim zor nefes alıyordum, geçmişim beni boğuyordu.

Mutfağa gittim bir bardak buz gibi suyu kafama dikleyip yere çöküp nefes alışveriş düzenimi sağlamaya çalışırken dudağıma dokundum, geçmişim gözüme geliyordu, hızlıca elimi çekip gözlerimi yumdum, kafama vuruyordum ve ''Çıkın aklımdan çıkın'' diyordum ama ağlayamıyordum da sadece nefes alışverişimi kontrol etmeye çalışıyordum. Artık pes edip uzun zamandır kullanmadığım sakinleştirici habımı içtim, üstüne yine buz gibi bir bardak su içtim.

Avuç içlerimi tezgaha dayadım, yavaş yavaş kendime geliyordum. Sakinleşmiştim iyiydim ama bundan sonra Ilgaz'a asla normal bi gözle bakamıyıcaktım, çünkü o bana geçmişimi hatırlatan en büyük kabusumdu artık...