Kankırmızısı 1: Gerçeklik Algısı ~11. BÖLÜM~

Sonunda akşam olmuştu salonda toplanmıştık, Ilgaz bize planımızı anlatıcaktı.

Benim aklımda ise hiç bir şey yoktu, boşlukta gibiydim, oraya gidip gitmemek büyük bir karardı. Herkes toplandığında Ilgaz anlatmaya başladı ''Oraya gidicez ama öyle boş değil elimizde bi planımız olucak tabiki.

Şimdi planı anlatıcam iyi dinlesin herkes.

Yine oraya Mayıs, Cenk, Selis ve ben gidicez ve bu sefer Kumsal ve Tutku dışarıda arabada olucak ama Kumsal şoförümüz olucak Tutku ise her türlü acil duruma hazırlıklı bi şekilde silahlarla bagajda yatıcak ama eğer bi aksilik çıkmazsa o silahları kullanmıyıcaz. Daha sonrasında buluşma yerine önceden gidip gizli kameralar yerleştiricez Afet evden bize kontrolü sağlıyıcak ve kulaklıkladan bize bildiricekti ve Tulip sen ise oraya yakın ya da belki oranın içine bir yere saklanıcaksın her türlü acil durum için. Onun haricinde Cansel sen yine evde kal bu işide bulaşma, biz de şu işin aslı astarını öğrenip geliriz'' diyip bir nefes aldı, sesi yorgun çıkıyordu ama bu benim umurumda değildi. Yine konuştu ''Şimdi herkez odalara dağılsın biz Cenk ile yarın gece için hazırlıkları yapalım'' dediğinde Cenk'e baktım kafasıyla onaylamıştı. Herkez ayaklanıp odalara dağılmaya başlamıştı, bende aynısını yaptım tam gidecekken Ilgaz elini önüme tuttu, temas etmemişti ama artık bunları hiçbiri umrumda değildi, ona dönmeden ''Ne var'' dedim. ''Biraz konuşalım mı?'' dediğinde cevabım çok netti, soğuk ama kararlı bi ses tonuyla ''Hayır'' diyip elinin yanından ona bakmadan odaya gittim. Odaya girdim Tulip daha gelmemişti umursamadan yatağa oturdum. Bir süre yeri izledim ilk kez yorgun hissediyordum, ben bunları düşünürken kapı açıldı Tulip gelmiştir diyerek o tarafı bakmadım. Kapıdan ses geldi ''Girebilirmiyim arıza kız?'' dediğinde bu Ilgaz'dı ama yine cevabım netti ''Hayır'' dediğimde içeri girdi ve odadaki sandalyeyi önüme çekip oturdu ''Özür dilerim''

''Sana hayır demiştim yine benim dediklerimi umursamıyorsun''

''Peki tamam arıza kız şöyle yapalım o zaman ben senin düşüncelerini dinliyim senle aramızda olan lider-grup üyesi ilişkisi yerinde kalsın. Belki ilerde bunları unutup arkadaş oluruz. Ha arıza kız ne dersin?'' bunları konuşurken yeri izliyordum bu son söylediğiyle ona baktım yüzünde sırıtışı vardı ben ise sadece yorgun yüz ifademle ''Zaten bu ekipte olduğum sürece sen benim malesef liderimsin, ama bu görevi tamamladıktan sonra dağılıcaz ve bir daha asla görüşmiyicez yani arkadaş olma olasılığımız imkansız'' dediğimde tam konuşucakken lafını kestim ve ''Ayrıca benim liderim olman senden nefret etmemi engelleyebilecek bir durum da değil'' dediğimde ''Peki'' dedi ayağa kalkıp sandalyeyi yerine bıraktı ve ''İyi uykular'' diyip odadan çıktı. Bir süre sonra Tulip geldi ve ''Uyumadınmı?'' diye sordu. ''Yok uyku tutmadı''

''Neden böylesin?''

''Nasılım?''

''Yorgun'' dediğinde sessiz kalmayı seçtim, yine Tulip konuştu ''Yani benim tanıdığım Selis yarın gece için heyecanlı olmalıydı yanılıyormuyum?''

''Yanılmıyorsun ama ilk planımız yattı ve muhtemelen bu görüşmede tek planı olan taraf biz de olmuyıcaz. Bilemiyorum içimde zerre umut kalmadı''

''Öyle düşünme bence biz herşeyi başardığımız gibi bunuda başarıcaz''

''İçimizde bi ajan yoksa tabi'' dediğim an Tulip'in yüzü değişti dayanamadım sordum ''Sen bu ajan hakkında bir şey biliyormusun''

''Yok yok ne bilebilirimki'' dediğinde sesi titriyordu ''Bana yalan söyleme Tulip sesinden anlıyorum senin'' dediğimde derin bi nefes aldı ve ''Peki söyliyicem ama emin değilim yani Mayıs'ı yine gizlice biriyle konuşurken gördüm'' dediği an ayaklanıp kapıya yöneldim ''Selis dur hemen sinirli şekilde gitme böyle sakinleşelim hem ben de bu işe bulaşmak ta istemiyorum lütfen'' derken yanıma gelmişti, bende ''Tamam öyle olsun o zaman hadi yatalım'' dedim. ''Peki yarın konuyu açarmısın?''

''Eğer planda bi aksilik olmazsa hayır ama planda tek bi kişinin kılına zarar gelsin onun canını okuyıcam''

''Tamam ama nolur beni bulaştırma''

''Tamam merak etme ben hallederim'' dediğim gibi ikimizde yattık. Tulip uyudu ama beni uyku tutmadı nedensizce ayna meselesi aklıma takıldı ve beni yanıltmayan hislerim gidip aynaya bakmam gerektiğini söyledi, ben de öyle yaptım sessizce yataktan kalkıp Tulip'i uyandırmadan odanın içindeki lavaboya girdim. Aynaya baktığım an gayet normal benim yansımamdı sanırım gerçekten saçmalıyordum, o gün hayal görmüş olabilirdim. Tam lavabodan çıkacaken duşa kabinin içindeki duvarda bi gölge gördüm. Bu benim gölgem değildi, onu incelerken gölgenin olduğu taraftan ses geldi ve ''Dikkat et'' dedi. Bi an geri bi adım attı ve gözlerimi ovdum o an gölge kayboldu, sanırım hayal görüyor olmalıyım diyip lavabodan çıktım. Yatağa oturdum ve kendimi dürttüm rüya değildi her neyse diyip takmadım ve yattım. Bir süre tavanı izleyip yarın ki operasyonu düşünerek uyudum...