Kankırmızısı 1: Gerçeklik Algısı ~20. BÖLÜM~

İnsan içindeki boşluğu nasıl kapatır, benim içimde anlamlandıramadığım bir boşluk vardı. Bu dost bildiğim kişinin stabber çıkıp, sonra da ölmesiydi. Onun öncesinde de içimde bi boşluk vardı onun adıda Demir'di o geldi ama Tulip öldü boşluk küçülsede kapanmadı. 2 gün olmuştu Tulip öleli tamıtamına iki gün olmuştu, evde herkez birbirini suçladı bu dönemde, en çokta ben suçlandım. Haklılardı eğer Mayıs'a katılıp Tulip'e güvenmeseydim her şey daha önceden açığa çıkardı ve şu an üç kişi kalmazdık. Gerçi artık pişmanlık içinde çok geçti o yüzden hepimiz suskunduk, Ilgaz'la Mayıs'ın arasında hala anlamdıramadığım bir bağ var, bu aşk değil çünkü Ilgaz malesef ki bana aşık. Eğer öleceksem bu ekipte kalanların sırlarını öğrenip ölmek istiyordum, zaten bu gidişle kimsenin sağ çıkacağı yoktu ama ben ölmeye de razıydım, eğer ölürsem ekiptekilere ve anneme, hiç görmediğim ablama kavuşurdum. Şu an ise salonda sessizce oturuyorduk, birazdan güneş batıcaktı ama ışıkları açmaya bile üşeniyorduk artık içimizde yaşama isteği yoktu. Ilgaz'ın elinde Cansel'in ölümünde bulduğumuz son üç kişi yazan kağıt vardı.

Artık her şey çok açıktı o konuda belliydi, o son üç kişi bizdik, onların planında Tulip'i öldürmek yoktu. Şimdi düşününce Tulip Türkiye'ye gitmemizi istiyordu ölmiyeceğini bile bile bizi kurtarmaya çalışıyordu, sanırım o bizi en azından beni gerçekten sevmişti.

Uzun bi günün sessizliğinin ardından Mayıs konuştu ''Bu kağıdın anlamı şimdi daha çok açık, hatırladınız mı kağıdın kavgasını açtığımızda Tulip kapatmıştı konuyu'' diyerek bi yandan Ilgaz'ın elindeki kağıdı işaret etti, ve Ilgaz konuştu ''Sanırım ölmiyeceğini biliyordu'' dediğinde Tulip şu an burada olmasa bile onu koruma isteği hissettim içimde ve lafa girdim ''Ama Türkiye'ye dönmek istiyordu, bana çok ısrar etmişti o bizi düşünüyordu''

''Selis hala mı koruyosun o ajan parçasını''

''Ajan parçası dediğin benim dostumdu''

''Ne yani ekiptekileri de mi o öldürmedi kendi ağızıyla, zevkle anlattı yaptıklarnı''

''Onu da kandırmışlar sende duydun, ha tabi doğruya sen sadece işine geleni duyuyorsun''

''Ne diyosun kızım sen'' derken ayaklanmıştı, bende ayağa kalkıp önüne dikildim ''Duydun işte sağırmısın?"

''Artık gerçekten yeter Selis dostum dediğin kişi sana ihanet etti farkındamısın ya eğer onun ajan olduğunu bulmasaydık seni bile acımadan öldürecekti''

''O da kandırılmış ve o da acımadan öldürüldü''

''Vay be cidden mi yani onun yüzünden ölen 5 kişiyi hiçe sayıp onumu savunucaksın''

''Beş değil üç iki tanesiyle ilgisi yokmuş''

''Sende yedin o söylemese nereden bileceklerdi Cenk ile Cansel'in dışarı çıktıklarını''

''Tamam ama o da kandırılmış''

''Gerçekten pes Selis ya yeter artık git şurdan'' diyip beni tek eliyle omzumdan sertçe itti, normalde dayanıklıyımdır ama boşluğuma geldiği için yere sırtüstü düştüm ve hafif bi çığlık attım. Ilgaz buraya kadar bizi sakince izlemişti ama buna dayanamamış olucak ki kalktı ve bağırdı ''Yeter artık Mayıs kız dostunu kaybetti biraz alttan alsan'' beni savunmuştu, hata yapıyordu Mayıs haklıydı.

Hemen ayağa kalktım ''Tamam iyiyim ama bu bi daha olursa hesabını sorarım'' Mayıs suskundu tamam haklıydı ama bu son yaptığı için basit bi özür dileyebilirdi. Ilgaz Mayıs'a oldukça sinirli bakıyordu, tanıştığımızdan beri onu iyi tanıdım sinirliyken kendini kaybediyordu. Mayıs'ın kolundan tutup zorla odaya götürdü, korktum Mayıs'ı ne kadar sevmesemde ona zarar gelmesini istemezdim, yanlarına gittim.

Kapıya 5-6 adım kaldığında ne yaptığımı sorguladım, ama en azından kapı aralığından bakabilirdim. Neyse ki şansıma kapı aralıktı ve oradan baktım, gördüğüm şeyle şok geçirdim sarılıyorlardı. Mayıs gibi soğuk birisi Ilgaz'la sarılıyordu, aralarında anlayamadığım bi anlaşılabilirlik vardı ama bu neydi sonuçta arkadaşlarda sarılabilirdi.

Tam gidecekken ayağım kaydı ve düştüm bağırmamıştım ama yere düşme sesim odaya gitmiş olucak ki hızla yanıma geldiler.

Ilgaz endişli bi şekilde ''Ne oldu?'' diye sorarken Mayıs hesap sormanın peşindeydi ''Ne işin var senin burada bizimi dinliyordun?'' keşke dinleseydim de ne olduğunu öğrenseydim ama sadece görmüştüm.

Hemen ayaklandım ve konuştum ''Siz tanışıyormuydunuz önceden, birşey duyamadım malesef ama sarılıyordunuz gördüm'' Bunun ardından Mayıs endişe ve sinirle dudağını ısırdı o sırada Ilgaz derin nefes alarak Mayıs'a baktı, Mayıs olumsuz anlamda başını salladı ''Herkez senin gibi temastan nefret etmiyor canım arkadaşlarda sarılabilir'' ne gizliyorlardı bunlar şimdi neyin nesiydi bu. ''O kadar mı yani?''

''Evet canım ben sinirlenince Ilgaz'da beni sakinleştirmek için sarıldı'' bunu dediği an Ilgaz'a baktım ''Doğru mu?'' dediğimde kafasını hafifçe kaldırıp ''Doğru'' dedi.

''Ne güzel aranızda bir şey varsa bilmek isterim ama''

''Neyi ima ediyorsun kızım sen''

''Tam olarak anladığın şeyi''

''Haddini aşma Selis''

''Niye yalan mı?'' Ilgaz dayanamayıp lafa atladı ''Yalan'' bu dediğim şeyin gerçek olmadığını bende biliyordum ama gerçekleri öğrenmek için ortaya böyle bi konu atmam lazımdı. Ilgaz yine konuştu ''Yeter bu konuya da kavgaya da son veriyorum'' diyip Mayıs'a baktı ''Artık yeter Mayıs zaten ölücez'' dediği an bana döndü ''Selis sende yanlıyorsun biz kuzeniz''

''Ne!?''

''Duydun işte oldumu bu zamana kadar sakladık mutlu musun öğrendiğine?'' diye haykırarak aramıza girdi Mayıs. Ben şaşkındım nasıl yani kuzenlermiydi? Yoksa olayı toparlamak için yalan mı söylüyorlardı ama Ilgaz, Ilgaz yalan söyemezdi ki. ''Nasıl ama sen yetimhanede büyümüştün'' diyerek Mayıs'a döndüm ama Ilgaz konuştu ''Tamam Selis şimdi anlatıcam ama lafımı kesmeden dinle'' dediğinde kafamı salladım ve lafına devam etti ''Ben hep Mayıs'ı aradım zaten teyzemin ölme nedeninin onlar olduğunuda bulmuştum çünkü. Daha sonra Mayıs'ı buldum ekipi kurduktan sonra ona her şeyi anlattım kuzen olduğumuzu falan işte en başta gizlice telefonda konuştuğu kişi bendim çünkü açıklamak istemedik size o yüzden hep onu koruyordum ve ona güvenim hep tamdı'' dediğinde şok oldum bi Mayıs'a bi Ilgaz'a baktım, sonra Ilgaz yine konuştu ''İsterseniz şimdi ikiniz bi akşam yürüyüşüne çıkın nasıl olsa artık merak ettiklerinizi biliyorsunuz'' dediği an Mayıs lafa atladı ''Bana uyar hem konuşmuş oluruz'' dediğinde cümlesi samimi ama sesi soğuk çıkmıştı. Bende aynı şekilde soğuk bi ses tonuyla ''Olur'' dedim. Hiç konuşmadan dışarı çıktık ve her zaman ki yürüyüş yaptığımız, Cenk'in öldürüldüğü yürüyüş yerine geldik. İlk Mayıs konuştu ''Ben neden herkes öldüğünde kalp masajı yapıyorum biliyormusun'' dediğinde ona bakmadan konuştum ''Neden?'' o da aynı şekilde önüne bakarak konuştu, ''Çünkü benim yetimhanede hiçte mutlu bi hayatım olmadı babam falan da beni hiç bi zaman oradan almadı, ve orada tek bi dostum vardı beni arkadaşlarımın tüm zorbalıklarından koruyan o vardı, ama bi gün yemek yerken kalp krizi geçirdi, herkez boğazına bir şey kaçtı sandı ama o kalp krizi geçiyordu ve ben bize orada öğrettikleri tek şeyi, yada daha doğrusu kafamın bastığı tek şeyi yaptım kalp masajını ve onu hayata döndürdüm, ondan sonrada herkezi bu şekilde kurtarabileceğimi düşündüm her seferinde kendimi kaybedip işe yaramasa bile bunu yaptım'' bunları anlatırken sesi titriyordu yüzüne bakmasamda gözlerinin dolduğu anlaşılıyordu. Peki ben ne diyecektim bunlara karşı ben düşünürken o yine konuştu ''Peki neden kimseyle samimi değilim biliyor musun, onu da anlatıyim O arkadaşım yani tek arkadaşım ondan sonra ben lavabodayken de kalp krizi geçirdi meğerse rahatsızlığı varmış hastaneye kaldırdılar ve 1 hafta sonra ölüm haberi geldi, ondan sonra onun arkadaşları da yani bana zorbalık yapmayan kısım benimle çok muhattap olmasada bana sevgi gösteren kısım bana zorbalık yapanlara katıldı ve beni koruyacak kimsede kalmamıştı ondan sonra kimseyle samimide olmadım kimseye güvenemedimde'' bunu söylerken sanırım hafiften gözyaşı döküyordu, zaten bunları konuşurken bir yandan da yürüyorduk ''Ben bilmiyordum özür dilerim''

''Sen zaten ne biliyordun ki Selis, ama yanlış anlama seni asla suçlamam''

''Ben ne diyeceğimi bilmiyorum yani tüm hayatın orda zorbalıklarla mı geçti''

''Evet kimse bana yardım atmedi 18 yaşıma kadar her çeşit şeyi yaptılar bana bende 18 yaşımda oradan ayrıldım zaten 2 yıl sokaklarda kaldım bu son iki yılda iş buldum ev aldım ve annemin intikamını almak, beni o yetimhaneye mahkum edenleri bulup intikamımı almak için evde, internette bulabildiğim tüm dövüş ve onun gibi şeylere çalıştım. Bunları sabah yaptım tüm gece ise annemi öldürenleri araştırdım günde 2 veya 4 saat uyuyordum alışkınım yani uykusuzluğa''

''Bende''

''Nasıl?''

''Baya işte bende uykusuzluğa alışkınım annem öldükten sonra her gece kabus görüyorum o yüzden uyumuyorum ama bu ekiple birlikte olunca sırlarımızı anlattığımız geceden sonra herkeze güvenince kabus görmüyorum''

''Neden kabus görüyorsun ki babanla mutlu bi hayat yaşamadın mı sen?''

''Sen öyle diyince sana inat yaptım onu annem 4 yaşımda gözlerimin önünde öldürüldü ben yatağın altında saklanmıştım annemin cesedi yere yığılınca çığlık attım Agnes ve Cedric beni alıp götürdü tam 4 yıl 8 yaşıma kadar beni asker gibi yetiştirmek onlara yardım etmem için eziyet ettiler bana her çeşit işkenceye alışkınım o yüzden sonra Demir yani Dean onu orada tanıdım, o yüzden biliyordum onu da benim 8 yaşımda kaçmama o yardım etti oradan kaçana kadar iyi arkadaştık sonra ben bi şekilde başımın çaresine baktım'' Demir'i neden anlattığımı bilmiyordum, ona güvenmiştim ama 18 yaşıma beni terkedene kadar beni onun koruduğunu anlatamazdım. ''Selis ciddi misin sen nasıl dayandın''

''Boş ver işte dayandım'' bunu söylediğimde durdu ve bana döndü, bende aynısını yaptım ''Ben bilmiyordum sen daha çok acı çekmişsin''

''Acılar kıyaslanamaz Mayıs hepsi acıdır, ve can yakar daha büyüğü yok hepsi hasar bırakır'' bunu söylediğimde o sessiz ve yavaşça ağlıyordu, ben ağlayamıyordum sadece Demir'in yanında duygularım aktif oluyordu, konuştum ''Ben ağlayamıyorumda duygularımı da kaybettim, acıya da alıştım'' bunu söylememin hemen ardından derin bi nefes aldı ve ben sanırım Demir'in beni terketmesinden sonra ilk kez birine sarılmak istemiştim ve bunu yaptım Mayıs'a sarıldım ''Aslında temastanda nefret ederim ama bu ikimizede iyi gelicek'' diyerek daha sıkı sarıldım o da bana sımsıkı sarıldı. Ben Tulip'le bile sarılmamıştım, demek ki gerçek dost bu demekti Mayıs artık sanırım Tulip'ten daha yakınımdı ve onunla eve döndüğümüzde kavgasız bi şekilde intikamımızı almak için plan yapabilicektik.

Hala sarılıyorduk Mayıs'ın ağlaması durmuştu ama sanırım o da bende iyi hissediyorduk. Biraz daha böyle kalmak isteyip daha sıkı sarıldım, o an Mayıs'ın kalp ritimleri hızlandı hissedebiliyordum ''Çok mu sıkı sarıldım?'' diyip hafifçe güldüm ama o gülmedi kalp atışları daha da hızlandı ne olmuştu şimdi? ''Mayıs iyimisin'' titreyerek konuştu ''Arkanda'' ne, ne arkamdaydı? Ben daha bunu düşünemeden beni hızla 180 derece dödürdü ve yerlerimizi değiştirdi tam o anda 3 el silah ateş edildi, elimde ıslaklık hissettim, hayır, hayır bu kan olmasın nolur kan olnasın. İçimden bu duaları ederken Mayıs gücünü kaybetti ve yere yığıldı ellerimin arasından kaydı, sırtından 3 kere vurulmuştu o ve benim ellerim kan içindeydi ''Mayıs hayır hayır bende kal gitme'' zar zor konuştu ''İntikamımızı al Selis sana güveniyorum'' bana güzeniyormuydu? Ne yani bu olmuşmuydu şu an gerçek bi dost bulduğm an kaybetmişmiydim, hayır olamaz onu kaybedemezdim hızla telefonumu alıp Ilgaz'ı aradım ''Ilgaz çabuk yürüyüş yaptığımız yola gel Mayıs vuruldu'' Ilgaz'a konuşma fırsatı vermeden telefonu kapattım ve Mayıs'a döndüm ''Tamam Mayıs Ilgaz geliyor seni kurtarıcaz sakin ol seni kaybetmiyicez''

''Kalbim ağrıyor Selis'' dediğinde gözleri kapandı ve kafası arkaya düştü, bağırdım ''Hayır hayır daha senle çok kavgalar edicez bak şu an gidersen ben senden daha çok yaşamış olucam senden daha önde olucam'' hala bilinci yerinde olucak ki kıpırdamadı gözlerini açmadı ama dudakları kıpırdadı ''Hayır Selis ben kazandım senden daha önce davrandım'' dediğinden yine ağlayamıyordum ellerim kan olmuştu ama umursamadım, ona onun herkeze yaptığı gibi kalp masajı yaptım, bilmiyordum ama yinede yaptım, işe yaramıyordu ama yinede yaptım. Ben bi dostumu daha kaybetmeye hazır değildim. O sırada Ilgaz geldi ben geri çekildim sanki kulakları dışarıya kapanmıştı sadece kankırmızısına bulanmış ellerime baktım ve öylece kaldım...