Kankırmızısı 1: Gerçeklik Algısı ~6. BÖLÜM~

Sonraki gün yine karargahta toplanmıştık, bu sefer toplantı masasında oturuyorduk. Ilgaz hepimize sırayla görevler vericekti, ne görevi olucağı hakkında hiç bir fikrim yoktu. Benim bildiğim planı hep beraber kurucaktık ama yine Ilgaz tüm işleri kendi başına yapmıştı, sesimi çıkarmadım. Ilgaz akıllı tahtadan bir sürü fotoğraf açtı sadece iki kişiyi tanıyordum biri Aysel biri Kenan ve herkez tahtaya odaklanmışken Ilgaz anlatmaya başladı ''Şimdi plan kurabilmek için elimizde gerekli bilginin olması lazım bunun içinde buradaki kişileri birer birer Afet'in kurduğu programla araştırıcaz şu an o program herkesin bilgisayarında şimdi de lideriniz olarak size araştıracağınız kişileri ben vericem'' diyip nefes aldı yine hepsini bi solukta anlatmıştı lafına deva etti ''Gördüğünüz üzere bu yedi yetişkin bizim ailelerimizi öldüren kişiler ama artık yaşlandıkları için bu görevleri çocuklarına bırakmayı planlıyorlar bu yetişkin grubun iki başkanı var biliyorsunuz zaten Aysel ve Kenan şu an ki isimleri ise Agnes ve Cedric'' bunları söyledikten sonra elindeki çubuklatahtadaki barbie bebeğe benzeyen kadını gösterip ''Adel'' Kızıl saçlı kadını gösterip .'Berry'' kahve saçlı ve kahve gözlü kadını gösterip ''Ekin'' sarışın kadını gösterip ''Edra'' Esmer adamı göstererek ''Brice'' diye kısaca tanıttı ve ''Soyisimlerine ulaşılamıyor ama muhtemelen hepsi aynı yaptırmış ve gruplarının ismi de o. Her neyse çocuklarına geçicem şimdi ama minik bi hatırlatma bizim çocuklarla işimiz yok bizim elimizden ailelerimizi alan kişiler anne ve babaları ilk onlarla işimizi görücez ama eğer anne babalarının işlerine devam ederlerse başka masum insanların canına kıymasınlar diye onlarıda halledicez'' dedikten sonra Kumsal ''Peki bunların genel amacı ne?'' diye soruca Ilgaz ''Muhtemelen iç savaş çıkarıp genel çoğu ülkeyi yavaş yavaş ele geçirip tüm dünyanın onlardan korkacağı bi devlet kurmak. Bunun içinde masum insanları çeşitli yalanlarla kandırıp sonra kullanıp, onları ortadan kaldırıyorlar'' diye cevap verdiğinde şok geçirdim. Nasıl yani bu kadar kötü insanlarmıydı bunlar? düşüncelerimi bir kenara atıp Ilgaz'ı dinlemeye devam ettim ''Neyse şimdi çocuklara geçelim genel olarak bildiğimiz Agnes ve Cedric'in iki çocuğu vardı biri kız ve adı Holly abisi de Selis'in söylediği eski adı Demir olan yeni adı Dean'' dediğinde şok geçirmiştim o fotoğraftaki o muydu? Neyse diyip Ilgazı dinlemeye devam ettim, ''Eğer buradaki yedi çocukta bir grup olursa başkanlarıda bu Holly ve Dean olucak.

Her neyse diğerlerini tanıtıyim'' diyip elindeki çubukla başka bi barbie bebeğe benzeyen kızı göstererek ''Lenora, Adel'in kızı'' zaten benzerliklerinden bunu anlaması o kadar güç te değildi. Yine elindeki çubuk ile kızıl saçlı çocuğu gösterdi ve ''Earl, Berry'nin oğlu'' diyip yeşil gözlü kızı gösterek ''Çiçek, Ekin'in kızı'' sarışın çocuğu göstererek ''Rex, Edra'nın oğlu'' diyip son olarak kahve saçlı ve kahve gözlü kızı gösterip ''Maya, Brice'nin kızı'' diyip çubuğu tahtanın önündeki boşluğa bırakıp masaya avuç içlerini koyup biraz öne eğildi ve ''Şimdi elimizde bu basit bilgiler var ama bazılarımıza iki bazılarımıza bir kişi vericem ve araştırıp gerekli bilgiye ulaştığımızda bi plan kurucaz'' dedi. Eline bi kağıt aldı ve ''Mayıs, Holly ve Cedric'i araştıracak. Selis, Maya ve Adel'i araştırıcak. Cenk, Berry ve Brice sende olucak. Tulip, Edra ve Earl sende, Tutku sen Ekin'i, Cansel sen Çiçek'i, Kumsal Lenora'yı, Afet sende Rex'i al ve banada Dean ve Agnes kalıyor'' dedikten sonra herkez kafasıyla bu durumu onaylamıştı, ama ben karşı çıktım ''Peki sorabilirmiyim lider bey anlıyorum siz lidersiniz diye iki lideride siz aldınız tamam ama bu Mayıs'ın ne özelliği varda diğer iki lideride o aldı'' diyince Mayıs ''Al işte yine kıskançlık'' dedi. ''Ben seni kıskanmıyorum tatlım bunu daha kaç kere söylersem anlamayı planlıyorsun acaba''

''Sen beni kıskanmayı bıraktığında buna inanabilirim''

''Tekrar söylüyoru'' yine lafım kesilmişti artık sıkılmıştım bu durumdan. Ilgaz konuşmuştu ''Peki tamam yeter Mayıs sendeki Holly ve Cedric kalsın, Selis sen bendeki Dean'ı al ve bende sendeki Adel'i alıyim oldumu?''

''Oldu'' diyip yerime oturdum, ama olmamıştı Mayıs'ın ne özelliği vardı da ona iki başkan verilmişti. Sinirlenmiştim ama bi yandan da araştırıyordum. Ben araştırmamı yaparken bay lider yine konuştu ''Bu arada şunu da söyliyim her gün buraya öğlen 1 ve akşam 8 arası gelip çalışıcaz saat 4 ve 5 arasında yemek molası vericez''

''Benim bildiğim kadarıyla burası bi iş yeri değil'' diyerek karşı çıktı Cenk. Ilgaz'da

''Herkesin daha verimli çalışması için bi düzen önemli'' dedi ve kimse karşılık vermeden işine devam etti, Ilgaz'da yerine oturup araştırmaya başladı, herkeze bi kere daha göz gezdirdikten sonra bende araştırmaya devam ettim. İlk Dean'ı araştırdım, bu gerçektende Demir miydi? İlk araştıracağım konu küçüklük fotoğrafıydı, bi kaç tanesini buldum çoğunda 7 ve 9 yaşlarındaydı, evet bu oydu yutkundum.

Küçüklük ve büyüklük fotoğraflarını karşılaştırdığımda gözleri aynıydı hiç değişmemişti peki ya gerçekten annesi ve babasına şu an da yardım ediyormuydu?

Aklımda deli sorular vardı, sadece araştırıyordum ve korkuyordum tüm bu olanlara onun bi ilgisi olmasından, korkuyordum...

...

Akşam saat 20:03'tü herkez üçer üçer çıkmıştı, Ilgaz etrafı topluyordu sanırım Tulip'te beni bekliyordu, yanıma gelip ''Çıkmıyormuyuz?'' dediğinde beni yine düşünmüştü mutlu olmuştum. ''Sen git ben birazdan gelicem'' dedim ve o da kafasılya onaylayıp asansöre bindi ve yukarı çıktı.

Aslında gitmeyi düşünmüyordum tüm gece burada kalıp araştırma yapabilirdim çünkü bu zamana kadar bile doğru düzgün bi bilgiye ulaşamamıştım, bunları düşünürken Ilgaz etrafı toparlamış ve asansöre doğru yönelmişti, beni görmüş olucak ki duraksayıp bana döndü ve ''Mesai saati bitti haberin olsun''

''Hani burası iş yeri değildi hı mesai saati falan'' dediğimde dönen sandalyemle onun tarafına dönmüştüm. ''İstersen zorluk çıkarma'' dediği an ayağa kalktım ve ''Çıkarırsam ne olur mesela'' dedim. ''Hadi hazır ayaklanmışken çık'' diyip benim bilgisayarımın yanına yönelip kapattı ve fişini çekti. ''Bak hiç te eşyan yok zaten hadi çık''

''Çıkmıyıcam'' dedim ve bilgisayarın fişini takmak için uzandığım an elimi tuttu ve ''Sen istedin bunu''

''Ne yapıyorsun'' diyerek elimi çekmeye çalıştım ama çok sert tutuyordu, ''En azından yürümeyi becer ve yürü'' dediğinde sinirlenmiştim ama cevap verme fırsatı bırakmadan beni yukarı çıkarttı asansörden indiğimizde elimi bıraktı ve bana dönerek kafasıyla arabayı işaret ederken ''Hadi arabaya da binebileceğini düşünüyorum'' dediğinde ona omuz atarak arabaya bindim ve o da arabaya binerken bana baktığında göz devirdim. Araba hareket ettiğinde yolu izlerken neden Ilgaz'a karşı çıkmadığımı düşündüm. İstersem onu o an orada yere serebilirdim ama yapmamıştım neden? Her neyse diyip yolu izlemeye devam ettim. Bi süre sonra eve vamıştık, herkez akşam yemeğini dışarıdan söyleyip, evde yapmak konusunda tartışırken ben odama doğru yöneldim, sadece Tulip farketmişti yanıma koşarak ''Yemek yemiyecekmisin?'' diye sordu ''Yok ya çok yorgunum uyuyucam ben'' diyip tekrar odaya yöneldim Tulip ise sadece ''Peki'' demişti. Odaya çıkar çıkmaz kendimi yatağa attım ve hiç bir şey düşünemeden uyudum, artık kabus görmediğim için rahatlıkla uyuyabiliyordum...

...

Sabah olmuştu, kahvaltı yapıp yine karargaha doğru yola çıktık. Karargaha geldiğimiz gibi ilk arabadan inip sonra üçer üçer aşağıya indik herkez sesini çıkarmadan yerlerine yerleşip araştırmalara başlamıştı, bende aynısı yapıp yerime oturdum.

Bilgisayar yavaş yavaş açılırken etrafa göz gezdirdim, herkeze sırayla bakarken Mayıs'ın gizlice biriyle yazıştığını gördüm. Hemen yanına yaklaşıp ''Kiminle yazışıyorsun'' dediğimde ''Pardon da sanane''

''Bilmem acaba araştırdıklarını düşmanlarımıza anlatıyor olabilirmisin mesela''

''Ya yine ne saçmalıyorsun, yine mi aynı şüpheler yeter ama artık'' derken o da ayağa kalktı ve önümde dikildi. ''Sanırım sen gerçekten kiminle yazıştığını söyleyene kadar evet bu şüpheler devam edicek'' dediğim an Ilgaz yandaki odadan içeri geldi.

''Yine ne oluyor burda''

''Bu yine biriyle gizlice yazışıyor'' derken Mayıs lafa girerek ''Bu mu? Bu mu olduk şimdi de?''

''Sen benim için hep bu olan bi kişiydin tatlım'' diyerek kendimi savunurken Ilgaz atladı lafa ''Gerçekten sıktı artık Selis, Mayıs söylemiştiya hani yetimhaneden arkadaşı varmıştı ya onunla yazışıyor olamaz mı?''

''Gizlice?''

''Olamaz mı?'' dedi Mayıs, artık dayanılmaz bi hale gelmişti bu Ilgaz'ın Mayıs'a olan sonsuz güveni ''Tamam be ne haliniz varsa görün ama bilinki içimizden birine bir şey olursa ve bunun sorumlusu da Mayıs çıkarsa'' diyip Mayıs'a yaklaştım ve ''Seni yaşatmam kızım'' diyip onlara söz fırsatı tanımadan orayı terkettim. Yürüyerek deniz kenarına gelmiştim burası bana huzur veriyordu, anneme yakın hissediyordum. ...

16 YIL ÖNCESİ...

Annem öleli 1 yıl olmuştu bir yıldır onların elinde eziyet görüyordum. Bugün ise benim doğum günümdü, sana bi hediye vericez diyip beni deniz kenarına getirmişlerdi.

Kendimi mutlu hissediyordum, sanırım bi hediye vericeklerdi. Ve birden o Kenan denen adam geldi her zaman yaptığı gibi benim hizama eğilerek ''Sana hediyemiz var küçük'' dediğinde çok mutluydum. Taki annemin cesedini görene kadar yüzünde maske olan biri onu denize atmıştı. Yanına gitmek istediğimde kollarımdan tuttular, hıçkıra hıçkıra ağlıyordum. Oradan beni zorla götürdüler, annemin peşinden bende denize atlamak istedim ama izin vermediler, tuttular kollarımdan ve zorla götürdüler beni...

...

Şu an ise tek yapabildiğim sadece denizi izlemekti, sonu olmayan denizi izlemek.

Zaten o günlerden sonra duygularımı da kaybetmiştim, ağlamayı unutmuştum ağlayamıyordum, sadece denizi izliyodum.Arkamdan beklemediğim bi ses geldi ''Mesai saati bitmeden karargahtan ayrılamazsın'' diyordu bu Ilgaz'dı. Arkamı döndüm ''Ne işin var burda gitsene sen zaten ben bi işe yaramıyorum''

''Ben öyle bir şey demedim''

''Ama benim dediklerime inanmayan biri neden araştırdıklarıma inansınki''

''Aynı şey değil''

''Hı hı ne demezsin''

''Ne yapıyorsun burada?''

''Ne yapıyor gibi duruyorum''

''Tamam be soru soranda hata zaten'' derken yanıma gelmişti bende önüme döndüm, ve birlikte denizi izledik beş dakika sonra Ilgaz sessizliği bozarak ''Tamam hadi bugün yarım saat fazladan mola vererek zaten haddini aştın. Şimdi karargaha dönme zamanı''

''Merak etme kaçmam''

''Tamam o zaman hadi gidelim''

''Neden Mayıs'a o kadar güveniyorsun?''

''Konuyu değiştirme''

''Şu an asıl konuyu değiştiren sensin bilemem farkındamısın''

''İlla arıza çıkarıcam diyosun yani arıza kız ha?''

''Peki cevap verme ve konuyu değiştir zaten çokta umrumdaydı sanki'' diyip arkamı dönmüş giderken arkamdan ses geldi ''Özür dilerim'' arkamı dönüp ''Neden?''

''Çok sert çıktım sana orada haklılık payın da vardı''

''Haklılık payı değil tamamen haklıydım ben''

''Bi kere arıza çıkarmasan''

''Peki'' dedim ve yüzümde bi gülümseme oluştu hemen o gülümsemeyi saklamaya çalıştım ve ''Hadi gidelim'' dedim o sırada bana yaklaşıp elini omzuma koydu ve ''Senin gülme gibi bi yeteneğin varmıydı ya?''

''Temastan hoşlanmam'' dediğim gibi elini çekerek ''Peki pardon o zaman hadi gidelim'' dediğinde başımla onayladım ve karargaha doğru yürüdük. Yol boyunca kimse konuşmadı, karargaha varıp asansörden aşağı indiğimiz gibi Tulip yanıma koşarak bana gülümsedi ve ''İyimisin?'' diye sordu.

Onunla konuşurken ona temastan hoşlanmadığımı söylemiştim o da bunu hatırlıyor olucak ki sadece gülümsemişti bende gülümsedim ve ''İyiyim merak etme'' dedim. Biz bunları konuşurken Ilgaz yerine geçmişti sanırım konuşmamızın bitmesini beklemiş olucak ki ''Herkes iş başına'' diyip buraya bakıp yine o meşhur sırıtmasından yaptı, bu sefer bende ona karşılık hafifçe dudağımı tek bi tarafa kıvırıp yerime oturdum. Yüzümdeki tebessümü sildikten sonra iş başına koyuldum. Bu sefer Dean'ı araştırmayı bırakıp biraz kafamı rahat bırakıcaktım. Maya'yı araştırdım, onunla ilgili bilgi olarak sadece babasının onu asker gibi yetiştirip bir sürü kurslara gönderdiği ve buna benzer bir sürü bilgi buldum ama daha derinine inmeliydim...

...

Akşam olmuş, eve gelmiştik. Gelir gelmez yemeğimizi yemiştik şu an Tulip'le odadaydık. Yatmadan önce beni çok fazla sıcak bastığı için elimi yüzümü yıkamak için lavaboya girdim. Kapıyı kapatıp önüme döndüğüm an şok oldum, aynada yansımam yoktu. Resmen ayna bomboştu, ben yoktum, bir süre öylece kaldım kıpırdayamadım da konuşamadım da dilim tutulmuş gibiydi.

Ayna gerçekten varmı diye kontrol ettiğimde evet vardı. Yaklaşık 5 dakika sonra Tulip kapıdan ''Selis iyimisin?'' diye sorduğunda kendime geldim, ama hala aynada yansımam yoktu. Arkamı dönüp kapıya doğru ''İyiyim'' diyip tekrar önüme dödüğünde yansımam aynada vardı. Gerçekten benim yansımam mı diye kontrol etmek için bi sağa bir sola hareket ettim evet benim yansımamdı, daha demin neredeydi peki? Ne diyorum ben diyip elimi yüzümü yıkadım alnımdaki ve boynumdaki ter o kadar fazlaydı ki bir metre uzaktan bile belli oluyordu. Elimi yüzümü yıkayıp tam çıkacakken aynaya son kez baktım yansımam karşımda duruyordu.

Lavabodan çıkıp kendimi yatağa attım.

Tavanı izlerken bu akşam muhtemelen kabus görücek gibi hissediyordum ama içimde iyi bir his de vardı, duygularım karışıktı uyudum...

...

Sanırım rüya görüyordum, ama rüyada rüyadayım diyip kendimi daha beter hale sokmıyıcaktım. Etraf bembeyazdı iyice baktığımda sonu ve başı gözükmeyen bi odaydı burası birden arkamdan ayak sesi geldi, o tarafa dödüğümde bu annemdi anne demek istedim, ama sanki dilim tutulmuştu konuşamıyordum. Annem ise sadece ''Cesur kızım benim'' diyip kayboldu. O an gözümden bir damla yaş elime düştü ve o an o hissi gerçekten hissedip gözlerimi yavaş yavaş açtım. Etrafa baktığımda karanlıktı güneş daha doğmamıştı sadece gece lambasının ışığı vardı. Tulip'e baktığımda uyuyordu bende rüyamı düşündüm. Bu bi kabus değildi annem denize atıldıktan sonra onu ilk kez gördüm çünkü elimde hiç fotoğrafı da yoktu. Huzurlu hissediyordum derin bi nefes aldım ve annemin bana cesur kızım diyişini düşündüm onun o huzur verici sesini de duymuştum gerçekten huzurlu hissediyordum. Annem sanırım bu cesur kızım derken benim onun intikamını alıcağıma inanıyor gibiydi, artık benim inancımda tamdı intikamını alıcaktım.

Bunları düşünürken ayna olayını tamamen unutmuştum. Kendimi huzurlu hissederek uykuya daldım...