Herkese merhabalar bir bedel kitabı yazmıştım bildiğiniz gibi ama hiç içime sinmedi vetekrar yazma kararı aldım ve bu süreçte binlerce #berdel kitabı okudum bir bedel kitabı nasıl yazılır diye ve başlayacağım unutmadan tartıyı koyma sebebim 18 yazınca kitap kaldırılıyor o yüzden artı yazdım bu arada böyle çok isim koy ı am isim olunca çok karışıyor ve isimleri unuttugum için 1 bölüm yazmak zamanımı alıyor ve hadi bismillah

Abisinin ölümü ile mafya lideri olmak zorunda olan Aysima mafya lideri kadın diye güçsüz sanan mafya lideri Atlas.

Binbaşı Asena 24 yıl sonra karıştığını öğrenir.

O gün, hayatımın dönüm noktasının yaşandığı o gündü. Keskin gözler beni ürpertiyor ama o ürpertinin ardında bir sıcaklıkta yatıyordu. Ben Tomris. Şehit Albay İlyas Alkay`ın kızıyım. Tomris koymuş ismimi. Herzaman cesur ve savaşçı bir kız olmamı istemiş. Issız bir ormanın ortasında birilerinin beni kurtarmasını bekliyorum. O ormanın ıssızlığı beni de içine çekiyordu git gide. O ormanla bir bütün olmuştuk artık. Artık bende ıssızlaştım ve önüme kalın bir duvar ördüm. Bana ulaşılması artık imkansızdı. Ya da ben öyle sanıyordum. Ben Tomris Alkay`dım. Babasının biricik kızı olan Tomris. Ben Kardelendim. Dağhan Akkurt`un bahar da açan çiçeği.

Ben Şevval. Henüz on altı yaşındayım ama yaşadıklarım, omuzlarıma yaşımdan büyük yükler yüklemiş durumda. Annem öldüğünde, sadece on yaşındaydım. O gün bugündür, evimizde ne düzen kaldı ne de huzur. Annemin ardından, babamın üzerine kuma olarak gelen Hanife kadın, beni hiçbir zaman sevmedi. Bunu biliyorum, hissediyorum. Oysa annem... Annem bambaşkaydı. Annem ince uzun boylu, yüzünde her zaman bir bahar esintisi taşıyan, kocaman yürekli bir kadındı. Saçları koyu kestane, gözleri zümrüt gibi parlayan bir yeşildi. Abilerime düşkündü; başlarına bir şey gelecek diye gözüne uyku girmezdi. Bizimle güler, bizimle ağlardı. Annem, evimizin kalbiydi. Ama şimdi... O kalp durmuştu. Hanife kadın bambaşkaydı. Soğuk, otoriter ve hep hesap kitap içinde biriydi. İşin doğrusu, bu evde kimsenin ondan hoşlandığını sanmıyorum, ama babam sessiz. Belki annemin yokluğunun ağırlığı altında eziliyor, belki de buna boyun eğiyor. Ama benim, asla boyun eğesim yok! Yine çağırdı beni. “Şevval! Gel ortalığı toparla!” diye seslendi salonun bir köşesinden. Sesindeki buğulu ton, her zamanki gibi mideme bir yumruk gibi oturdu. Oysa ortalığı kimin dağıttığı belli; kızlarıyla, gelinleriyle sabahtan akşama kadar oturup dedikodu yapar, her yanı karmakarışık ederler. Ama iş temizliğe, düzenlemeye gelince iş hep bana kalır. Neden onlara söylemez? Neden hep ben? Bilmiyorum. Ya da biliyorum ama kabul etmek istemiyorum. Çünkü benimle uğraşmaktan, bana yük olmaktan keyif alıyor. Ayağa kalktım. Hızlıca salona yöneldim. Yerlerde, halının üzerinde çay bardaklarının izleri, tabakların dökülen kırıntıları vardı. Pencereler, günlerdir silinmemiş gibi kir içindeydi. Derin bir nefes aldım. “Yapacağım,” dedim kendi kendime, “Ama bir gün bu evden çıkıp gideceğim ve hiçbir şey beni geri getiremeyecek.” Bir köşede, yavaşça yere çömelip camları silmeye başladım. Ellerim çalışıyordu ama zihnim annemdeydi. Annem olsaydı... Şimdi yanıma oturur, belki de sessizce saçlarımı okşardı. Gözlerim doldu. Ama ağlamayacaktım. Hanife kadın gözyaşlarımı görse, bunu bile bir zafer sayardı. Son camı sildiğimde bir nefeslik mola verdim. Salondaki sesler kulaklarımda uğulduyordu. Kendi aralarında konuşuyor, arada dönüp beni işaret ediyorlardı. Ama duymuyordum artık. Annem gibi olmayı hayal ettim bir an. Güçlü, sevgi dolu, kendi ayakları üzerinde duran bir kadın... Belki bir gün... Ama o gün çok uzak gibi görünüyordu.

Aslı, ailesiyle birlikte İstanbul`dan Mardin`e gelmek zorunda kalır. Ailesi, Mardin`in en büyük ağasının evinde hizmet ederler. Aslı, nereden bilebilirdi ki? Mardin`in en büyük ağası, ona ilk görüşte saplantılı olucak? Ya da onu tehdit edip, evlenmeye mecbur bırakacak?

Bi adam gelir değiştirir seni Siz=Kimsin ... Kocan

Daha önce tatsız bir karşılaşma yaşadığınız kişi sizinle aynı sınıfa düşerse ne olur? "Aa tövbe tövbe, sevgili falan ne diyon abi sen ayıp günah, çarpılırsın bak." "Milletin içinde bana sevgilim derken hiçte ayıpta günahta değildin, hayırdır."

Bu kitap tamamen kurgusallıktan oluşmuştur! "O benim!" "Benim olan şey benimdir senin olamaz!"

"Bu erbane ne?" Adam şaşkınlıkla kadın`ın elindeki erbaneye bakıyordu. "Erbane; Kadınların çığlıklarıdır. Birazdan çalacak olan erbaneler, benim bu evde acı çekip, atamadığım çığlıkların karşılığı olacak, Afran Ağa." Dedi meydan okuyan kadın. ~ "Kan Davasından Doğan İmkansız Bir Aşk hikayesi" Elfida/Xwîndarî(Kan Davası) Yayınlanma Tarihi:25.06.2024 •Mardinde Geçen Bir Töre Hikayesidir... •Kuma,Aldatma yoktur! •Elfida(Xwîndarî/Kan Davası)Adlı Yazılmış İlk Kitapdır