FINAL CHAPTER: SON SÖZLER

Yazan:HWANG FELIX

Bazen iki insanın kalbi öyle bir şekilde birbirine kenetlenir ki… kelimeler fazla kalır.
Seungmin ve Chan’in hikayesi tam olarak böyleydi. Sessiz, güçlü ve yıldızlara dokunan bir bağ.

O sabah Seungmin'in erkenden kalktığını fark ettim. Gözleri kararlıydı, ama yorgundu da. Chan geldiğinde hiçbir şey söylemeden birlikte çıkıp gittiler. Sadece el salladılar…
Ama biliyordum: Bu bir son değildi.

Akşamüstü geri döndüler. Yorgundular ama hafiflemiş gibilerdi.
Seungmin’in gözleri sanki ilk defa bu kadar huzurluydu. Chan, yanında yürürken hiç konuşmadı ama... tüm sevgi bakışlarındaydı.
Aralarında konuşulmamış bir şey vardı.
Ve o şey her şeyi iyileştirmişti.

Bazen onları salonun köşesinde sessizce otururken görüyorum. Seungmin başını Chan’in omzuna yaslamış oluyor, Chan onun parmaklarını tutuyor.
Konuşmuyorlar. Ama dünya durmuş gibi.
Çünkü mutlular.

Onların hikayesi yıldızlara yazıldı, evet. Ama yıldızlardan geri döndüler.
Artık her şey tamam. Artık birbirlerine aitler, sonsuz bir şekilde.

Ve ben…
Böyle bir aşka tanıklık ettiğim için minnettarım.
Onların arasında geçenleri kimse tam olarak anlayamaz. Ama biz, yakın olanlar, sadece şunu söyleyebiliriz:

Aşk, gerçekten de gökyüzüne yazılır. Ve bazen… yıldızlardan geri döner.

------------------------------------------------------------

Yazan:HWANG HYUNJIN

Bazen bir dost sadece izler.
Elinden bir şey gelmez.
Ama kalbi, senin için atar. Sen kırıldığında o da paramparça olur.
Seungmin’in sessiz gözyaşlarını, Chan’in içindeki fırtınaları izledim. Her şey ellerimin arasından kayıp giderken, tek dileğim onların yeniden birbirlerini bulmasıydı.

Şimdi onları izliyorum.
Birbirlerine bakarken gözlerinde sadece huzur var.
Acı geçmişte kaldı. Kırıklar sarıldı.
Ve ben...
Kalbimden içten bir “iyi ki” diyorum.
İyi ki pes etmediler.
İyi ki birbirlerine yeniden dokundular.

Aşkın yaraları sarabileceğini gördüm.
Ve o yüzden artık ben de inanmaya başladım:
Sevgi varsa, her şey mümkün.

------------------------------------------------------------

Yazan:CHRISTOPHER SEUNGMIN

Yıllarca kalbimi sakladım.
Söylemek istediklerimi sustum.
Kırıldım. Kırdım. Ama yine de hep sevdim.

Chan’e baktığımda… hâlâ ilk günkü gibi çarpıyor kalbim. Ama artık korkmuyorum.
Çünkü öğrendim: Aşk sadece güzel anlardan ibaret değil.
Kavga var, gözyaşı var. Ama en çok... affetmek var.
İkinci bir şans bazen sonsuzluğu getirir.

Onun ellerini tuttuğumda artık geleceği görebiliyorum.
Birlikte yaşlanmayı. Sessiz sabahları.
Onunla sıradan olmayı.

Ve bu sıradanlık… hayatımın en güzel mucizesi.

------------------------------------------------------------

Yazan:CHRISTOPHER BANGCHAN

Onu kaybettiğimi sandığımda, kendimi de kaybettim.
Seungmin benim pusulam gibiydi. Yönümü şaşırdığımda bile kalbimi onun sesiyle buluyordum.
Ama bazen sevgi yeterli olmuyor.
Çünkü güven kırıldığında... her şey susuyor.

O bana ikinci bir şans verdi.
Kendimi yeniden sevmeyi öğretti.
Ve ben her gün onun gözlerine bakıp “Teşekkür ederim” demek istiyorum.
Sadece yanımda olduğu için değil...
Beni hâlâ sevebildiği için.

Bu hikâye bitmedi.
Sadece sayfaları değişti.
Ve artık biz...
Her günü birlikte yazıyoruz.

-----------------------

Yazan: SIREN WINTER(HAYAT:)

Bu kitabı yazmak hiç aklıma gelmezdi. Bir anlık düşünce ile yazdım. Ama iyi ki yazmışım. Son sahne bir hayalim.

@_sems_ SEVGİLERİMLE.

SON KEZ:

❗OY VERMEYİ UNUTMAYIN❗

💋ÖPÜLDÜNÜZ💋

📛🏁~THE END~🏁📛