Küçükken kontrol ettiğim güçlerimin giderek büyük bir sorun haline geleceğini kim düşünmüştü? İnsan topraklarının vampir kralığını yönetmek ailem için zor değildi ancak, durumumu bir şekilde fark eden insan soyu için artık Lanetlenmiş Prenseslerinden başka bir şey değildim. Keşke bugün o kiliseye hic gitmeseydim. Rahip ile olan tüm konuşmalarıma dikkat etseydim. Güçlerimin tam olarak ne olduğunu bile bilmiyor, onları kontrol bile edemiyorken kullanmaya çalışmak tamamen bencillikti.

~Aşk Bir İnançtır. Tanrısı Kadın Olan. Nefret İse Bir Günahtır, Bir Adamı Kadına Taptırıcak Kadar... .............. Bu kadar mı Zevk alıyorlardı şu iğrenç şeyden! Tüm evi inleticek Kadar mı zevk veriyordu yaptıkları şey! Yukarıya çıkan merdivenleri takip ettiğimde Seslerin geldiği kapıyı bulup yumruklamaya başladım. Evet tıklamanın zaman kaybı olacağını bilecek kadar zekiydim! Kısa bir süre sonra sesler kesildi ve odanın içinden gelen ayak seslerini duydum. Kapı yüzüme boylu boyunca Açıldı. Son derece sinirli ve gözlerinden çıkan lavları üzerime hic acımadan püskürten bir Aras yarı çıplak odanın içinden gözlerime bakıyordu. Ah! Vücuduna sakın bakma Doğa! Sakın! "Bana işimi bölmen için geçerli bir sebep ver ki seni gebertmiyim." "Şu lanet kadınların sesleri yüzünden ben iki gecedir uyuyamıyorum! Artık Yeter! Bu evde bir insan daha yaşadığını farkına var!" Bu son derece geçerli bir sebepti değil mi? İçerdeki kadın Yarı Çıplak Dışarıya çıktı ve beni göz ucuyla süzdü. Sinirliydi! "Aras başkaları da mı var! Seni lanet olası Pislik!" Kadın hızla içeriye girdi ve kısa bir süre sonra üzerine aldığı kıyafetleri ile çıktı ve koşarak merdivenlere yöneldi. Aras kısa bir süre yerle Bakıştıktan sonra birden sağ elini boğazıma Geçirip Sıkmaya başladı. Her şey o zamanki gibiydi. Aynı Sinir, Aynı Öldürme hissi ve aynı hızda atan Damar. "Seni Öldürmeyeceğim, En azından boğarak değil. Altımda kıvranarak gebersen de! İnan umrumda bile olmazsın!" NEFRET BÜYÜK BİR AŞKI GETİREBİLİR MİYDİ? YA DA AŞK, BÜYÜK BİR NEFRETİ KIRIP GEÇEBİLİR MİYDİ? BU NEFRET BİR AŞKA İHANET EDEBİLİR MİYDİ?

"Uyanmak, bazen sadece başlangıçtır. Bazen de kaçınılmaz bir sondur." Sayra, en güçlü Kraliyet Şövalyeleri`den bir ailenin tek kızıydı. Ama diğer Şövalye Veliahtlarının aksine, Sayra henüz Uyanmamıştı. Güçlerinin her biri kısıtlı ve kilitliydi. O, herkesin beklediği uyanışı yaşayamamış, büyükbabası ve akrabaları tarafından yeteneksiz bir gölge olarak görülüyordu. Ancak Sayra’nın kaderi, tek bir kişinin arzusuyla değişmek üzereydi. Veliaht Prens Rafael. Güçlü Ejder soyunun mirasçısı olan Rafael, Yıllardır Sayra’ya uzaktan âşık olmuş onunla birliktelik kurmak için sessizce bekliyordu. Kılıçların ruhlarının birleştiği bu savaşta, Sayra, kendi kaderini çizmek için hem gücünü hem de kalbini ortaya koymak zorundaydı.