11. Bölüm

Telefonda gördüğüm şeyle şok olmuştum. Bu bir mahalle dedikodu grubuydu. Ve şu an dedikodu yapılan kişi benle Yiğit'tık. Yiğit'in bir elinde benim market poşetim diğer kolu ise benim omzuma atmış topallıyor gibi görünüyordu. Kesinlikle bizi çeken Çiçek ablaydı. Belliki kendisini alt edememiştik. Sorun fotoğraf deil zaten fotoğrafta doğru düzgün bir şey de yoktu. Sorun fotoğrafın altında yazan şeydi.

"Kızlar yeni çiftimiz hayırlı olsun. Zaten çocukluklarından belliydi bunların olacağı. Sen ne diyorsun bu konu hakkında Bahar?" Diye yazılmıştı. Bunu okuduktan sonra başımı telefondan kaldırıp anneme baktım. Annem ise bana düm düz bakıyordu. Sanki bunların hepsinin başımıza geleceğini biliyormuş gibi bir yüz ifadesi vardı.

Kendimi annemin yanına bıraktım annem ise aynı zaman diliminde ayağı kalkmıştı. Omzunun üzerinden başını çevirip bana baktı.

"Gidip ikimize kahve yapıp geliyorum sende o sıra bana baştan her şeyi anlatacağın için nasıl anlatacağını düşün." Diyip gitmişti. İşte asıl şimdi sıçmıştım.

Neyi anlatacaktımki anneme? Mecburi bir şekilde her şeyi anlatacaktım. Peki ya anonimi? Onu anlatmalı mıydım? Kesinlikle hayır. Onu Yiğit bile bilmiyorken anneme anlatamazdım. Ya Yiğit'le bankta yaptığımız şeyi. Bunu düşünürken vücudum hafif bir an titremişti. Onu kesinlikle anlatamazdım. Acaba Beyza'yı arayıp yardım mı istesem? Ben bunları düşünürken annem yanıma gelip kahveyi önümüzdeki masaya koyup oturdu. Hadi bakalım gazamız mübarek olsun.

Annem bana bakıyor ben anneme bakıyordum. En son annem bu duruma dayanamamış olacakki beni azarlar niyetinde konuştu:

"Erva başla artık anlatmaya!" Dediğinde kahvemi elime aldım, kendimi hazırlamak için hanfif bu yalancı öksürük yaptım ve konuşmaya başlamaya karar verdim.

"Şimdi şöyleki en başından başlamak gerekirse ergenlik dönemimin sonlarındayken Yiğit'i herkesten kıskanmaya başladım ve sadece benle ilgilenmesini istemeye başladım ve işte o an anladım Yiğit'ten hoşlanmaya başladığımı ama ergenlik çağındayken bunu pek ciddiye almadım yani gelip geçici bir hevestir diye düşünüyordum taki ergenlik bitene kadar..."

Konuşmamın başından beri anneme bakmayıp elime aldığım kahvemle bakışıyordum fakat bu kısımda anneme bakma gereksinimi duydum ve göz ucuyla anneme baktığımda sanki zaten bunları biliyormuş gibi anlatmaya devam etmemi bekliyordu ben ise bu bakışına şaşkınlık içerisindeyken konuşmaya devam etmeye başladım.

"Ergenlik bitmesine rağmen hislerim devam edince ilk başta bu durumu çok fazla algılayamadım fakat gün geçtikçe Yiğit'e olan hislerim artmaya devam etti ve onun platoniği oldum. Kendimi suçladım böyle bir şeyin olmaması gerektiği konusunda kendimle bir çok konuşma yaptım fakat hepsi Yiğit'i gördüğüm anlarda kafamdan puf olup uçuyorlardı. Yiğit'e baktığımda onun beni kardeşi gibi gördüğünü görünce içim parçalanıyordu ama bunada kendimi alıştırdım bir şekilde. Bugün ise oradayken Selma teyzenin çağırdığı kızı görünce kendi kendime kahroldum. Yiğit evi terk ettiğinde ise aklım hala ondaydı ve bende onun yanına gitme kararı aldım..."

Hızlı ve uzun konuştuğum için yorulmuştum. Bu yüzden kahvemden bir yudum aldım ve konuşmaya başlarken Yiğit'le olan görüntülerimiz aklıma geldi.

"Küçükken sizden kaçtığımda sahilin orada bir tane banka giderdim hep ve Yiğit'te oraya yanıma gelir moralimi düzeltip öyle geri dönerdim. Aslında galiba her zaman Yiğit'in oraya benim yanıma geleceğini bildiğimden dolayı hep oraya gidiyordum. İkimiz arasında özel bi an yaratmak için. Bugün de belki küçük bir ihtimal Yiğit ordadır diye oraya gittim ve Yiğit'i orda görünce içimi nedensiz bir mutluluk kapladı. Gidip Yiğit'in yanına oturdum..."

Bu kısımda yüzümdeki sırıtmaya engel olamıyordum. Vücudumu komple anneme çevirip bakışlarımı ona yönlendirdim. Bana hem huzurlu bir şekilde bakıyordu hemde bu zamana kadar ona anlatmadığım için yalancı bir kızgınlıkla bakıyordu. Ben ise yüzümdeki sırıtmaya anlatmaya devam ettim.

"Banka oturduğumda Yiğit'le küçük bir tartışma yaşadık ve Yiğit bi anda bana aşık olduğunu söyledi. Yani inanabiliyormusun anne. Bunda yıldır platoniği olduğum çocuk aslında o da bana platonikmiş. O sıra sarıldık ve sarılırken Yiğit'in telefonu çaldı..."

Sanki yeniden o anı yaşıyormuşuz gibi içimi öfke kapladı. Öfkenin sesime yansımasını umursamayarak konuşmaya devam ettim.

"Bilinmeyen numara arıyordu açtığında ise o kızdı... Selma teyzenin ayarlamaya çalıştığı kız. Kız Yiğit'e buluşma teklifi etti fakat Yiğit kabul etmiceni nazik bir dille reddetti. Hayır ben bunu anlamıyorum neden nazik bir dil kullanma gereksinimi duyduki. Sonuçta Yiğit evdeyken başka birinden hoşlandığını söylemişti sen neden böyle bir yüzsüzlük yapıp Yiğit'i tekrardan arıyorsunki neyse sonra saatin geç olduğunu görüp eve gelmek için ayaklandım o sırada markete uğradım ve Yiğit'te kolunu omzuma attı o sıradada Çiçek abla önmüze çıktı. Biz de ona açıklama yapmak için Yiğit'in ayağının burkuk olduğu yalanını uydurduk."

Konuşmam bittiğinde derin bir nefes verdim. Annemin nasıl bir yapıcağını beklemeye başladım. Bu sefer düşünme sırası annemdeydi. Kahvesinin son kalan yudumuna bakarken bir şeyler düşünüyordu. O sıra cebimde olan telefonum titredi. Çıkarıp baktığımda Yiğitten mesaj olduğunu gördüm. Göz ucuyla anneme baktığımda hala bir şeyeler düşünüyordu. Şimdilik Yiğit'i cevaplamayı es geçip tekrardan anneme döndüm. Annem ise kahvesinde kalan son yudumuda içip bana döndü.

"Şimdi ben de sana gerçekleri anlatmam gerekecek olursa senin her zaman farkındaydım, yani senin Yiğit'e olan hislerinin fakat Yiğit'inkilerden tam olarak emin olamıyordum. Fakat şimdi görüyorum ki ikinizde büyümüş koca iki yetişkin olmuşsunuz ve kararlarınız kendiniz veriyorsunuz. Ben size hiç bir zaman karışmam. Babanıda ben halledebilirim ama abine karışmam. Bundan sonrası size kalmış nasıl ilerlemek isterseniz ilerleyin ama sakın birbirinizi üzecek her hangi bir davranışta bulunmayın."

Annem böyle söylediğinde ona sarılma isteğime engel olamadım ve kocaman sarıldım. Artık kendimi biraz daha rahat hissediyordum.

Derin bir nefes verdiğimde artık her şeyin daha güzel ama bir o kadar da karmaşık olacağını biliyor ve en yakından hissediyordum.

Bölüm Sonu