18. Bölüm

Evin önüne varmıştık. Ben arabadan inip bahçe kapısının önünde, abimin arabayı park etmesini bekliyordum.

Zor zamanlarımızda buraya sığınırdık. Bizim için tek ve en çok güvenli olan yer burasıydı. İnsan canı yandığı zaman sığınacak birisi olsun ister. Yaralarını sarması da yardımcı olacak biri. Bu eve baktığım zaman aklıma kötü anıların geldiği gibi güzel anılarda doluyordu aklıma.

Yanımdaki bedeni hissedince bahçe kapısından içeri doğru yürümeye başladım. Attığım her adımda farklı bir anı zihnimde canlanıyordu. Evin kapısına geldiğimiz zaman duraksadım. Abim kapıyı çaldı ve açılmasını bekledik.

Kapı açılınca bir çift orman gözlerle karşılaştım. Bu gözler güven vardı, huzur vardı, mutluluk vardı. Bizim gelmemize şaşırmamış olmalıki mutlu bir şekilde konuştu.

"Hoşgeldiniz" diyip kapıyı sonuna kadar açtı. Abim yüksek ihtimalle haber vermişti.

İçeri geçtiğimizde yabancısı olmadığım evin salonuna doğru ilerledim. Arkamdan gelen adım sesleri eşliğinde her şey iyi gidiyor gibiydi. Krem rengi koltuklara oturduğumda aslında bacaklarımın ne kadar yoğun olduğunu o sıra anladım.

"Ee açmısınız" diyen Yiğit ile abimle bakıştık. Abim ise her zamanki gibi ne kadar kötü olursa olsun bana gülümsüyordu. Bu sefer bende ona karşılık verdim.

"Yok kardeşim yedikçe geldik" diye konuşurken abimde kendini yanıma attı. Elmacık kemiğindeki sıyrıkla göz göze gelince hemen ayağı kalktım.

"Acil yardım seti senin odandamıydı?" Diye Yiğit'e soru yöneltince, abimde olan gözlerini bana çevirdi.

"Bende tam hatırlamıyorum gel bı bakalım" dediğinde önden yürümeye başladı. Bende onu arkasından takip ederek üst kata çıktım.

Odasının önüne gelince kapıyı açtı önden gitmem için elini uzattı. Bende tebessüm edip içeri girdim. Ardımdan gelip kapıyı kapattı.

"Ee nerde yardım seti" derken kolumu çekip beni kendine döndürdü ve vüvudumu kendi bedeniyle sardı. İlk başta afallasamda bende ona sarıldım. Bu kokuyu seviyordum. Çikolata kokuyordu. O da saçlarıma öpücük kondurup, daha da sarıldı. Bana hava hoştu. Kokusu bile bana güveni bahşediyordu.

Ardından ayrılmamız gerektiği gerçeğiyle bir iki adım geriledim. Yüzümü ellerini arasına alım açtığım mesafeyi geri kapattı.

"İyi misin? Bir şey yapmadı dimi o adam sana? Sana zarar verdimi?" Diye üst üste sorular sorarken ona gülümseyip elinden öptüm.

"Yok bir şey yapmadı, iyiyim merak etme" diye onu rahatlatmaya çalıştım. Fakat abimin anlattıklarından bihaberdim.

"Yalan söyleme, abin söyledi el kaldırmış sana. Onun ağzını yüzünü kırmak istiyorum." Dediğinde sadece ona bakıyordum.

"Sakin ol iyiyim, bir şey olmadı. Hafif vurdu zaten" dediğime ben bile inanmamıştım. Yanağıma odaklanmıştı.

" Kıpkırmızı olmuş yanağın, hala iyiyim diyorsun" dediğinde babamın vurduğu kısma derin bir öpücük bıraktı. Bu bile benim için orayı iyileştirmeye değerdi. Ama daha fazla burda kalırsaktta hiç iyi şeyler olmicaktı.

"Tamam, neyse sonra konuşuruz, abim aşağıda bekliyor" diyip ondan uzaklaştım. Kişisel banyosuna girip dolapları karıştırmaya başladım.

"Abini daha çok bekletirdimde dua etsin kayınçom" dediğinde yüzümdeki gülümseme eksik olmuyordu.

Karıştırdığım dolaptan sonunda bir kutu bulunca içinden ihtiyacım olanları aldım ve tam kapıdan çıkmak üzereyken Yiğit bileğimden tuttu.

"Gerçekten iyisin deilmi?" Diye sorduğunda evet anlamında kafamı salladım. Bileğimi bıraktığında aşağı doğru indim. Abim bizi gördüğünde kalkıp şükür namazı kılacak bir modda gibiydi.

"Şükür geldiniz. Bir an öldünüz sandım." Dediğinde kıkırdayarak yanına gidip oturdum.

"Klasik Yiğit abi işte..." Dediğimde Yiğit'te aşağı inmişti ve abi kelimesini duyunca bana tekrardan imalı bakışlarından atmıştı.

"... Neyi nereye koyduğunu hep unutuyor. Yaşlanıyor artık galiba." Dediğimde abim gülmüştü.

"Harbi ha Yiğido, ne oluyor sana böyle. Bir kafanın arkasını çevir bakıyım, beyzaların çıkmış lan senin" diyip kahkahayı basan abimle bende güldüm.

"Ha ha ha, ne kadar komiksiniz siz öyle abi kardeş." Dediğinde bozulmuş gibi yapıyordu fakat alttan alttan eğlendiği belliydi.

"Genlerimiz sağolsun Yiğido, yapabilecek bir şey yok" dediğinde abimin yarasını sarmıştım. Elimde kalan malzemeleri masanın üstüne bırakıp koltukta yaylanıp abime sarıldım. O da karşılık vermişti zaten.

Bölüm sonu

Biraz kısa oldu ama yeni bir tane daha bölüm atmaya çalışıcam ondan dolayı böyle yaptım.