5. Bölüm

Kırbeyaz: aglayacam şimdi yaa

Yiğido: sebep? Kötü bir şey yoktur demi

Kırbeyaz: abim tamm 900 lira verdiğim kapatıcımı kırdı

Kırbeyaz: hemde halımda kırdı

Yiğido: vah vah vah yazık sana

Kırbeyaz: dimi işte

Kırbeyaz: şimdi oyun konsolunu kırmaya gidiyorum

Yiğido: yo yo yo bu kötülüğü yapamassın

Kırbeyaz: ne kötülüğü be

Kırbeyaz: 900 lira verdim yiaaa ben o kapatıcıya

Yiğido: bir erkek için konsolun ne kadar önemli olduğunu biliyor musun sen

Yiğido: hemde bu 900 lira deil 5 bin lira falan yani

Kırbeyaz: peki sen bir kadın için kapatıcının ne kadar önemli olduğunu biliyor musun

Kırbeyaz: hem umrumda deil zaten

Kırbeyaz: ayrıca ben daha okul okuyorum o ise çalışıyor

Yiğido: tamam işte ne kadar emek verip onu alıyor sen ise babandan para alıp alıyorsun

Yiğido: ayıp deilmi yani

Kırbeyaz: yooo deil

Kırbeyaz: hatta bekle

Kırbeyaz:

Kırbeyaz: tatata taa

Yiğido: KIZIM SEN KAFAYIMI YEDİN

Yiğido: resmen ben acıdım abine

Kır beyaz: haketti oda

Yiğido: gözlerim kör olsaydıda görmeseydim

Kırbeyaz: ben sana gözlerinin çok iyi göreceği bir şey arimmi

Yiğido: ne!?

Kırbeyaz:

----------------------------------------------------------------------------

Yiğit yaklaşık 20 dakikadır bana yazmıyordu, resmen görüldü yemiştim. Yani neden ki yaa, ben çok daha farklı şeyler bekliyordum. Tabikide abimin konsolunu kırmamıştım. Daha bunun için çok gençtim. Düşüncelerimden hayvan gibi odama giren abim kurtarmıştı.

"Napiyorsun sen" dedi tek kaşını havaya kaldırarak.

"Evden kaçma planları yapıyorum abi" birden yanıma doğru yaklaştı.

" Eğer bir ihtiyacın olursa söyle ben seve seve yardım ederim" klasik abimdi işte

" Abi bi git şurdan ya zaten başım ağrıyor"

"Başın mı ağrıyor" kafamı sallayarak onu onayladım. Abim benim odamdan anneme seslendi.

" Anne Erva diyorki benim başım ağrıyor o yüzden Selma teyze gile gelmicekmiş"

Duyduğum şeyle gözlerim hemen kocaman açıldı.

"Anne yok öyle bir şey" abimin koluna vurdum.

" Kalk hazırlan yoksa seni götürmem"

" Tamam hadi çıkda hazırlanıyim"

Abim odamdan çok şükür çıkmıştı. Selma teyze yiğidin annesiydi İzmir'den yeni gelmişlerdi. Oğlunun hasta olduğunu öğrenince hemen gelmişlerdi. Annem le Selma teyze çok yakın arkadaşlardı.

"Erva umarım hâla oturmuyorsundur" abimin beni bu kadar iyi tanımasını lanet okuyarak kalktım

"Kalktım be" dolabımın önüne gidip bir tane eşofman ve bir tane bluz giydim hemencecik yoksa abim beni gerçekten evde bırakırdı. Saçımı at kuyruğu yapıp odamdan çıktım. Makyaj yapma gereksinimi bulmadım.

Aşağı indiğimde annemler holde oturmuşlardı. Yanlarında gidip bende oturdum.

"Noldu neyi bekliyoruz?"

Annem bıkkınlık dolu bir sesle "abini" dedi.

Ben ise göz devirdim. Her zaman en son odasından çıkan oydu. Yiğitten mesaj varmı diye telefonumun ekranını açtım fakat hiç bir şey yoktu. Abim sonunda gole geldiğinde ayağı kalkıp kapıya doğru yöneldik. Abim bir anda beni itip;

"Bıktım senden yaa!" Diye bağırdı.

"Ne itiyorsun be, ne oldu" ayakkabısını giyerken bana cevap verdi.

"Yani bu kadar çirkin giyinirken nasıl hala güzelsin" kıkırdadım ve elimi göğsüme vurup;

"Eywallah kral" dedim. Abime bu dediğime göz devirmeye çalıştı.

"Eywallah ne kızım. Kızsın sen kız biraz nazik konuşsana. İnşallah evde kalmazsın bu ağzınla"

"Ne evde kalıcak be, ayrıca bakıyorumda beni göndermeye fazla meraklısın?"

Arabanın yanına gelmiştik bile. Annem ise sessizlik içinde bizi bekliyordu. Garipti bu sessizliği. Arabaya bindik abimle beraber.

"Tabi kızım evlenmeyip başıma kalmana izin veremem ayrıca her gün ben niye evlenemiyorum sesleri de duymak istemiyorum."

Açıkcası evde kalırsam gerçekten her gün böyle söylenirdim. Konuşmaya daha fazla devam etmedim. En yakın arkadaşından hoşlanmayı bırak aşık olduğumu öğrense ne yapardı kestiremiyordum.

Yol boyu telefonun ekranına bakmıştım Yiğitten mesaj varmı diye ama yoktu. Onların evinin önüne geldiğimizde arabadan inip heyecandan annemleri beklemeden binanın içine doğru yürümeye başlamıştım. Yiğit tek başına yaşadığı için bina da yaşamayı tercih ediyordu. Asansöre binip 4. Kata çıktığımızda kalbim çok hızlı atmaya başlamıştı. Kapıyı çaldık ve bekledik. Kapıyı bize;

"Hoşgeldiniz" diyerek Selma teyze açmıştı. Biz de içeri girdik. Selma teyzeyle ve Yiğit"in çok sevdiği kardeşi Aylinle sarıldıktan sonra içeri geçtik. İçeride Kaan abi ile Beyza da vardı. Ben hemen içeri geçip Beyza'nın yanına oturdum. Ve ben sormadan Beyza beni cevaplamıştı.

"Yiğit duşta"

Bölüm sonu