"Bazı günahlar suyla temizlenmez, sadece yer değiştirir. Ben yeraltının görünmez eliydim, o ise o elin tuttuğu silahtı. Gece Alaca`yı doğurduğunda, Karanlık çoktan pusudaydı. Ve biz o pusuda birbirimizi öldürmek yerine, beraber yanmayı seçtik."

Vyra, gün ışığının sıcaklığında büyümüş; sarayın güvenli duvarları arasında bile içindeki merak kıvılcımını saklayamayan aydınlık bir kız. Nytherin ise gecenin gölgesine ait, sessizliğin içinde yürüyen, dokunuşu bile karanlık yankılar taşıyan bir genç. Aydınlık ve Karanlık… Yüzyıllardır birbirinden uzak tutulan iki dünya. Ve birbirine yaklaşması bile yasaklanan iki ruh. Ancak bir gece, Hayat Ağacı’nın altında kader çizgileri değişir. Vyra’nın Nytherin’e çarpmasıyla, saçında beliren tek bir siyah tutam tüm dengeleri bozar. Çünkü bu iz… Aydınlığın tarihinde yalnızca bir anlama gelir: Karanlıkla bağlanmış bir eş. Vyra ne olup bittiğini anlamaya çalışırken, sarayın gizli raflarında saklanan yanmış ve yırtılmış bir günlüğü bulur: Aydınlık Prenses Lavin’in Günlüğü. Sayfalardaki sözler, onun kaderini yıllar önce yaşamış birinin itirafları gibidir. “Işık ve karanlık birbirinden nefret etmez… Sadece birbirinden korkar.” Nytherin ise ona yaklaştıkça hem mühürlü gücünün hem de kalbinin uyandığını hisseder. Vyra’nın aydınlığı, onun karanlığında bir gedik açar. Ve Hayat Ağacı, her buluşmalarında kökleriyle titrer… Sanki bu bağı ya uyarır, ya kutsar. İki dünyanın yasakladığı bir bağ yeniden doğarken, hiçbir kural geçerli kalmayacak. Hiçbir sır gömülü kalmayacak. Ve iki zıt ruh bir araya geldiğinde, yalnızca kendi kaderleri değil— tüm diyarların dengesi yeniden yazılacak. Işık ve gölge, umut ve sır, kehanet ve yasak aşk… Hepsi tek bir soruda birleşiyor: Bir Aydınlık ile bir Karanlık gerçekten birbirine kavuşabilir mi? Yoksa bu aşk, tıpkı Lavin’in hikâyesi gibi, gölgelerde kaybolmaya mahkûm mu?

Bella Swan öldürmesi gereken Regulus`a aşık olacağını tahmin etmemişti.

Buğra; varlığın içinde yokluk yaşayan genç bir adam... İçindeki boşluğun, huzursuzluğun farkındadır fakat bunu nasıl gidereceğini bilememektedir. Yaptığı tek şey ise sesinin güzelliği ile müziğe sığınıp şiirlere kaçmaktır. ​Hüveyda; ağır imtihanlardan geçen genç bir kadın. Ailesinden geriye kimse kalmamıştır; annesi, babası, çok sevdiği erkek kardeşi... Hayatının son dönemini geceleri kabuslarla, gündüzleri ise sabır dilemekle geçirmektedir. ​Bu iki yaralı gencin yolu, ne buruktur ki bir mezarlıkta kesişir. Ve işte o günden sonra ikisinin de hayatı bir daha asla eskisi gibi olmayacaktır.

Ana karakterimiz in ikizinin yaptıklarının kendisinin başına patlaması sonucu oluşan bazı aksilikler

Nefretin zamanla aşka dönüşmesi...