İzmir`in sıcağı başka olurdu. Gündüzleri asfaltı eriten güneş, akşam olunca yerini hafif bir rüzgâra bırakır; mahalle yeniden canlanırdı. Çocuk sesleri sokaklardan yükselir, balkonlardan sohbetler duyulur, gençler her zamanki buluşma noktalarında toplanırdı. İşte Alara, Koray, Naz, Oğuz ve Tahir`in hikâyesi de tam böyle bir yazda geçiyordu. Onlar yıllardır aynı mahallenin çocuklarıydı. Aynı sokaklarda bisiklet sürmüş, aynı okullarda okumuş, aynı anıları biriktirmişlerdi. Şimdi ise İzmir Eğitim Kurumları Lisesi`nin öğrencileri olarak son gençlik yazlarını yaşıyorlardı. Deniz kokusunun sokaklara karıştığı akşamlar, çekirdek eşliğinde edilen sohbetler, markete gitme bahanesiyle çıkılan yürüyüşler, gece yarısına kadar süren kahkahalar... Yaz onlar için sadece bir mevsim değil, başlı başına bir yaşam biçimiydi. Alara Esren, grubun neşe kaynağıydı. Enerjisi bitmek bilmeyen, en sessiz ortamı bile hareketlendirebilen, içi de dışı da öz bir kızdı. Bazen gereğinden fazla konuşur, bazen gereğinden fazla kıskanırdı ama kalbi her zaman doğru yerdeydi. İnsanları sevmekten korkmaz, duygularını saklamayı beceremezdi. Koray Atahan ise çocukluğundan beri aynı kişiydi. Sessiz, ağırbaşlı ve duygularını içinde yaşamayı tercih eden biri... İnsanlar onu soğuk sanırdı ama onu gerçekten tanıyanlar bunun doğru olmadığını bilirdi. Çünkü Koray`ın kalbi yıllardır tek bir kişiye aitti. Yani, Alara`ya. Belki kimse fark etmemişti. Belki Alara bile bilmiyordu. Ama Koray, çocukluğundan beri onun gülüşünü ezbere biliyor, üzülmesine dayanamıyor, onu başkalarıyla gördüğünde sebepsiz yere sinirleniyordu. Yıllar boyunca hislerini dostluğun arkasına saklamıştı. Çünkü bazı duygular söylenemeyecek kadar değerliydi. Fakat bu yaz farklıydı. Yıldızların her zamankinden daha parlak göründüğü gecelerde, gün batımını izlerken edilen sohbetlerde, mahalle arasında yürürken omuzların birbirine değdiği o küçük anlarda her şey değişmeye başlamıştı. Çocukluk alışkanlıkları yerini kalp çarpıntılarına bırakıyor, yıllardır sıradan gelen bakışlar artık başka anlamlar taşıyordu. Belki de ilk aşk bazen yeni biri değildi. Belki de ilk aşk, yıllardır yanı başında duran kişiydi. Deniz kokulu akşamların, dondurma eriten sıcakların, mahalle kahkahalarının ve gençliğin en güzel günlerinin arasında Alara ile Koray, hayatlarının en unutulmaz yazına adım atıyordu. Çünkü bazı yazlar sadece yaşanmaz. O bazı yazlar, ömür boyu hatırlanır...