İstanbul`da bir nehir görmüştüm zamanında... İnsanlar bu nehrin içine para atarlar ve aşık olmak için dilek dilerlerdi. Zamanında bunların saçma olduğuna inanırdım. Ancak bende şansımı deneyerek bir dilek diledim. Ve karşıma onu çıkardı. O çok güzeldi, sarı saçları güneş gibi parlıyordu. Attığı her adımda sanki İstanbul`u kendine aşık ediyordu. Onu her gördüğümde kalbim deli gibi çarpıyordu. Ona aşkımı söylemeyi çok istedim. Ancak ona söyleyemiyordum. Çünkü o İstanbul`un sayılı zenginlerinden biriydi. Benim gibi birine neden baksın ki diyordum. Ancak hiç beklemediğim bir anda aşk bana gülmüştü. Birlikte çok mutluyduk. Ancak bizim aşkımızı kızın ailesi kabul etmiyordu. Yine de her şeyi denedim onların beni sevmesi için ama bir türlü olmadı. Sonunda ise o kara haber geldi. Kızı başka şehre yatılı okula verdiler. Benim ise kalbim kırıldı. Artık aşk için umudumu yitirmiştim. Ancak hiç beklemediğim bir anda kader tekrar bizi bir araya getirecek ve aşkımız zamanla herkese ilham olacaktı.