UYANMAK İÇİN NE BEKLİYORUZ

“Gözlerinin karanlığı, geceden daha derindi. Benim masumiyetimle onun günahları bir araya geldiğinde, ortaya çıkan tek şey bir yıkımdı .Ve bu yıkımın ortasında ben vardım...” Doğunun kurallarıyla , Batının karanlık sokakları kesiştiğinde; aşk kanlı bir savaşa mı dönüşecek, yoksa kalplerdeki tek sığınak mı olacak? Aşkın en derin yaralarıyla birlikte, ihanetin gölgesi, tutkunun ateşi ve masumiyetle günah arasında sıkışıp kalmış ruhların hikâyesi...

“Kumsal hadi mızıkçılık etme çekiyorum.” “Ya ben çekecektim fotoğrafı Allah’ın kıtı.” En son Deniz ve benim kavgama dayanamayan Ayla “Yeter be. Kumsal kırk yılın başında kız kıza bir fotoğrafımız olsun diye bu cahilleri tembihlemişim hadisene.”diye beni azarlayan Ayla’nın sözü bir bağırma sesiyle yarıda kesilmişti. “ALLAH BELANI VERSİN BATI!!!” diye resmen ciyakladı Deniz.

Pusulalar neden hep kuzeyi gösterir? Kader neden siz istemeseniz de sizi hep aynı noktada buluşturur? Neden her geçtiğiniz engelden sonra bir yenisi çıkar karşımıza? Basit tesadüfler hayatınızın aşkınızı bulmanız için hayatın size oynadığı oyunlar mıdır aslında? Bu hikayede tek bir başrol yok. Bu hikayede herkes başrol. En çok da siz başrolsünüz. Çünkü tesadüf, bu hikayeyi karşınıza çıkardıysa eğer, en önemli başrol siz olmalısınız. Hazır olun, yeni bir yolculuğa çıkıyoruz. Oldukça uzun, bolca güldüğümüz ve mutlu olacağımız bir yolculuk bu. Kemerlerinizi bağlayın, bu yolculuk hiç bitmeyecek!