Rowan Emberfall adında bir kızın gerçekleri öğrenmesini anlatan ve bu yolda yaşadıklarına anlatan bir kurgu. Rowan 17 yalına girmesiyle gidilmesi zorunlu olan akademiye gider peki sağ kalabilecek mi?

《-Çocukluğundan beri beraber olan iki arkadaşın bir kaza sonucu en sevdikleri fantastik romanın içinde hayatta kalma mücadeleleri...》 Wattpad’den devam etmekte, giremeyenler için buradan da yayınlıyorum. Tamamen bana ait bir kurgudur. Çalınması ya da taklit edilmesi duyumunda adli işlem başlatılacaktır.

Bizim hikayemiz kaosla başladı. O paralı bir asker ben bir hizmetçiyken onun alınabilecek en yüksek ünvanı alıp arşidük olması başarılarının ödülü olarakta gelinini seçmesi üzerine başladı. O odada benden daha güzel daha asil ve yetenekli leydiler varken o kirden yüzü gözükmeyen çalışmaktan elleri nasırlaşmış beni seçti gelini olarak. Ve hikaye böyle başladı ülkenin yüzyıl sonra ilk arşidükü ve arşidüşesi… Biri sefil bir hizmetçi biride paralı bir asker… Ama asıl hikaye ikisininde evlilikten kaçmaya çalışıp birbiriyle evlenmek zorunda kalması.

Ben iğrenç işler yapan bir adamın sırdaşı, mirasçısı, ailesi ve dayandığı güçtüm. Bir kadının ona dayatılan düzende kendi düzenini kuracağını bilemezler. Fakat gizli yaptığım işler bir gün ortaya çıkacaktı işte o zaman yer yüzünde sadece korku hakim olacak, Bir kadının karşısında ceketlerini saygıyla iliklemek zorunda kalacaklardı.

Kont`un kızı Anastasia, küçüklük arkadaşı olan Dük ile evlendirilir. Ancak Anastasia hiç beklemediği şeylerle karşılaşır. ... "Beni sevmediğinizi biliyorum ama yinede odama girip beni öldürmeye çalışmanız büyük bir saygısızlık Dük Brown. Geceliğimin eteklerini sıkıyordum sinirden. Bu evliliğe zorlanmış olabilirdi ama bende zorlanmıştım. Tek istediğim sessizce yaşamaktı. " Niyetim sizi öldürmek değildi Leydim. Sadece sizi bu adamdan korumaya çalışıyordum. " İri cüssesi önümden çekildiğinde yerde yatan adamı yeni görmüştüm. Kahverengi saçları kendi kanıyla ıslanmıştı. Önümde ölü bir beden yatıyordu, benim odamda biri ölmüştü. Midem kasılmaya başladığında dizlerimi tutamaz hala gelmiştim. Bayılacağımı anladığımda bir yere tutunma ihtiyacı ile ellerimi etrafta savurmuştum. Sıcak bir bedene tutunduğum da son hatırladığım keskin yeşil gözlerdi.