"Her ölü, sırlarını bir gassalın kulağına fısıldar." "O yalnızca bir gassaldı..." Ölülere son abdestini verip, sessizce gölgede kalmaya alışmış bir adam. Ama bazı bedenler, sadece toprak istemez... Bazı ruhlar, yıkanmakla temizlenmez... Bir gün... Yıkadığı bir cesedin gözleri, aniden açıldı. O andan sonra hiçbir şey, mezar taşlarının arkasındaki kadar sessiz kalmadı. Alp, sıradan bir gassal değil artık. Kefen bezlerinden sarkan sırları, toprağın altında uyuyan lanetleri, ve ruhlara musallat olmuş karanlığı uyandırdı. "Sol elini havaya kaldırdığında, dumanlı bir tırpan dönerek belirdi. Ucu kıvrımlıydı; kabzası mühürlerle işlenmişti. Işıkla değil, karanlıkla parlayan bir silah..." Berzah`la dünya arasındaki kapılar açılıyor. Ve bazen, ölüm... sadece bir başlangıçtır.

Bir Ölümün Kutsal Ayini...

“Ölümle konuşan adamın hikâyesi”