Her başlangıcın bir sonu var mıdır bilinmez tıpkı ölümün ne zaman geleceği bilinmediği gibi. Ölüm belki planlanmış bir antlaşmadır belki de davetsiz misafir. Geçmiş belki son bir yıla sığdırdıklarımızdır belki de toprağın altına gömdüklerimiz. Belki gündüz doğan, akşam batan bir güneştir hayat belki de yirmi dört saat boyunca var olan ay. İnsan belki yarımdır belki de yarısını kaybetmiştir. Ankara belki bir bir gökkuşağına aittir. Renkleri sarı, yeşil, kırmızı, mavi ve gridir. Belki de sadece siyahtır Ankara. Kişi belki adının anlamını taşıyordur. Belki yanaklarına inen kızıllık belki de her bir hanesini ele geçiren parıltı. Belki üstlerine derin bir dalga vurur belki de kafalarına bir tane limon düşer. Bilinmezliklere ait bu hayatta belki en zarif hareketlerine hırs eklenir belki de en hırçın hareketlerine merhamet. bu hikaye belki yeni kapıları açıyordur belki de geçmişi gün yüzüne çıkarıyordur. lakin ne olursa olsun bir hikaye toplumun her bir kesimine hitap etmelidir. Yaşamın her bir sevincini ve acısını taşır bu hikaye. Belki yeni bir bakış açısı değildir veya insanları girdap altına bırakan bir hikaye hiç değildir. ama açılardan kaçan her bir insanın sığınacağı en güzel yuvadır acıları sevinçle iyileştiren bir hikaye.

Ben Diana daha 9 yaşında büyümek zorunda kalan bir kız çocuğu...

Texting bir kurgudur. İlk deneyimdi.