" Ablam aslında haklıymış. " dudaklarımın arasından çıkan sözlere ben bile inanamamıştım. Hiç düşünmemiştim, birgün ablamı haklı bulacağımı. Keşke onu dinleseydim. Sözlerine kulak verseydim. En azından şuan parçalanan ruhum olmazdı. Ablam haklıymış derken ne demek istediğimi anlamadı. Kaşları usulca çattı ardından " Böyle yapma- " diyerek bana doğru bir adım attı. Dolu gözlerimi ona çevirdim. Onun yüzünden ağladığımı görünce söyleyeceği sözler dudaklarının arasından mühürlü kaldı. Konuşmaya devam etmedi, edemedi. Onun atttığı bir adıma karşılık geriye doğru bir adım attım. Bunu yapmamla yüreğinden bir parça kopmuş gibi baktı yüzüme. Önceden olsa bu yüz ifadesi beni kahrederdi ama artık onun duygularıyla ilgilenmiyorum. " Bitti, " diyebildim sadece ardından gözlerine bir daha bakmadan hızla arkamı dönüp koşar adımlarla ilerlemeye başladım.

Çocukluklarindan beri birlikte buyuyen genclerin gun gectikce birbirlerine acilan kalplerini anlatiyor.Hepsi komsu hepsi güzel çocuklar ve cok guzel maceralar yasayacagiz birlikte.