Bir zamanlar sadece bir kızdı... Şimdi ise herkesin korktuğu bir gölge. Adalet bazen mahkemelerde değil, kırılmış bir kalbin içinde doğar. İhanetle büyüyen bir ruh, merhameti unutmayı öğrenir. Geçmişi kanla lekelenmiş bir gecede yok edilen hayatı, onu iki seçeneğin ortasında bıraktı: Zalim olmak... ya da sonsuza kadar mazlum kalmak. Güç, korku ve yalnızlık arasında sıkışan genç bir kadın; gerçeğin peşine düştükçe en büyük düşmanının yabancılar değil, kendi geçmişi olduğunu fark eder. Her sır açığa çıktığında bir hayat söner, her adım onu geri dönüşü olmayan bir karanlığa sürükler. Bazı hikâyeler... mutlu sonla bitmez. Bazıları ise... kanla yazılır. Zalim ve Mazlum, adalet ile intikam arasındaki ince çizgide yürüyen bir ruhun hikayesi. İntikamın ağırlığını taşırken, aşk kalbine dokunmaya cesaret edebilecek mi?

Kudüs’ün tozlu sokaklarında, bir babanın kanıyla mühürlenmiş o bayrak; sadece bir veda değil, bir neslin omuzlarına bırakılmış en ağır emanetti. Sahaf Hüseyin’in şehadetiyle yetim kalan Ahmed Ubeyde, çocukluğunu bir zindan karanlığında, annesi Rabia’nın direniş ninnileriyle büyüttü. "Zeytin dalları üşür mü anne?" sorusu, Gazze’nin yeraltı tünellerinde yankılanan çelikten bir yemine dönüştü. Ahmed için artık matematik sadece sayılardan ibaret değildi; o, imkansız görülen denklemleri işgalin kalbine saplanacak birer silaha dönüştüren dâhi bir mühendisti. Yanında ise adaletin keskin kılıcını hukukla kuşanan, ruhunun diğer yarısı Leylâ vardı. Ancak en büyük savaş, cephede değil, sadakat ile ihanetin ince çizgisinde verilecekti. İhanetin soğuk nefesi kapıya dayandığında, Ahmed Ubeyde tarihin en zorlu denklemiyle yüzleşti: Bir halkın dirilişi, kaç canın feda edilmesine bağlıydı? Bu; tünellerin derinliğinden gökyüzüne süzülen beyaz uçurtmaların, susturulmuş bir halkın ve hiç sönmeyen bir "Gökbayrak" sevdasının destanıdır. Hazır olun; çünkü bu romanda sadece bir hikâye değil, bir diriliş vasiyeti okuyacaksınız. "İhanetin soğuğu zeytin dallarını üşütebilir ama kalplerdeki ateşi asla söndüremez!"