Önceki adıyla AKLIM HEP SENDE yeni adıyla GÜNAYDIN ESMA Esma, geçmişin acılarını geride bırakmak isterken kendini yeniden aynı hikâyenin içinde bulur. Bir zamanlar sevgisini hiçe sayan Mehmet, şimdi geç kalmış bir kalple karşısındadır. Ne var ki, Esma artık o eski Esma değildir. Yıllar, ikisini de değiştirmiştir; biri sevmeyi yeni öğrenmiş, diğeri sevilmemeye alışmıştır. Şimdi ise aynı şehirde, aynı sessizlikte birbirlerini yeniden keşfetmeye çalışırlar. Aşk ikinci bir şansı hak eder mi? Yoksa bazı kalpler bir kez kırıldığında, bir daha hiç eskisi gibi atmaz mı?

Emine çömeldi. Elini uzattığında durdu. “Allah’ım…” diye fısıldadı. Eski bir bez parçasına sarılmış minicik bir bebek vardı orada. Ağlamaktan yorulmuş, sesi kesilmişti. Yüzü bembeyazdı, yanağı soğuktu. Sanki dünya ona fazla gelmişti. “Kim bırakır bunu buraya?” dedi Emine. Sesi titredi. Hüseyin etrafa baktı. Ne bir ayak izi, ne bir ses… “Bırakmışlar işte,” dedi. “Demek ki gidecek yerleri yokmuş.” Emine bebeği kucağına aldı. O an karar verilmişti. Konuşulacak bir şey kalmamıştı. Köyde bazı şeyler konuşulmazdı; yaşanırdı. Ali sessizce baktı. Sekiz yaşındaki bir çocuğun gözleriyle… Ama içine çöken hissin adını bilmiyordu. Eve döndüler. Kapı kapandığında, evin içi başka bir hâl aldı. Emine bebeği yıkadı, sardı, sobanın yanına oturdu. Yusuf merakla bakıyor, Mehmet ne olduğunu tam anlayamıyordu. “Adı ne olacak?” dedi Emine bir süre sonra. Hüseyin düşündü. “Zeynep,” dedi.

Talha ve Mehmet`in basından geçen olayları anlatan bir kitap.Maceralara atılan Talha ve Mehmet`e bakalım ne olcak?

Adımdan mıydı kaderime sükut düşmesi... Adımdan mıydı her söze lâl olmak... Adımdan mıydı cevabım olduğu halde her soruya susmak... Hz. Meryem hürmetine koynuştu babam adımı. Ben Meryem, Allah`tan korkmamakla, kirlenmekle suçlanan ben anamın doğurduğu günkü kadar tertemizim... kimse bana inanmayı tercih etmesede ben susarak veriyorum savaşımı. Sabır ile sebata çıkacağım Hz. Meryem gibi...

Eski zamanlarda bir mahalle. Mahallenin ağır abisi mehmet. Mahallenin gözdesi mısra. Mehmet mısra yı severdi, öyle bir severdi ki kendi gözünden sakınırdı. Mısra ise mehmet`e abi derdi, mehmet onun abisi ydi ona göre.

Bu kitabımda yazdığım iki şiiri sizle paylaşıyorum. Umarım beğenirsiniz.

“Onu ilk gördüğüm anda hayatımın aşkı olacağını anlamıştım.” Zaman makinesi ile gelen genç bir kız. Bildiği tüm tarih onunla beraber silinmişti. Tüm tarihi değiştirip istediği gibi bu tarihe hükmedebilirdi ya da gerçek aşkına sahip çıkıp tarih sahnesinde oynayabilirdi, yazamazdı.