"Mislina, seni yanımıza alamayız. Özge`nin psikolojisi daha kötü olabilir. Seni yurda bırakmak daha iyi olacak," demişti hiç konuşmayan Songül Hanım. Özge`ye sarılmış, kafasının üstünü öpmüştü. "Sorun değil. Beni yurda bırakabilirsiniz." "Tamam öyleyse seni yurda korumam Ali burakacak," dedi Mehmet Bey. "Bizim kızımız Özge. Seni bir aile evlat edinebilir hem. Ama onu yurt köşelerine bırakamam."

Gölgesizler , bu okulun korkulu rüyasıydı öğretmenler adını bile duymaktan korkar, öğrenciler yolarını değiştirirdi. Evet mislinada onlardan biriydi bir GÖLGESİZdi

Herkesin bir gölgeye ihtiyacı vardır ama mislinanın gölgeye ihtiyacı yoktur çünkü asıl gölge mislinadır