Jandarma İstihbarat kökenli Binbaşı Metehan Alp, Ege de babasından kalan mirası geri almak için Kıbrıs Harbinden sonra, köklerinin olduğu kadim topraklara dönmek için yola çıkar. Yıllar süren savaş ve kayıplardan sonra, şeref madalyasını kazanmış ancak gazi olarak dönmektedir. Üç ailenin tek erkek evladıdır. Mirası devraldığında, çiftliğin güvenini kazmak için yola çıkmıştır ancak, kuzenleri ile yaklaşan büyük hesaplaşmaya hazırlanırken, geçmişin gölgeleri de onlarla birlikte eve dönmektedir. Uzun yıllar boyunca ailesinden ve yurdundan uzakta savaşan Binbaşı, ailesinin tehdit altında olduğunu öğrendiğinde, geri dönmeye karar verir. Ancak bu dönüş, bir kurtuluş değil; yarım kalmış günahların, bastırılmış arzuların ve babadan oğula geçen bir lanetin başlangıcıdır. Oysa savaş bitmesine rağmen, o topraklarda gerçekleştirmesi gereken çok fazla stratejik görevi varken, aile kökleri dönmeye mecbur etmiştir. Babası, gençliğinde sevdiği kadını düşmanına kaptırmıştır. Bu kayıp, onun hayatını ikiye bölmüş; aşkı nefrete, özlemi takıntıya dönüştürmüştür. Yıllar sonra kader acımasız bir oyun oynar: Sevdiği kadının kızı Laçin, iki aile arasındaki barışı sağlamak için Tekin Bey evlenmek ister. Aile eli mahkum buna rıza gösterir. Aslında bu evlilik, bir barış anlaşmasından çok, geçmişin intikamıdır. Ancak, babasının henüz on yedi yaşında bir kızla evlenmeyi düşündüğü duyan Metehan, düğün günü kızı kaçırır ve kendi nikahına alır. Babası bunu duyunca küplere biner, ancak tek evladı olan Metehan’a kıyamaz. Metehan, göreve gitmeden evvel kızı amcasına ve halalarına emanet eder. Ve tek şartı vardır, geldiğinde, kızı bıraktığı gibi bulmazsa, tüm aile mirasını Türk ordusuna feda edecektir. Henüz çok genç yaşta gelin olan Laçin, kalbiyle değil, zorunlulukla bu evliliğe adım atmıştır. Metehan, onun gözünde sadece zırhı parlayan bir kahraman, bir koruyucudur. Oysa Metehan için bu evlilik, babasının gölgesinde alınmış bir karardır; istemediği bir bağ, kaçtığı bir kaderdir. Laçin’in onurunu korumak adına evlenmiş, ardından onu geride bırakıp savaşa gitmiştir. On yıl sonra Metehan evine döndüğünde, geride bıraktığı ürkek kız artık yoktur Karşısında; büyümüş, güçlenmiş, güzelliği kadar sessiz direnişiyle de dikkat çeken bir kadın vardır. Laçin, hem kırık kalbiyle hem de gururuyla ayakta durmayı öğrenmiştir. Ve Metehan, en tehlikeli gerçeği fark eder: Artık ondan kaçamamaktadır. Ancak kader, bu aşka bile merhametli davranmaz. Resmi nikah için kurulan törende, geçmişin karanlığı tekrar sahneye çıkar. Metehan babası, yıllar önce kaybettiği kadının izini bu kez kızında bulur. Çünkü Laçin annesine çok benziyordur. Takıntısı aklını ele geçirmiştir. Oğlunun düğün gecesinde kızı kaçırır. Ama bu bir düşman baskını değildir. Bu, babanın oğlundan aldığı gelindir. Metehan, yıllar sonra dahi kendi babasının ihanetine uğrar. Laçin ise, istemediği bir evlilikten kaçarken, çok daha korkunç bir yazgının içine çekilir. Adam, kızı nikâhına almak için; evliliklerinin gayri resmi olduğunu, kızın oğluna kadın olmadığını iddia eder. Çünkü bu evlilik bir birliktelik değil, bir sahiplenme ve intikam ilanıdır. Şimdi Metehan önünde yalnızca bir seçenek vardır: Ya babasının miras bıraktığı karanlığı kabul edecek, ya da nikahına aldığı karısını ve kendi onurunu kurtarmak için, onunla dişe diş yüzleşecektir. KARANLIK ÇARK aşkın, takıntının ve kan bağının birbirine karıştığı; babanın düşmana dönüşebildiği, oğlun kendi soyuna karşı savaşmak zorunda kaldığı, karanlık bir destanıdır. Kaçmak isteyen herkesin yeniden içine çekildiği bir mekanizma, yani bu bir kader çarkı. Kim döndürürse döndürsün sonuca kader karar verecek… Bakalım bu çarkın döngüsündeyken, karanlıktan aydınlığa ilk kim çıkacak. Bazen onur düşmandan geri alınır. Bazıları ise… kendi kanından boğulur…

TANITIM ARKA KAPAK YAZISI Bazı anlaşmalar kâğıda dökülür. Bazıları kalbe. Pınar, hayatı boyunca ait olmadığı dünyaların kıyısında durmuş bir kadındı. Ta ki bir uçak yolculuğunda, her şeyi kontrol altında tutmaya alışkın bir iş adamının yan koltuğuna oturana kadar. Arif için her şey bir plan meselesiydi. İtibar, güç, görünüm… Ve şimdi, zorunlu bir nişan. Bu nişan gerçek değildi. Ama bakışlar gerçekti. Sessizlikler fazla uzun, dokunuşlar fazlasıyla inandırıcıydı. Bir iş anlaşması olarak başlayan sahte bir birliktelik, iki insanın en savunmasız yerlerine dokunmaya başladığında; roller karışır, sınırlar bulanıklaşır. Aşk, bazen en büyük yalanın içine gizlenir. …. İlk yayınım kitabın tamamını yazarımızın gözleminde atacağım…. İlk bölüm yarın olacak. Çok heyecanlıyım bana bu süreçte lütfen destek olun, yazarımıza mahçup olmayalım. Hadi bismillah 😍🥰 yorumlarda buluşmak dileğiyle Bu arada şahsi hesabını özelden isteyene vereceğim 🥰🥹 bu süreçte fikirlerinize önem veriyorum

SAHİPSİZ Kimsesiz insanların peş peşe öldürüldüğü şehirde, beş adli tıp uzmanı her cinayetle birlikte ölümün daha kusursuz işlendiğine tanık olur. İz bırakmayan bir katil, insan aklının sınırlarını zorlayan bir karanlık… Utku Karalı, henüz uzmanlığını tamamlamadan dünya çapında adı duyulmuş bir adli patologtur. En karmaşık cinayetleri çözmekle tanınırken, kendi hayatında çözülmesi imkânsız görünen bir sırla yüzleşmek zorunda kalır. Çocukluk aşkı Ümran kalbinin en büyük yarasıdır; çünkü aynı kadını erkek kardeşi de sevmektedir. Kalbi bu yasak duygularla çarparken, bambaşka bir şokla sarsılır: Yanlarında kalan ve eğitim hayatına destek oldukları genç kız, Tutku, hamiledir. Utku’nun ona elini sürmediği açıktır, üstelik Tutku hâlâ bakiredir… Ama DNA raporları, karnındaki çocuğun babasının Utku olduğunu söylemektedir. Bir yanda ardı ardına işlenen kusursuz cinayetler, diğer yanda açıklanamayan bir bebek… Katil kim, baba kim, yoksa ortada gerçek diye bildikleri her şey bir yanılsama mı? “Sahipsiz”, ölümün suskunluğunu, aşkın yasak yanını ve aklın sınırlarını zorlayan bir gerilimi okurun yüreğine kazıyacak.

ATNALI KAFES Bir aynanın karşısında başlayan savaş, Mardin’in taş sokaklarında yasak bir aşka dönüşebilir mi? Asel Derin, yıllarca toplumun sözleriyle bedenine hapsedilmiş, aynalı kafesinde kendi yansımasıyla kavga etmiş genç bir kadın. Tıp fakültesinde kendini kanıtlamış olsa da en büyük savaşı hâlâ kendi kalbinde sürüyor. Cesur Ağa ise güçlü, karizmatik ve her daim ulaşılmaz görünen biri… Asel için bir ağabey gibi kabul edilmiş ama hiçbir zaman öyle hissedilmemiş. Onun bakışları, kahkahası, sözleri Asel’in kalbinde yıllardır saklı tuttuğu bir sırrı uyandırıyor: “Sevememiştim, kardeşim gibi sevememiştim.” Bir tarafta toplumun yüklediği etiketler, annenin disiplinli sesi, Mardin’in dar sokaklarında yankılanan dedikodular… Diğer tarafta kalbini hızlandıran, ama yasak gibi görünen bir aşk. Asel aynalı kafesinden çıkıp kendi hayatının anahtarını eline alabilecek mi? Cesur’un gölgesi, Asel’in ışığını söndürecek mi, yoksa daha da parlatacak mı? “Bedenim benim evim ve ben evimi sevmeyi öğrendim. Peki ya kalbim?” Zümrüt Kafes yan karakterleri Asel ve Cesur ile tanışmaya hazır mısınız? Biraz romantik komedi biraz dram olsun… #müjdeaklanoğlu #hasremyayınları #kitap #aşkromanı

Bir Şans Daha - Müjde Aklanoğlu MUTLULUK VUSLATA HARAM, SEVDASI YARINA YARIM... "Sadakatsizlik; ister tensel ister düşüncesel olsun, tatmin edilemeyen duygusal ihtiyaçların bir getirisidir. Peki, aşk her hatayı affedecek kadar büyük müdür?" Hayatta her zaman herkesin ikinci bir şansı olmalı derler! Ya hatayı yapanı affetmek istemezsen! Çok sevsen ve aldatılsan, sevmekten vazgeçer misin? Ya da, her şeyi bırakıp onu affeder misin? Peki, ya kader? Sen istemesen de, onu tekrar hayatına soksa ve seni imkânsız sınavlarla sınasa!.. Sen ne yaparsın? İkinci bir şans verir misin? Yoksa yok sayar, geçer misin? O, hayatının kararını vermek zorunda. Kendisi için değil, kendinden olan için. Peki, ya kalbi? Kalbi bunu affedebilir mi? Sevgi her şeye yeter mi? Çok sevdi ve aldatıldı. Hem de en mutlu olduğu anda… Sizce İkinci Bir Şansı, herkes hak eder mi? Bir Şans Daha; aldatılan kalplerin, tüp bebek ünitelerinde dua edenlerin ve ilik bankasında mucize bekleyenlerin hikayesidir. Yarım kalmışlıkların içinde tam olmaya çalışan ruhların, "keşke" dememek için verdikleri o son savaşın romanıdır.