Ev arkadaşının ani kararıyla yalnız kalan İren, hem maddi hem de duygusal bir boşluğun ortasında kalıyor. Ailesiyle olan kırılgan bağlar, dostlukla harmanlanmış yorgunluklar ve hiç kapanmamış bir eski aşk... Hepsi bir anda yeniden karşısına çıkıyor. Hayatın yüküyle baş etmeye çalışırken, yıllar sonra karşılaştığı o gözler, İren`in kalbinde gömülü kalanları yeniden uyandırıyor. Ama bu kez hiçbir şey eskisi gibi değil. Ne o, ne de İren. Geçmişin izleri silinmeden yeni bir hayat kurulabilir mi? Yoksa bazı başlangıçlar, sadece sonların başka bir hali midir?

Bazen en derin hikâyeler, en sıradan yaz akşamlarında başlar. Kimi hisler dile gelmez, kimi bakışlar fazlasını anlatır. Bu, bir grup gencin arkadaşlıktan fazlasına yürüdüğü, kalplerin sessizce çarpıştığı bir hikâye.

90+ :tamam taşınıyorsunuz ama LÜTFEN biraz sessiz olun ya ipek: kusura bakmayinn iyi aksamlar

Liz ve ailesinin küçük bir kasabaya taşınmasıyla Liz Martin , Scott William ile tanışır.

Zehra, Ankara`dan Balıkesir`e taşınırken kafasında deli sorular vardı... Yeni lise, yeni arkadaşlar? Bir de üstüne üstlük sınav yılıydı. Berbat geçireceğini düşündüğü sınav yılında kendisi gibi çılgın bir arkadaş grubu bulabileceğini nereden bilirdi ki? Vedat, Efsun, Ceyhun ve Zehra Aşk ve komedi bir arada!

gggggggggggggggggggggggggggg ggggggggggg

Rom com bi aşk hikayesi Erkek karakter deniz Kız karakter yağmur

Sayfalar arasında kalan bir aşk, Yanlış anlaşılmalar ve ters köşeler... Hepsi bu romantik romanın içinde. Masum lise aşklarının verdiği huzuru özlediyseniz hikayeme bir şans verebilirsiniz.

Bu yazın geçici olduğunu en başından biliyordum. Work and Travel için geldiğim bu sahil kasabasında, bir beach club, iki ahşap ev ve sadece üç ayım vardı. Bağlanmak yoktu. Söz vermek yoktu. “Sonra ne olacak?” sorusu hiç yoktu. Gündüzleri çalıştık, akşamları gün batımını izledik, son otuz günde ise zamanı durdurabileceğimizi sandık. Ama bazı yazlar vardır; bittiğinde geriye yalnızca bronzlaşmış bir ten değil, yarım kalmış cümleler bırakır. Bu sadece üç ay sürecek demiştik. Kimse kalbini saymamıştı.

"Topun peşinde bu kadar koşacağına benim peşimde koşsaydın şu an nikah masasına oturmuştuk." İlk mesaj. Sahanın içine gömülü bir aşk galibiyetle mi yoksa mağlubiyetle mi sonlanacaktı? Demirhan Bolat için aşk sahanın yeşilinde koşmaktı. Ecem Alpman için ise onun gölgesinin ardında kalmaktı. Yıllar geçti, seneler onlardan alıp gitse de kaderin doksan artı beş uzatması onları bir sahanın içinde yeniden buluşturmuştu. "Bir sahanın yeşilliğine bir de senin yeşillerine fanatiğim kızım ben. Sana verdiğim hiçbir sözü unutamadım. Tıpkı seni unutamadığım gibi." Unutmamıştı. ❝ İlk gölü değildi belki fakat beraber olduğumuz maçta bana adadığı ilk golüydü. ❞