SON GÖZ YAŞI Bir gün, her şey değişti… Yasmin o günü hâlâ unutamıyor. Çünkü bazı günler takvimden silinmez; insanın kalbine kazınır. Hayat ona kaybetmeyi çok erken öğretti. Babasının yokluğu, dedesine duyduğu özlem, mezarlıkta edilen sessiz sohbetler, geceleri yastığına dökülen gözyaşları… Hepsi onun büyümesine sebep oldu. Ama hiçbir yara, dostlarının sevgisi kadar güçlü değildi. İrem… Sessizliğiyle güven veren bir dost. Zeynep… Gülüşüyle en karanlık günü bile aydınlatan bir arkadaş. Sümeyye… Çocuk kalabilmeyi unutturmayan neşe. Meryem… Hiç düşünmeden fedakârlık eden bir yürek. Turna… Hayatın ne kadar kırılgan olduğunu hatırlatan bir isim. Ve Yasmin… Her gün "İyiyim." diyerek biraz daha kırılan bir kız. Bu kitap, yalnızca yaşanan olayları anlatmıyor. Bir insanın sessizce verdiği mücadeleyi, söyleyemediği cümleleri, içine attığı çığlıkları ve kaybettiklerine rağmen yaşamaya devam etme cesaretini anlatıyor. Her sayfada bir anı, her bölümde bir yara, her satırda ise umutla savaşan bir kalp var. Belki okurken güleceksin. Belki gözlerin dolacak. Belki de son sayfayı kapattığında tek bir cümle kalacak aklında: "Bazı gözyaşları acıdan değil, geride kalan sevgiden dökülür." Çünkü her hikâyenin bir sonu vardır… Ama bazı hikâyeler, son gözyaşı düştükten sonra başlar.