Abimin sinir bozucu en yakın arkadaşıyla aynı evde yaşamak zorundaydım. Ve işler hiç de sandığım gibi gitmedi.

Bir yaz kurgusu 🌊☀️ Ben o sekiz çocuğu bulmaya gelmiştim. 10 yıl önce söz vermiştik değil mi? " 10 yıl sonra🌊 tekrar burada buluşalım" demiştik. Ben bugün buraya anılarımı ve o sekiz çocuğa verdimiz sözü tutmaya geldim. Ege sahillerine ☀️babaannemin yanına 🌺gelmiştim fakat tanıştığım bir yabancı ile 🌼yollarımız kesişene kadar. Ben Liva Güneş beni neler bekliyor bilmiyorum ama o yerde o yabancı ile yıllarımın geçtiğini biliyordum.🌊☀️

Üşüdüm. Üşümemi sağlayan hava değildi, sevgisizlikti. Ölümüne sevilmeyen bir insanın kalbini hiçbir söz ısıtamazdı. Kalp ısınmazsa hiçbir yer ısınamazdı. Gözümden bir damla yaş aktı yere; çiçeği büyüttü. Sevgisizliğin yağmuru yağdı üstüme; içimdeki çocuğu büyüttü. Sevilmeyi bekleyen her kadın, içindeki çocuğu bilmeden büyütür. Artık insanların ona `yanımda çocuklaşıyorsun` deme gibi bir şansı kalmamıştır. Zaten bunu söyleyen insan büyütmemiş midir, o kişinin içindeki çocuğu sevgisizlikle? *** Ailesinin onu evlatlıktan reddetmesi ile gidecek hiçbir yeri olmayan İl, son çare olarak en yakın arkadaşının evine gider. Orada da sıkıntılar peşini bırakmazken; en yakın arkadaşının yazlığına gitmeyi karar alır. Yeni insanlarla tanışmaya başlar ama bir şeyler ters gidiyordur. Kafasını dinlemek için çıktığı bu yolda, kafası daha da karışmıştır. Unutmayın ki; Dünyanın fazla zamanı yok.