“İntizar,bir şeyi ya da olayı uzun bir süre beklemek demekmiş.” Eylül ve Alpay, babaları görev arkadaşı olan iki çocukluk arkadaşıdır.Yıllar önce Hakkari’de, babasının şehadet haberini alan Alpay’ın bir gece yarısı apar topar lojmandan gitmesiyle yolları ayrılır. Eylül henüz 7, Alpay ise 10 yaşındadır. Aradan tam 20 yıl geçer. Eylül artık Ankara’da, Gülhane Hastanesi’nin askeri biriminde görev yapmaktadır. Hayatına devam etse de çocukluk arkadaşını ve o son geceyi hiç unutmamış, Alpay’ı yıllarca rüyalarında görmüştür. Bir gece hastaneye helikopterle çok ağır yaralı bir asker getirilir. Eylül, kim olduğunu bilmeden müdahale ettiği o askerin künyesinde çocukluk aşkının ismini görür: Alpay Keskin Ertürk. Alpay, Özel Kuvvetler askeri olarak girdiği çatışmadan ağır yaralı çıkmış ve 20 yıl sonra, Eylül’ün ellerine geri dönmüştür. Ancak ikisi de artık çocukluklarındaki o masum kişiler değildir. Aralarına giren yıllar, sırlar ve askeri hayatın sertliği, bu kavuşmayı bir mucizeden çok zorlu bir savaşa dönüştürecektir.