Eftalya Atalar
@tugayydemir_cevike
HAKKINDA
"Dokunuşu yeter oda bunu biliyor."~dktt
YAZDIĞI KİTAPLAR
devam ediyor 9a önce güncellendi Mâsum Kurşun ~İhanet~
@tugayydemir_cevike
Okuma
204
Oy
81
Takip
10
Yorum
306
Bölüm
7
Hayat yüzünüze hep gülmezdi. Nefret ederdiniz, üzülürdünüz, söverdiniz. Hepsi çoğunlukla olurdu çünkü bu hayattaki varlığımız sadece mutlu olalım diye yoktu. Bu hayat bizim dersler çıkarmamız için bize kelamlarda bulunurdu. Kelepçeler ilk defa bileklerimi sardığında hissetmiştim gelecek olan zulümleri. Kelepçeler benim kötü rüyalarımdı, kabuslarımdı. Mahkûm denirdi bana. Kimse bilmezdi aslında gerçek mahkûmun kalbimde saklandığını. İhanet kaldırılamayacak bir yüktü. Sırtım hep arkamdan bıçaklanmamak için sağlam dururdum fakat göğüs kafesim yarılacak gibi korkuyordum. Ben Mavi Soykırım. İhaneti ve intikamı bir gecede öğrenen bir kadınım.
devam ediyor 2a önce güncellendi Göz
@tugayydemir_cevike
Okuma
56
Oy
18
Takip
6
Yorum
203
Bölüm
6
"Aurora sence de her göz çok güzel değil mi? Her gözün bir rengi var ve onları incelemek eğlenceli değil mi? Neden gözüne bakmama izin vermiyorsun?" Kız nefesini tutmuştu. O kadar titriyordu ki önünü bile görmekte zorlanıyordu. Güvendiği tek şey elindeki küçük kelebekti. "Bana neden bunu yapıyorsun?" Karşısındaki adam gülümsedi. Ama gülümsesi karanlığa benziyordu. Ürkütücüydü. "Gözüne bakmak istiyorum, ne istiyorum başka?" Elindeki kelebeği parmaklarıyla sıktı. "Gözümü sana vermeyeceğim." Yaklaşan adımlarla geriledi. Bu adam hastalıklıydı. Gözünü almak istiyordu. Ama beklediği gibi olmadı uzanan, uzun ve ince parmaklar onu davet ediyordu. Tek kaşını kaldırarak saçları arasından yine tuhaf gülümsesini gönderdi. "O halde beraber bir göz çifti olmaya ne dersin?"
devam ediyor 2a önce güncellendi ALDRYN~Kırık Taç
@tugayydemir_cevike
Okuma
15
Oy
10
Takip
2
Yorum
21
Bölüm
2
Seçim şansı sunulmayan bir kız çocuğu. Öyle ki yalanlarla büyümüş, kendi toprağına ait değil, insanlara güvenmiyor, beynine sadece kan işliyor. Aldryn`ın sadece kendisine ait olduğunu söylüyor. "Babam yok, annem yok, kardeşim yok, bir eşim yok, ait olduğum bir toprak bile yok, evimi bilmiyorum. Söylesene şövalyem ne yapacağım ben?" Şövalyenin adımları sert ve kendinden emindi. "Benim kraliçem nelere göğüs germiş, biliyor musun?" İlk defa böylesine dolan kızıl gözlerime bakıyordu. Kalbime zarardı. "Nelere germiş şövalye? Söyle, söyle ki beni buna inandır. Çünkü artık korkuyorum." Gözleri saçlarıma daldı. Yine ve yine karanlığı ve kötülüğü andıran saçlarıma. "Öyle bir kraliçeymiş ki o, kalbim onun tek bir sözüne diz çöküyormuş. Benim kraliçem bedeli ağır bir zaferi yaşıyormuş."
Loading...